Ειδησεογραφικό site

Του Παναγιώτη Ν. Κρητικού: «Τω αγνώστω κλέφτη»

2.010

Μπορεί σήμερα το ΚΙ.ΝΑΛ (ΠΑ.ΣΟ.Κ) να έχει δυσκολίες στην προσπάθειά του να αποκτήσει ανοδική περπατησιά ώστε να ανακτήσει το χαμένο έδαφος.

Παρά τη λάσπη που εκπορεύεται από τα υπόγεια του Μαξίμου και μέσα από αγωγούς τύπου «Ρασπούτιν» και άλλους που έχουν κατασκευασθεί  με την Τρίτη συνιστώσα (Καραμανλικούς) θα τα καταφέρει αρκεί να πιστεύει στις αξίες της Παράταξης και να τις ενσωματώσει σε ένα  φιλολαϊκό, κοινωνικό και πολιτικό πρόγραμμα.

Επίσης, να εμπνεύσει τη νεολαία με όραμα και αυτοπεποίθηση, να πρωτοπορήσει σε νέο Ανένδοτο Αγώνα. Το ότι σήμερα το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι μικρό κόμμα, δεν είναι μειονέκτημα, είναι πλεονέκτημα γιατί του δίνει τα περιθώρια να γίνει μεγάλο.

Ένα παράδειγμα από το παρελθόν:

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Γεώργιος Παπανδρέου, ήταν παρεξηγημένος στη φοιτητική νεολαία. Δεν έβρισκαν απήχηση οι ιδέες του, οι διακηρύξεις του για Δημοκρατία, Ελευθερία, Κοινωνική Δικαιοσύνη. Κυριαρχούσαν στους πανεπιστημιακούς χώρους η Ε.Κ.Ο.Φ από τη μια μεριά και η νεολαία της Ε.Δ.Α (Νεολαία Λαμπράκη μετονομάστηκε αργότερα) από την άλλη.

Ελάχιστοι φοιτητές τότε, (θα ονοματίσω μερικούς για την Ιστορία), Απόστολος Κακλαμάνης, Λευτέρης Βερυβάκης, Σταύρος Κιντής, Παναγιώτης Μπέης, (οδοντίατρος μετά), Παπαδημητρίου στο ΕΚΠΑ, Κώστας Τσιγαρίδας, Παυσανίας Ζακολίκος, Παναγιώτης Κρητικός, Δημήτρης Τσιώτος στην ΠΑΝΤΕΙΟ, Ντίνος Τριαρίδης, Σωκράτης Μαυρομμάτης, Γιώργος Σιδηρόπουλος στο Αριστοτέλειο, δίναμε αγώνα διμέτωπο, δίναμε μάχες να περάσουμε τις θέσεις του Γεωργίου Παπανδρέου.  Τρώγαμε καθημερινά άγριο ξύλο από την Ε.Κ.Ο.Φ (Έβερτ, Μανωλόπουλος, Κοφίτσας, Πατσόγιαννης, Μπρατάκος κ. α) με τον ισχυρισμό ότι ο Παπανδρέου ήταν συνοδοιπόρος της Ε.Δ.Α. Και ταυτόχρονα δεχόμασταν τη χλεύη και λοιδορία από τη νεολαία της Ε.Δ.Α (Άρης Μανωλάκος Δημήτρης Μπουλούκος, Θόδωρος Πάγκαλος κ. α,) αποδίδοντας στον αείμνηστο Γέρο το αισχρό, αισχρότατο προσωνύμιο του «παπατζή».

Όμως, επειδή πιστεύαμε στις ιδέες του, στη Δημοκρατία με Ελευθερία και Κοινωνική Δικαιοσύνη, προχωρήσαμε τον αγώνα.

Λίγο αργότερα, μετά τις γνωστές καλπονοθευτικές μεθόδους του Καραμανλή, ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου ηγήθηκε του Ανενδότου Αγώνα και κάλεσε τη νεολαία στην πρωτοπορία. Ο Αγώνας αυτός έγινε παλλαϊκό κίνημα, και σάρωσε την αυταρχική καραμανλική Δεξιά και αποκαταστάθηκε η Αληθινή Δημοκρατία, η οποία είχε παραβιασθεί, όπως παραβιάζεται και σήμερα από την Κυβέρνηση των ΚΑΡΑΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Υ.Γ.1: Η Δημοκρατική Παράταξη στη διαδρομή της έχει να επιδείξει «πολλές σελίδες δόξας» και ελάχιστες μαύρες κηλίδες διαφθοράς, ιδιαίτερα στην τελευταία διακυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Επίορκοι υπουργοί επιλήσμονες του καθήκοντος, πρόδωσαν τη λαϊκή εντολή, στιγμάτισαν το κόμμα που τους ανέδειξε, εξέθεσαν τους αρχηγούς τους Α. Παπανδρέου, Κ. Σημίτη.

Θα αποδείκνυε το ΠΑ.ΣΟ.Κ έμπρακτα την αποδοκιμασία του αν έστηνε μερικά ικριώματα με τα ομοιώματα μερικών επίορκων στην πλατεία Συντάγματος για δημόσιο εμπτυσμό!  Δίπλα στα ομοιώματα, χρήσιμο θα ήταν να στηθεί και ένας «βωμός» με τίτλο «Τω Αγνώστω Κλέφτη» με την επωνυμία ΣΥΡΙΖΑ «προς τιμήν» όσων κατέφυγαν στο «σιδηρούν παραπέτασμα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Υ.Γ.2: Προσοχή κύριοι της Αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος. Ο Τσίπρας το τελευταίο του χαρτί δεν έχει παίξει ακόμα. Ποιο είναι αυτό; Αυτό που έχει στο DNA του. Την προβοκάτσια.

* Ο Παναγιώτης N. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, και   Αντιπρόεδρος της Βουλής.

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Τα σχόλια είναι κλειστά.