Ειδησεογραφικό site

Ο Μητσοτάκης χάνει αλλά δεν κερδίζει ο αναξιόπιστος Τσίπρας

78

Στις 26 Φεβρουαρίου 2020 – πριν από έναν – περίπου – χρόνο, μπήκε στην αυλή της χώρας μας μέσω Θεσσαλονίκης το πρώτο κρούσμα κορωνοϊού, το οποίο μεταφέρθηκε από τη γειτονική Ιταλία. Ακολούθησαν κρούσματα σε μια ομάδα προσκυνητών στους Αγίους Τόπους, ενώ στις 12 Μαρτίου ένας 66χρονος άνδρας ήταν το πρώτο θύμα που κατέληξε. Το ίδιο διάστημα ανακοινώθηκαν 18 νέα κρούσματα, από τα οποία 10 χαρακτηρίστηκαν «ορφανά», γιατί δεν έγινε δυνατό να ανιχνευθεί ο φορέας από τον οποίο κόλλησαν.

Μέχρι τις 31 Μαρτίου ο αριθμός των κρουσμάτων είχε ανέλθει σε 1314, ενώ οι θάνατοι έφτασαν τους 49 και τις επόμενες ημέρες ο ρυθμός των κρουσμάτων και των θανάτων αυξανόταν με γεωμετρική πρόοδο. Η χώρα μας μαζί με την υπόλοιπη υφήλιο μπήκε για τα καλά στον χορό της τραγωδίας. Την ίδια περίοδο, επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση τα πρώτα μέτρα, προκειμένου να περιοριστεί η εξάπλωση της πανδημίας. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ διεξοδικά σε κάθε μέτρο, όχι γιατί είναι παγκοίνως γνωστά, αλλά επειδή επί έναν χρόνο τα βιώσαμε όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, τα έχουμε υποστεί με καρτερία, φαίνεται, όμως, τώρα πολύ καθαρά ότι εξαντλούνται οι αντοχές και η υπομονή όλων μας.

Οι αντιδράσεις του συνόλου των πολιτών δεν έχουν σχέση με τη σύνθλιψη των εισοδημάτων όλων σχεδόν των Ελλήνων, αλλά κυρίως με τον εγκλεισμό στα σπίτια και τον περιορισμό της μετακίνησης μεγάλων και μικρών. Το αποτέλεσμα αυτό της απαγόρευσης έχει μεταβάλλει τις ζωές όλων μας, όχι μόνο στην πατρίδα μας, αλλά σε όλον τον πλανήτη, γιατί ένα τέτοιο γεγονός εμφανίζεται στην οικουμένη μια φορά στα εκατό χρόνια ή ακόμα και περισσότερο. Ο ελεύθερος πολίτης που έχει διαμορφώσει την προσωπική του ζωή, αλλά και της οικογένειάς του, τώρα αισθάνεται σαν θηρίο στο κλουβί.

Βεβαίως, όλα αυτά τα μέτρα λαμβάνονται «για το καλό μας», προκειμένου να περιοριστεί η θανατηφόρος μετάδοση του κορωνοϊού. Όμως, και η υπομονή έχει τα όρια της. Άρα, τι μέλλει γενέσθαι. Προς το παρόν δεν διαφαίνεται κάποια λύση πλην του εμβολιασμού, ο οποίος, ειρήσθω, πάει πολύ καλά, όμως χρειάζεται τουλάχιστον ένας χρόνος ακόμα για να φανούν απτά αποτελέσματα. Υπάρχουν, όμως, ορισμένα ζητήματα τα οποία θα πρέπει η κυβέρνηση να τα αντιμετωπίσει πάραυτα για να ξεδιαλύνει μια αχλή, η οποία διαχέεται στον κοινωνικό ορίζοντα και προκαλεί σύγχυση στους πολίτες και αδυναμία κατανόησης των σημαντικών προβλημάτων που δημιουργούνται.

Αναφέρομαι στα πολλά κέντρα εξουσίας και πληροφοριών, που το καθένα από αυτά εκπέμπει σε διαφορετικό μήκος κύματος, εντείνοντας την αγωνία και την ανασφάλεια των πολιτών. Για να μην παρεξηγηθώ, οφείλω να τονίσω τον απέραντο σεβασμό προς όλο το επιστημονικό και ιατρικό προσωπικό, το οποίο καταβάλλει άοκνες προσπάθειες για την περίθαλψη των ασθενών. Και πραγματικά αξίζουν κάθε έπαινο. Θα πρέπει, όμως, να δημιουργηθεί ένα πιο αποτελεσματικό όργανο, από το οποίο θα εκπορεύονται όλες οι αποφάσεις.

Σήμερα, τι συμβαίνει. Υπάρχει, βέβαια, η επιτροπή των εμπειρογνωμόνων, η οποία αποφασίζει για τα μέτρα, όμως, καθημερινά εμφανίζονται στα τηλεκάναλα διάφοροι επιστήμονες, οι οποίοι καταθέτουν τις απόψεις τους, όπως το δικαιούνται, οι οποίες, όμως, συγκρούονται με δηλώσεις άλλων συναδέλφων τους. Ο πολίτης, ο οποίος δεν είναι εξοικειωμένος με επιστημονικά δεδομένα, δικαιολογημένα πολλές φορές παραμένει ενεός. Προς θεού, δεν υποστηρίζουμε ότι πρέπει να φιμωθούν σοβαροί επιστήμονες, ίσως, όμως, θα χρειαζόταν λιγότερη παρουσία στα τηλεκάναλα, τα οποία, βέβαια, στον βωμό της θεαματικότητας δίνουν βήμα σε κάθε «προσφερόμενο».

Τεράστια, όμως, ευθύνη για το κλίμα σύγχυσης που παρατηρείται έχει και η κυβέρνηση και προσωπικά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος κρατάει χαλαρά «τα γκέμια» στους υπουργούς του. Έτσι, ακούμε κάθε μέρα από κυβερνητικά στελέχη, να λέει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του. Το τι λέγεται δεν περιγράφεται, εντείνοντας την αγωνία στην κοινωνία. Ένα ζήτημα, που καίει όλες σχεδόν τις οικογένειες, αφορά το άνοιγμα των σχολείων. Οι πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται, με αποτέλεσμα να μη γνωρίζει κανείς τι πρόκειται να γίνει με τα παιδιά του.

Γι’ αυτό, η κυρία Κεραμέως θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική στις τοποθετήσεις της. Επειδή ό,τι λέει αφορά κάθε οικογενειακόν προγραμματισμό. Επίσης, άλλοι υπουργοί, ως μη έδει, μιλούν για το άνοιγμα των καταστημάτων, για τις μετακινήσεις για το Πάσχα, για εκδρομές, για τις θερινές διακοπές και για οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με την υπουργική τους αρμοδιότητα. Έτσι, ο κόσμος δεν μένει μόνον ενεός, αλλά αγανακτεί επειδή δικαιολογημένα πιστεύει ότι τον περιφρονούν. Όλες αυτές οι κυβερνητικές στραβοτιμονιές αποτυπώνονται και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι οποίες δείχνουν σαφή υποχώρηση στα νούμερα της δημοφιλίας τόσο του ίδιου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και της κυβέρνησης.

Οι δημοσκοπήσεις αυτές είναι το πρώτο ηχηρό καμπανάκι στην πόρτα του Μαξίμου. Όμως, απ’ ό,τι φαίνεται δεν έχει ουσιαστικό κέρδος ο ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος, στη συζήτηση στη Βουλή την περασμένη Τρίτη για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής, προκειμένου να διερευνηθούν εις βάρος τού φίλου του Νίκου Παππά καταγγελίες για την υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, εμφανίστηκε ιδιαίτερα τοξικός και διχαστικός. Ενδεχομένως, η ένδεια θέσεων που έχει αυτό το κόμμα να φέρνει γκρίνια, όμως, είναι αμάχητο το γεγονός. Θέλουν να κάνουν τον ελληνικό λαό να έχει τις ίδιες με αυτούς δοξασίες. Και, λίγο πολύ, θέλουν τους πολίτες συμμέτοχους στο διαρκές μαρτύριο της απαξίωσης, που ζουν τα τελευταία δύο χρόνια.

Την καθοδική αυτή πορεία μπορεί να την εκμεταλλευτεί στο έπακρον το ΚΙΝΑΛ, το οποίο έχει ισχυρές καταβολές στις μνήμες του ελληνικού λαού. Όπως φάνηκε και στην ξεκάθαρη θέση που πήρε στη Βουλή, με την ομιλία του Κώστα Σκανδαλίδη, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να βαδίσει ούτε κατ’ επίφαση στα χνάρια που χάραξε το σοσιαλιστικό κίνημα, που ίδρυσε ο μεγάλος ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Τσίπρας, στην προσπάθειά του να δείξει ότι το κόμμα του διώκεται πολιτικά από τη Νέα Δημοκρατία, προχώρησε για άλλη μια φορά σε πολιτικές αλχημείες, βάζοντας, μάλιστα, μπροστά τον… Κολοκοτρώνη Παύλο Πολάκη, ο οποίος στην ομιλία του ξεπέρασε ακόμα και τις χυδαιότητες που χρησιμοποιεί κατά κόρον καθημερινά.

Ανατρέποντας τα ιστορικά δεδομένα, ο αψύς Κρητικός είπε ότι… ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης ήταν αριστεροί, όπως ήταν ο Βελουχιώτης, ενώ αντίθετα υπάρχει η παράταξη των κοτσαμπάσηδων και προεστών, των συνεργατών των Γερμανών και του Τσολάκογλου. Και αφού όλα αυτά τα φληναφήματα τα χειροκρότησε ο… τέως, μετά ανέβηκε στο βήμα για να «κλαψουρίσει» για πολιτικές διώξεις του κόμματός του. Μιλάει αυτός που κρέμασε στα μανταλάκια δέκα πολιτικούς, μεταξύ των οποίων δύο πρώην πρωθυπουργοί, με έωλες κατηγορίες. Και είναι ο ίδιος πολιτικός που κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ ότι κατέστρεψε τη χώρα και τον Γιώργο Παναδρέου ότι την έβαλε στα μνημόνια, ενώ ο ίδιος υπέγραψε το τρίτο και πλέον επαχθές μνημόνιο, φορτώνοντας τον ελληνικό λαό με 100 δισ.

Πιστεύει ο Αλέξης ότι ο ελληνικός λαός είναι αμνήμων και δεν θυμάται τι έγινε πριν από δέκα ακόμα χρόνια. Είναι ένας πολιτικάντης, ο οποίος διαστρεβλώνει με άνεση τα γεγονότα και αντιστρέφει τα πράγματα κάνοντας το άσπρο – μαύρο. Ακόμα και στο θέμα της πανδημίας η συμπεριφορά η δική του προσωπικά όσο και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αισχρή. Αφού ο ίδιος δήλωσε σε τηλεοπτικό κανάλι ότι θα έπαιρνε το ρίσκο για να γίνονται διαδηλώσεις, την ώρα κατά την οποία ο ιός «θερίζει», υπέθαλψε 266 διαδηλώσεις οπαδών του κόμματός του για να εξυπηρετηθεί ο πιστολέρο Κουφοντίνας. Και αφού ο τελευταίος τον άδειασε, σταματώντας την απεργία πείνας, ο Αλέξης αιφνιδίως επέβαλε στα συντρόφια του «σιγήν ασυρμάτου». Ούτε για τα κρούσματα που αυξήθηκαν στη Νέα Σμύρνη, μετά τις διαδηλώσεις των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ, δεν είπε μια συγνώμη.

Πάντως, στη Βουλή δήλωσε με έπαρση ότι η κυβέρνησή του αποκατέστησε τη συνταγματική νομιμότητα με τον νόμο Παππά. Αντιθέτως, το Συμβούλιο της Επικρατείας τον έκρινε αντισυνταγματικό. Ιδού το άκρον άωτον της αναξιοπιστίας. Ο φιλόσοφος Δημόκριτος είχε πει: «Μη πάσιν, αλλά τοις δοκίμισι πιστεύειν». Δηλαδή «να μην τους εμπιστεύεσαι όλους, αλλά μόνον αυτούς που είναι άξιοι της εμπιστοσύνης σου». Είναι, λοιπόν, θέμα επιλογής.

Τα σχόλια είναι κλειστά.