Νέα στοιχεία που επικαλείται η Wall Street Journal φωτίζουν τον σημαντικό ρόλο που φαίνεται να διαδραματίζει η Κίνα στην προσπάθεια του Ιράν να διατηρήσει και να ανασυγκροτήσει τις στρατιωτικές του δυνατότητες. Σύμφωνα με ανάλυση ιρανικών τελωνειακών δεδομένων, κινεζικές εταιρείες απέστειλαν στο Ιράν περίπου 1.300 αεροπορικά φορτία με εξαρτήματα «διπλής χρήσης» κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026. Τα συγκεκριμένα υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για πολιτικούς όσο και για στρατιωτικούς σκοπούς, μεταξύ άλλων στην κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών και συστημάτων καθοδήγησης πυραύλων.
Μεταξύ των εξαρτημάτων που καταγράφονται στα τελωνειακά στοιχεία περιλαμβάνονται συσκευές GPS, ηλεκτροκινητήρες, εξαρτήματα κινητήρων αεροσκαφών και άλλος ηλεκτρονικός εξοπλισμός. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ορισμένες από τις αποστολές κατευθύνονταν στο ιρανικό υπουργείο Άμυνας. Παράλληλα, η αύξηση των αεροπορικών συνδέσεων μεταξύ Κίνας και Ιράν φαίνεται να προσέφερε στην Τεχεράνη μια εναλλακτική οδό ανεφοδιασμού σε μια περίοδο κατά την οποία οι αμερικανικές κυρώσεις και οι περιορισμοί στις θαλάσσιες μεταφορές δυσχέραιναν το εμπόριο.
Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία λόγω της χρονικής συγκυρίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μία από τις αποστολές έφτασε στην Τεχεράνη την ημέρα κατά την οποία Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν συμφώνησαν σε προσωρινή κατάπαυση του πυρός. Την ίδια περίοδο, το Πεκίνο προέβαλλε δημοσίως τον ρόλο του στις προσπάθειες αποκλιμάκωσης της σύγκρουσης. Η ταυτόχρονη παρουσία διπλωματικών πρωτοβουλιών και εμπορικών ροών καταδεικνύει την πολυπλοκότητα των σχέσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων και της ιρανικής πλευράς.
Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις εισαγωγές εξαρτημάτων, αλλά και την ευρύτερη ικανότητα του Ιράν να ανασυγκροτεί τη στρατιωτική του βιομηχανία. Πρόσφατες πληροφορίες αναφέρουν ότι η Τεχεράνη έχει επαναλάβει, σε περιορισμένο βαθμό, τη συναρμολόγηση βαλλιστικών πυραύλων, αξιοποιώντας υπάρχοντα αποθέματα εξαρτημάτων και υπόγειες εγκαταστάσεις.
Έτσι, η κινεζική ροή υλικών αναδεικνύει μια κρίσιμη παράμετρο της σύγκρουσης: η στρατιωτική ισχύς ενός κράτους δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις εγκαταστάσεις που διαθέτει, αλλά και από την ικανότητά του να εξασφαλίζει πρώτες ύλες, ηλεκτρονικά συστήματα και εξαρτήματα μέσω διεθνών δικτύων. Για την Τεχεράνη, οι συγκεκριμένες εμπορικές ροές μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα στη διατήρηση των δυνατοτήτων της, ενώ για την Ουάσινγκτον αποτελούν μια πρόσθετη πρόκληση στην προσπάθεια περιορισμού του ιρανικού στρατιωτικού προγράμματος.
