Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για δείκτες και αριθμούς, την ίδια ώρα που η συντριπτική
πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Η ακρίβεια
μόνιμος εφιάλτης για τα νοικοκυριά, οι μισθοί έχουν απωλέσει την αγοραστική τους
δύναμη, εξανεμίζονται πριν τελειώσει ο μήνας, ενώ οι πολίτες αδυνατούν να
παρακολουθήσουν το ράλι του κόστους ζωής. Και σαν να μην έφτανε αυτό, την ώρα
που η Ευρώπη συζητά για τετραήμερη εργασία, εμείς πήραμε νόμο για το 13ωρο:
δουλεύουμε περισσότερο από κάθε Ευρωπαίο και ζούμε χειρότερα.
Το χειρότερο είναι ότι αυτή η κατάσταση δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητα για
όσους κυβερνούν. Ανεπάρκεια ελέγχων στην αγορά, διάχυτη αισχροκέρδεια, με τους
πολίτες να παρακολουθούν ως απελπισμένοι θεατές τη συστηματική μεταφορά
εισοδήματος από τους πολλούς προς τους λίγους. Και η μεγάλη «λύση» που βρέθηκε;
Μια εφαρμογή στο κινητό για να συγκρίνει ο καταναλωτής τιμές στα ράφια — σαν να
φταίει αυτός που δεν ψάχνει αρκετά κι όχι όσοι φουσκώνουν τις τιμές.
Πουθενά δεν φαίνεται καθαρότερα ο εμπαιγμός όσο στα καύσιμα. Τον Φεβρουάριο, με
το βαρέλι στα 73-74 δολάρια, η αμόλυβδη ήταν 1,75 ευρώ. Σήμερα το βαρέλι
ξανακατέβηκε στα ίδια ακριβώς επίπεδα — η βενζίνη όμως κοστίζει 1,93 ευρώ. Ίδιο
διεθνές κόστος, 18 λεπτά ακριβότερο λίτρο. Όταν ανεβαίνει το βαρέλι, η αντλία
πετάγεται αμέσως· όταν πέφτει, η μείωση έρχεται με το σταγονόμετρο — αν έρθει. Δύο
μέτρα και δύο σταθμά, που θυμίζουν λειτουργίες καρτέλ και γεμίζουν τα ταμεία των
διυλιστηρίων.
Το ίδιο και στην ενέργεια. Κάθε αύξηση στην τιμή του ρεύματος, κάθε επιβάρυνση στο
ενεργειακό κόστος, αφαιρεί πόρους από την οικογένεια, την επιχείρηση, τον αγρότη, τον
συνταξιούχο. Πρόκειται για ανοιχτή αφαίμαξη του εισοδήματος της κοινωνίας προς
όφελος συγκεκριμένων συμφερόντων.
Όταν μια κυβέρνηση αποφεύγει να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα, όταν
ανέχεται υπερκέρδη σε βάρος της κοινωνίας και όταν περιορίζεται σε επικοινωνιακές
διαχειρίσεις αντί για ουσιαστικές παρεμβάσεις, τότε δικαιολογημένα γεννάται το
ερώτημα: υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ή τα συμφέροντα των ισχυρών;
Η χώρα δεν χρειάζεται απλούς διαχειριστές, αλλά κυβέρνηση που να υπερασπίζεται
τους πολίτες απέναντι στην ακρίβεια και την αισχροκέρδεια που απομυζούν τον κόπο
και το εισόδημά τους.
Γιατί η οικονομία δεν μπορεί να μετριέται μόνο από τα κέρδη των λίγων, αλλά από την
αξιοπρεπή ζωή των πολλών.
Mέλος ΚΠΕ
