Ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε στο Γεντί Κουλέ της Θεσσαλονίκης, επιλέγοντας έναν χώρο με βαρύ ιστορικό φορτίο για να στείλει μήνυμα κατά της εμπορευματοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η επίσκεψη έγινε στον απόηχο της απόφασης να συμπεριληφθεί αρχικά το Επταπύργιο στους χώρους που θα μπορούσαν να διατίθενται για ιδιωτικές και γαστρονομικές εκδηλώσεις — μια επιλογή που προκάλεσε αντιδράσεις και τελικά ανακλήθηκε για το συγκεκριμένο μνημείο.
Με άλλα λόγια, για λίγο έμοιαζε σαν η ιστορική μνήμη να είχε βρεθεί ένα βήμα πριν αποκτήσει… μενού, κρατήσεις και τραπεζοκαθίσματα. Η ιδέα ότι ένας τόπος φυλακίσεων και εκτελέσεων θα μπορούσε να φιλοξενεί ιδιωτικά γεύματα είχε προκαλέσει αντιδράσεις από πανεπιστημιακούς, φορείς και οργανώσεις, μέχρι που το Γεντί Κουλέ αφαιρέθηκε από τον σχετικό κατάλογο.
Ο Τσίπρας συναντήθηκε με τοπικούς εκπροσώπους και ξεναγήθηκε στον χώρο, θέτοντας στο επίκεντρο τον δημόσιο και ιστορικό χαρακτήρα του μνημείου. Κατά την επίσκεψή του ρώτησε τι ακριβώς σχεδιαζόταν να γίνει εκεί, με την απάντηση να αφορά ακόμη και εκδηλώσεις γαστρονομικού χαρακτήρα.
Η πολιτική σημειολογία, πάντως, ήταν δύσκολο να περάσει απαρατήρητη: ένα ιστορικό μνημείο, μια κυβερνητική απόφαση που έκανε πίσω μετά τις αντιδράσεις και ένας πολιτικός αρχηγός που εμφανίζεται επί τόπου για να υπενθυμίσει ότι κάποιοι χώροι δεν προσφέρονται ούτε για «αξιοποίηση» ούτε για event με catering.
Η συζήτηση πλέον δεν αφορά μόνο το Γεντί Κουλέ, αλλά και το πού μπαίνει το όριο ανάμεσα στην αξιοποίηση ενός μνημείου και στην αλλοίωση του χαρακτήρα του. Γιατί άλλο να ανοίγεις την ιστορία στο κοινό και άλλο να κινδυνεύεις να τη σερβίρεις… σε πιάτο
