Μόνο «ήρεμα νερά» δεν περιμένουν την κυβέρνηση έως την άνοιξη, οπότε και θα διεξαχθούν οι εκλογές, όπως πλέον δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός.
Του Βασίλη Σκουρή
Και δεν μιλάμε μόνο για την οικονομική κατάσταση των πολιτών ή την ακρίβεια και τη χαμηλή αγοραστική δύναμη ή για απρόβλεπτες εξωτερικές καταστάσεις. Μιλάμε και για τις δικαστικές περιπέτειες με τις οποίες θα βρεθεί αντιμέτωπη η κυβέρνηση, αρχής γενομένης από τον Σεπτέμβριο, τουλάχιστον μέχρι το χρόνο διεξαγωγής των εκλογών.
– Πρώτη δοκιμασία για την κυβέρνηση θα είναι ασφαλώς η απόφαση για παραπομπή ή όχι του πρώην υφυπουργού Χρήστου Τριαντόπουλου για το έγκλημα των Τεμπών και συγκεκριμένα για το αδίκημα της παράνομης αλλοίωσης του χώρου της τραγωδίας. Ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτρης Μητσουλιάς εισηγείται στο Δικαστικό Συμβούλιο την παραπομπή Τριαντόπουλου, ενώ ζητά να παραπεμφθεί ως συμμέτοχος και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός, καθώς και τρία ακόμα μη πολιτικά πρόσωπα. Οι πιθανότητες παραπομπής των Χρ. Τριαντόπουλου και Κ. Αγοραστού στο Ειδικό Δικαστήριο είναι πολύ μεγάλες, καθώς είθισται οι εισηγήσεις των αντιεισαγγελέων του Αρείου Πάγου να γίνονται απολύτως δεκτές, πολύ περισσότερο που οι δικαιολογίες πως δεν είχαν την ευθύνη για την αλλοίωση του χώρου της τραγωδίας δεν πείθουν κανέναν. Η απόφαση για παραπομπή ή όχι Τριαντόπουλου – Αγοραστού από το Δικαστικό Συμβούλιο θα ληφθεί εντός του Σεπτεμβρίου. Εφόσον είναι θετική για παραπομπή των δυο στο Ειδικό Δικαστήριο, τότε η δίκη θα ξεκινήσει λίγο πριν από τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
– Η ολοκλήρωση της ανάκρισης για την ποινική αξιολόγηση τυχόν ποινικής εμπλοκής του τότε υπουργού Μεταφορών και Υποδομών Κώστα Αχ. Καραμανλή για την τραγωδία των Τεμπών αναμένεται στο τέλος του έτους. Μαζί εξετάζονται και τυχόν ευθύνες επτά πρώην γενικών γραμματέων υπουργείων της τότε κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη. Εν συνεχεία, το Δικαστικό Συμβούλιο θα κληθεί να αποφασίσει αν θα υπάρξει παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο -και ποιων- ή όχι. Εφόσον η απόφαση είναι θετική, η δίκη στο Ειδικό Δικαστήριο εκτιμάται ότι θα ξεκινήσει λίγο πριν από το Πάσχα, δηλαδή λίγο πριν ή ταυτόχρονα με τις… εκλογές!
– Κομβική για το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι η δίκη σε δευτεροβάθμιο επίπεδο των τεσσάρων κατηγορουμένων, με κεντρικό πρόσωπο τον Ταλ Ντίλιαν. Ο Ντίλιαν που στον πρωτόδικο βαθμό δεν απολογήθηκε καν και δεν μίλησε, αρνούμενος να πληρώσει και για κυβερνητικά στελέχη, απειλεί ακόμα και με αποκαλύψεις, αν δει ότι μπορεί να καταλήξει στη φυλακή. Το θέμα εκτός από ποινικό είναι και μείζον πολιτικό, καθώς πρόκειται για το μεγαλύτερο σκάνδαλο της επταετούς διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Και που αν ξεδιπλωθεί, θα πάρει μαζί του πολλά κυβερνητικά στελέχη, καθώς στην κορυφή βρίσκεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη έδειξε στην τελευταία του συνέντευξη και ο Γρηγόρης Δημητριάδης με τη φράση του για ποιον «έφαγε τη σφαίρα».
– Από τον προσεχή Οκτώβριο ξεκινούν οι δίκες των βουλευτών της ΝΔ που κατηγορούνται για τη συμμετοχή τους στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Στις 2 Οκτωβρίου αναμένεται να γίνει η δίκη της Κατερίνας Παπακώστα, στις 27 Οκτωβρίου του Χρήστου Μπουκώρου, στις 30 του ίδιου μήνα η δίκη του Μάξιμου Σενετάκη και στις 12 Δεκεμβρίου η δίκη του Κώστα Σκρέκα.
– Στο μεταξύ, όμως, στην κυβέρνηση υπάρχει ανησυχία και για νέες αποκαλύψεις. Αναμένονται, π.χ., και άλλες δικογραφίες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με έναν νέο πρώην υπουργό της κυβέρνησης Μητσοτάκη -σύμφωνα με τις πληροφορίες- να διερευνάται για εμπλοκή στο σκάνδαλο.
Ο αστάθμητος παράγοντας που φοβίζει τον Μητσοτάκη
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να επαναλαμβάνει σε κάθε δημόσια εμφάνιση ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027, όμως στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν πως στην πολιτική τα καλύτερα σχέδια μπορούν να ανατραπούν μέσα σε ένα βράδυ. Και αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που η Νέα Δημοκρατία διατηρεί τον κομματικό της μηχανισμό σε μόνιμη εκλογική ετοιμότητα.
Επισήμως, το αφήγημα είναι ξεκάθαρο: εξάντληση της τετραετίας, σταθερότητα και συνέχιση του κυβερνητικού έργου. Στο παρασκήνιο, όμως, κανείς δεν λειτουργεί σαν να απομένουν ακόμη πολλοί μήνες μέχρι τις κάλπες. Οι οργανώσεις ενεργοποιούνται, τα ψηφοδέλτια συζητούνται, οι υποψήφιοι αξιολογούνται και ο εκλογικός σχεδιασμός προχωρά σαν να μπορούν να προκηρυχθούν οι εκλογές ανά πάσα στιγμή.
Ο λόγος είναι ένας: ο αστάθμητος παράγοντας. Γιατί όσο καλά κι αν έχει σχεδιάσει μια κυβέρνηση την επικοινωνιακή της στρατηγική, πάντα υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να προβλέψει. Και συνήθως αυτό είναι που καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις.
Το Μαξίμου θα ήθελε να φτάσει στην άνοιξη του 2027 έχοντας μπροστά του μια ιδανική προεκλογική εικόνα. Ένα γεωτρύπανο στο Ιόνιο που θα συμβολίζει την ενεργειακή προοπτική της χώρας. Νέα πακέτα οικονομικών ενισχύσεων, επιδόματα και φοροελαφρύνσεις που θα καλλιεργούν την αίσθηση ότι η κυβέρνηση επιστρέφει στους πολίτες μέρος όσων έχασαν από την ακρίβεια. Και αν οι συνθήκες το επιτρέψουν, μια θετική εξέλιξη στο ζήτημα των Γλυπτών του Παρθενώνα, που θα προσφέρει το απαραίτητο εθνικό αφήγημα λίγο πριν από την κάλπη.
Υπάρχει όμως μια λεπτομέρεια που δεν χωρά σε κανένα επικοινωνιακό πλάνο: η πραγματικότητα. Και αυτή είναι που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία στο κυβερνητικό επιτελείο.
Ένα νέο σκάνδαλο μπορεί να ανατρέψει μέσα σε λίγες ώρες το πολιτικό κλίμα. Μια δυσμενής δικαστική εξέλιξη μπορεί να ξαναφέρει στην επικαιρότητα υποθέσεις που η κυβέρνηση θα προτιμούσε να έχουν κλείσει. Μια νέα αποκάλυψη μπορεί να ακυρώσει εβδομάδες επικοινωνιακής προετοιμασίας.
Το ίδιο ισχύει και για την οικονομία. Μια διεθνής αναταραχή, μια νέα έκρηξη στις τιμές της ενέργειας ή νέα κύματα ακρίβειας μπορούν να αλλάξουν απότομα τη διάθεση των πολιτών. Όταν το πορτοφόλι αδειάζει, κανένα κυβερνητικό σύνθημα δεν ακούγεται αρκετά πειστικό.
Υπάρχουν και οι εξωτερικοί κίνδυνοι. Μια ελληνοτουρκική κρίση, μια μεγάλη φυσική καταστροφή ή μια κοινωνική έκρηξη δεν προγραμματίζονται. Εμφανίζονται ξαφνικά και αλλάζουν την πολιτική ατζέντα από τη μια στιγμή στην άλλη.
Αυτό ακριβώς φοβάται το Μαξίμου. Όχι τόσο την αντιπολίτευση, όσο τα γεγονότα που δεν ελέγχονται. Η κυβέρνηση μπορεί να επιλέξει πότε θα ανακοινώσει ένα επίδομα. Μπορεί να οργανώσει μια φιέστα για μια επένδυση. Μπορεί να προγραμματίσει περιοδείες, συνεντεύξεις και επικοινωνιακές καμπάνιες. Δεν μπορεί όμως να επιλέξει πότε θα προκύψει μια κρίση.
Γι’ αυτό και η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί με δύο διαφορετικά ρολόγια. Το δημόσιο δείχνει την άνοιξη του 2027. Το εσωτερικό μετρά κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία πριν από μια μεγάλη πολιτική ανατροπή.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πληροφορίες για τα ψηφοδέλτια, οι επαφές με υποψηφίους και η ενεργοποίηση των κομματικών οργανώσεων έχουν ήδη ξεκινήσει. Μπορεί ο πρωθυπουργός να αποκλείει δημόσια τις πρόωρες εκλογές, όμως κανένα κυβερνών κόμμα δεν αφήνει τον μηχανισμό του να χαλαρώσει, όταν γνωρίζει ότι οι εξελίξεις μπορούν να τρέξουν πολύ πιο γρήγορα από τις διαβεβαιώσεις.
Άλλωστε, η ελληνική πολιτική ιστορία είναι γεμάτη από κυβερνήσεις που σχεδίαζαν διαφορετικά και τελικά οδηγήθηκαν σε άλλες αποφάσεις επειδή τις πρόλαβαν τα γεγονότα.
Ο πραγματικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι μόνο οι πολιτικοί του αντίπαλοι ούτε οι δημοσκοπήσεις. Είναι ο παράγοντας που δεν μπορεί να ελέγξει, να προγραμματίσει ή να εντάξει σε κάποιο επικοινωνιακό αφήγημα.
Γιατί στην πολιτική ο αστάθμητος παράγοντας έχει αποδείξει πολλές φορές ότι μπορεί να γκρεμίσει μέσα σε λίγες ημέρες ένα αφήγημα που χτίζεται επί μήνες. Αυτός είναι ο λόγος που, πίσω από τη βεβαιότητα των δημόσιων δηλώσεων, το Μαξίμου παραμένει σε κατάσταση διαρκούς εκλογικής επιφυλακής. Όχι επειδή σχεδιάζει απαραίτητα πρόωρες κάλπες, αλλά επειδή γνωρίζει ότι στην πολιτική δεν κερδίζει πάντα όποιος έχει το καλύτερο σχέδιο. Κερδίζει όποιος είναι έτοιμος όταν το σχέδιο ανατραπεί.
Δημοσιεύθηκε στο Καρφί το Σάββατο 1 Αυγούστου 2026
