Επτά χρόνια «επιτελικού κράτους» με πρωθυπουργό CEO, έγινε εμφανές ότι η υπερσυγκέντρωση αποφάσεων στα κεντρικά της Μαξίμου Α.Ε. δεν οδήγησε σε ταχύτερες και αποτελεσματικότερες αποφάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Αντίθετα, ο στόχος ήταν και παραμένει με ποιους θα κάνει δουλειές το κράτος, περιορίζοντας τον ρόλο των τοπικών κοινωνιών.
Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ο πιο άμεσος συνοδοιπόρος της κεντρικής εξουσίας στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής, καθώς βρίσκεται καθημερινά δίπλα στους πολίτες. Ωστόσο, συχνά μετατρέπεται στον «κακό μπάτσο» της υπόθεσης, καθώς της αναθέτουν ολοένα περισσότερες ευθύνες, αλλά της στερούν τους απαραίτητους πόρους, τους οποίους παρακρατούν για να εμφανίζουν υπερπλεονάσματα.
Η Ελλάδα παραμένει από τα πιο συγκεντρωτικά κράτη της Ευρώπης, με χαμηλές επιδόσεις σε κρίσιμους δείκτες που αφορούν την ποιότητα ζωής και τη λειτουργία της δημοκρατίας, από την αγοραστική δύναμη και τη δημόσια υγεία έως την εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και την ελευθερία του Τύπου.
Το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ οραματίζεται την Ελλάδα του 2030 με πρωταγωνιστή την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι προτάσεις του για τη δημιουργία οικογένειας, την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και της ενεργειακής φτώχειας, την ενίσχυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, την αποσυμφόρηση του κυκλοφοριακού και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων προϋποθέτουν την ενεργό συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.
Η πραγματική μεταρρύθμιση δεν είναι η εναλλαγή εκλογικών νόμων ώστε να εκλεγούν περισσότεροι δήμαρχοι βολικά σιωπηλοί απέναντι στις κεντρικές αποφάσεις, αλλά η εμπιστοσύνη στις πόλεις και στους πολίτες τους. Η αποκέντρωση εξουσιών, με οικονομική αυτοτέλεια και θεσμική θωράκιση της αυτοδιοίκησης, αποτελεί προϋπόθεση για βαθύτερη δημοκρατία και αποτελεσματικότερες λύσεις, πιο κοντά στις ανάγκες των πολιτών.
Μέλους ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ, αντιδημάρχου Οικονομικών Βύρωνα
