Η Φώφη Γεννηματά είναι ένα εμβληματικό πρόσωπο για την Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη. Είναι η πρόεδρος που κράτησε όρθιο το ΠΑΣΟΚ στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας του. Το καλοκαίρι του 2015 πολλοί ήταν αυτοί που είχαν πιστέψει πως το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τον κύκλο του και πως ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελούσε την ηγέτιδα δύναμη του προοδευτικού χώρου.
Με δουλειά μυρμηγκιού, με επένδυση στη νέα γενιά, με ακλόνητη πίστη στην ιστορία του κόμματος, κάτω από τις πιο αντίξοες πολιτικές και κοινωνικές – αλλά και προσωπικές – συνθήκες, κατάφερε να κρατήσει το καντήλι του ΠΑΣΟΚ αναμμένο. Και ήταν αυτή που έβαλε τις βάσεις για να σηκωθεί ο ήλιος ψηλότερα, ήταν αυτή που άνοιξε τις διαδικασίες για να δημιουργηθεί κάτι ευρύτερο στο πλαίσιο της συγκρότησης του Κινήματος Αλλαγής. Χωρίς να σκέφτεται ότι μπορεί να ρισκάρει την προσωπική της παρουσία στην προεδρική καρέκλα, προχώρησε στην πλατιά εκλογική διαδικασία το 2017. Εκείνη η μεγάλη εσωκομματική πράξη ήταν που ξαναέφερε το ΠΑΣΟΚ σε ώσμωση με τις μάζες, καθώς δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι προσήλθαν στις κάλπες για να εκλέξουν τον πρόεδρο όχι μόνο του ΠΑΣΟΚ αλλά της ευρύτερης παράταξης.
Αύριο συμπληρώνονται πέντε χρόνια από το θάνατό της. Μια αναντικατάστατη απουσία και ταυτόχρονα μια αδιάκοπη αίσθηση πως η Φώφη από ψηλά παρακολουθεί με χαμόγελο το ΠΑΣΟΚ να μεγαλώνει, να ενισχύεται, να πατάει ξανά στα πόδια του και να διεκδικεί να γίνει αφενός ο μεγάλος πόλος της κεντροαριστεράς αφετέρου το αντίπαλο δέος της Νέας Δημοκρατίας.
Γιατί τα κόμματα δεν είναι κάτι απρόσωπο. Είναι οι άνθρωποί τους, είναι τα στελέχη που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής και της βελτίωσης της ζωής των Ελλήνων. Και η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά ήταν μια τέτοια προσωπικότητα-σύμβολο για όλο τον προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης, παίρνοντας τη σκυτάλη από την Φώφη Γεννηματά, πρέπει να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο των γενναίων ανοιγμάτων στην κοινωνία, της διεύρυνσης, της περαιτέρω επαφής με τον κόσμο της εργασίας και της ταύτισης με τις λαϊκές μάζες. Γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι ένα αυθεντικά λαϊκό κόμμα, που αποτελεί το κύριο «αποκούμπι» για κάθε ψηφοφόρο που θέλει την κοινωνική αλλαγή.