Σπυριδάκη: Η Ελλάδα χρειάζεται μια εθνική τουριστική καμπάνια αντάξια της ψυχής της

Για τρίτη συνεχή χρονιά η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει χωρίς εθνική τουριστική καμπάνια.
Δεν μιλάμε για μια απλή καθυστέρηση, αλλά για την απουσία εθνικού στρατηγικού
σχεδιασμού. Σε μια περίοδο όπου ο διεθνής ανταγωνισμός εντείνεται και οι ταξιδιωτικές
επιλογές καθορίζονται από δεκάδες νέους παράγοντες, η χώρα μας εμφανίζεται χωρίς
συνεκτική εικόνα, χωρίς αφήγημα και χωρίς σταθερή παρουσία στις διεθνείς αγορές.
Ο ελληνικός τουρισμός δεν είναι απλώς ένας τομέας της οικονομίας. Είναι ο καθρέφτης της
χώρας μας προς τον κόσμο. Είναι η φιλοξενία των νησιών μας, το φως της Ικαρίας, οι πέτρες
της Επιδαύρου, οι γεύσεις της Κρήτης, το χαμόγελο της γιαγιάς στο χωριό που καλωσορίζει
‘’ξένους’’ σαν δικούς της. Χρειαζόμαστε μια εθνική καμπάνια που να λέει την αλήθεια μας,
να μας παρουσιάζει με περηφάνια και να μας ενώνει.
Γι’ αυτό και καταθέσαμε Ερώτηση προς την Υπουργό Τουρισμού, κα Όλγα Κεφαλογιάννη
και οι φόβοι μας δυστυχώς επιβεβαιώνονται: η Ελλάδα παραμένει χωρίς καμπάνια, ενώ οι
επιλογές της κυβέρνησης έχουν αποψιλώσει τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ), τον
θεσμικό φορέα με εμπειρία, τεχνογνωσία και διεθνείς διακρίσεις. Οι αρμοδιότητες προβολής
και το έργο του εθνικού rebranding μεταφέρθηκαν στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας –
έναν μεν σεβαστό θεσμικό εταίρο, αλλά με εντελώς διαφορετική τεχνογνωσία. Το
αποτέλεσμα ήταν ένας διαγωνισμός 15 εκατ. ευρώ που «μπλοκαρίστηκε» από την
ΕΑΑΔΗΣΥ λόγω φωτογραφικών όρων, ενισχύοντας την αίσθηση αδιαφάνειας και
αφήνοντας τη χώρα μας ακάλυπτη.
Μέχρι σήμερα, καμία πειστική απάντηση δεν έχει δοθεί: Γιατί αποκλείστηκε ο ΕΟΤ από τη
διαχείριση; Ποιος σχεδίασε τους όρους του διαγωνισμού; Πώς θα διασφαλιστεί ότι δεν θα
χαθούν πολύτιμοι ευρωπαϊκοί πόροι από το Ταμείο Ανάκαμψης; Όσο τα ερωτήματα αυτά
μένουν αναπάντητα, τόσο ενισχύεται η αίσθηση ότι δεν υπάρχει συνολικό σχέδιο αλλά
αποσπασματικές επιλογές που γεννούν καχυποψία.
Ωστόσο, η μεγάλη εικόνα ξεπερνά τα διαδικαστικά. Ο τουρισμός μας δεν μπορεί να
παραμένει μονοκαλλιέργεια του «ήλιου, της άμμου και της θάλασσας». Δεν μπορεί να
στηρίζεται μόνο σε αριθμούς αφίξεων. Ο τουρισμός έχει ήδη περάσει στη νέα εποχή: της
εμπειρίας, της αυθεντικότητας, της ποιότητας. Ταυτόχρονα, τα στοιχεία δείχνουν σημάδια
κόπωσης του ελληνικού τουριστικού μοντέλου. Η Τράπεζα της Ελλάδος κατέγραψε μείωση

αφίξεων 1,7% τον Ιούνιο 2025 και μόλις 0,6% αύξηση στο πρώτο εξάμηνο. Τα έσοδα μπορεί
να αυξήθηκαν λόγω πληθωρισμού, αλλά η εικόνα φανερώνει περιορισμένη διάρκεια
παραμονής, μείωση κατά κεφαλήν δαπάνης και αυξημένη συγκέντρωση εισπράξεων σε λίγες
Περιφέρειες. Ένα μοντέλο που στηρίζεται αποκλειστικά στον ήλιο και τη θάλασσα δείχνει τα
όριά του.
Κι όμως, ποτέ άλλοτε η ανάγκη για rebranding δεν ήταν τόσο επιτακτική. Ο κόσμος αλλάζει.
Οι καύσωνες, οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες και η κλιματική αβεβαιότητα δεν είναι απλές
ειδήσεις – είναι πια πραγματικότητα που επηρεάζει άμεσα τις ταξιδιωτικές επιλογές. Όπως
αναδεικνύουν τα πρόσφατα στοιχεία, οι ταξιδιώτες στρέφονται σε «δροσερότερους»
προορισμούς (το λεγόμενο coolcation), αποφεύγουν συνωστισμένους τόπους, βάζουν την
ασφάλεια και την κλιματική σταθερότητα στην κορυφή των κριτηρίων τους. Οι οικονομίες
και οι κοινωνίες της Μεσογείου δοκιμάζονται από τα φαινόμενα λειψυδρίας. Σε αυτά τα νέα
δεδομένα πώς θα απαντήσει η Ελλάδα; Θα είναι ουραγός, παρακολουθώντας παθητικά τις
εξελίξεις, ή θα χαράξει δρόμο μπροστά, με ένα τολμηρό relocation βάσει ενός ανανεωμένου
Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό – που η χώρα μας πορεύεται για οχτώ
χρόνια χωρίς «αναπτυξιακό μπούσουλα» – και ενός rebranding που θα προβάλλει την
αυθεντικότητα, τη βιωσιμότητα, την εμπειρία και την ποιότητα;
Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως μια νέα στρατηγική, που θα απαντά στις διεθνείς τάσεις και
θα αξιοποιεί τις μοναδικές μας δυνατότητες. Μια καμπάνια που δεν θα είναι απλώς εργαλείο
προβολής, αλλά στρατηγικός χάρτης με τον οποίο η χώρα μας θα ταξιδεύει στον κόσμο. Μια
φωνή που θα μιλά για την αυθεντικότητα, τον πολιτισμό, την ιστορία και το μέλλον μας.
Ο τουρισμός δεν είναι αριθμοί. Είναι οι άνθρωποί μας, οι τόποι μας, η ψυχή μας. Και αυτή
αξίζει να προβληθεί με διαφάνεια, επαγγελματισμό και όραμα.