Η νέα τουρκική κίνηση με τα θαλάσσια πάρκα δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Εντάσσεται σε μια σταθερή αναθεωρητική στρατηγική: «Γαλάζια Πατρίδα», casus belli, αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και συστηματική προσπάθεια διεύρυνσης της τουρκικής ατζέντας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να απαντήσει: ποια ακριβώς είναι η εθνική στρατηγική της;
Το ΠΑΣΟΚ είχε εγκαίρως ζητήσει, ήδη από την πρώτη ανακοίνωση των τουρκικών σχεδιασμών για θαλάσσια πάρκα, να μη μείνει η κυβέρνηση στις ανακοινώσεις, αλλά να προχωρήσει σε άμεση διεθνοποίηση του ζητήματος στα αρμόδια ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα.
Γιατί η εθνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν προστατεύονται με επικοινωνιακή διαχείριση. Προστατεύονται με σχέδιο, αποτρεπτική ισχύ, συμμαχίες και συνεχή διπλωματική παρουσία.
Η κυβέρνηση οφείλει επομένως να εξηγήσει τι έκανε από τη στιγμή που γνώριζε τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Ποιες πρωτοβουλίες ανέλαβε στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Πώς αξιοποίησε τις ευρωτουρκικές σχέσεις και τα εργαλεία που διαθέτει η Ελλάδα ως κράτος-μέλος; Πώς αντέδρασε διεθνώς ώστε η περιβαλλοντική προστασία να μη χρησιμοποιείται ως όχημα αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;
Κυρίως, όμως, πρέπει να απαντήσει τι απέγινε η περιβόητη στρατηγική των «ήρεμων νερών».
Ο διάλογος είναι αναγκαίος. Η αποκλιμάκωση είναι επιθυμητή. Αλλά ο διάλογος οφείλει να υπηρετεί την εθνική στρατηγική. Δεν μπορεί να την υποκαθιστά.
Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο της σημερινής θέσης του ΠΑΣΟΚ: η Ελλάδα δεν μπορεί να συναινεί σε μια ευρωπαϊκή σχέση με την Τουρκία αποσυνδεδεμένη από τη συμπεριφορά της απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν μπορεί μια χώρα που διατηρεί απειλή πολέμου εναντίον κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να απολαμβάνει ανεμπόδιστα τα οφέλη της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής σαν να μην υπάρχει casus belli.
Άλλωστε, τα ελληνικά σύνορα είναι και σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και η διακοπή του ηλεκτρικού καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου, που παραμένει μετέωρο, έχει επανειλημμένα αναδειχθεί στη Βουλή από τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, Νίκο Ανδρουλάκη ως ζήτημα κυριαρχικών δικαιωμάτων και ευρωπαϊκής αξιοπιστίας.
Θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για την Κυβέρνηση, ότι η ευρωπαϊκή προοπτική και η συμμετοχή της Τουρκίας σε ευρωπαϊκά εργαλεία πρέπει να συνδέονται με σαφείς όρους: σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, στο Δίκαιο της Θάλασσας και στα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου.
Παράλληλα, η εθνική γραμμή πρέπει να παραμένει απολύτως καθαρή: η μοναδική ελληνοτουρκική διαφορά που μπορεί να οδηγηθεί σε διεθνή δικαιοδοσία είναι μόνο η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Δεν νομιμοποιούμε μέσω του διαλόγου τις μονομερείς και παράνομες διεκδικήσεις της Άγκυρας.
Και αυτή, δεν είναι μια καινούργια θέση του ΠΑΣΟΚ.
Είναι συνέχεια της εθνικής στρατηγικής που θεμελίωσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, συνδυάζοντας αποτροπή, εθνική αυτοπεποίθηση και διεθνείς συμμαχίες, αλλά και της ενεργητικής διπλωματίας του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος το 2011, ως Πρωθυπουργός, έθεσε ευθέως το απαράδεκτο casus belli μέσα στην ίδια την Τουρκία, παρουσία του Ταγίπ Ερντογάν και ενώπιον των Τούρκων πρέσβεων.
Είναι συνέχεια μιας πατριωτικής και βαθιά ευρωπαϊκής αντίληψης για την εξωτερική πολιτική. Την ίδια αντίληψη που υπηρέτησε και η Φώφη Γεννηματά, επιμένοντας στην Εθνική Συνεννόηση, στην ενεργοποίηση της Ευρώπης απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα και στην ανάγκη η Ελλάδα να διαθέτει Εθνική Στρατηγική και ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα.
Αυτή τη συνέχεια εκφράζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ: διάλογος χωρίς αυταπάτες, ειρήνη χωρίς εκπτώσεις, ευρωπαϊκή πολιτική χωρίς λευκές επιταγές προς την Τουρκία.
Η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να παρουσιάζει ως επιτυχία την απουσία καθημερινής έντασης, όταν η Άγκυρα προσθέτει κομμάτι-κομμάτι νέες αμφισβητήσεις στον χάρτη.
Ούτε αρκεί η κυβέρνηση να αντιδρά κάθε φορά εκ των υστέρων.
Επτά χρόνια διακυβέρνησης είναι αρκετά για να κριθεί όχι από τις δηλώσεις της, αλλά από την α(να)ποτελεσματικότητα της στρατηγικής της.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε κραυγές ούτε φοβικά σύνδρομα.
Χρειάζεται όμως ισχυρή διπλωματία, αυτοπεποίθηση, αποτρεπτική ισχύ, συμμαχίες με περιεχόμενο, ενεργητική διεθνοποίηση των παράνομων τουρκικών ενεργειών και εθνική στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος.
Τα «ήρεμα νερά» δεν είναι εθνική στρατηγική.
Και η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν κρίνεται από το πόσο ήρεμη φαίνεται η θάλασσα.
Κρίνεται από το αν προστατεύονται αποτελεσματικά όσα βρίσκονται κάτω από αυτήν: η κυριαρχία, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.
Η Εθνική Ασφάλεια, η Εθνική Κυριαρχία και η προάσπιση των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της χώρας, αποτέλεσαν και αποτελούν, διαχρονικά, αδιαπραγμάτευτες Αρχές για το ΠΑΣΟΚ.
Σοφία Πουλοπούλου
Αναπληρώτρια Γραμματέας Ειδικής Αγωγής Τομέα Παιδείας
ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
