Αφού πέρασε εβδομάδες παρακολουθώντας το Ισραήλ να επιτίθεται στο Ιράν, μετά από 2,5 χρόνια επιθέσεων στη Γάζα, τον Λίβανο, τη Συρία και την Υεμένη, υπάρχουν ενδείξεις ότι η Τουρκία ενδέχεται πλέον να επαναξιολογεί ριζικά τις παραδοχές και τα σχέδιά της για την ασφάλειά της. Ο Γκιοργκούν, ο οποίος κατέχει ανώτερη κυβερνητική θέση με εποπτεία της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, έδωσε ορισμένα στοιχεία για το πώς σκέφτεται η Άγκυρα, μιλώντας πρόσφατα σε διεθνές συνέδριο στρατηγικής επικοινωνίας.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η στρατιωτική στρατηγική της χώρας κινείται πλέον σε τέσσερις βασικούς άξονες. Πρώτον, η πληροφορία αντιμετωπίζεται ως στρατηγικό όπλο, ενοποιώντας άμυνα και επικοινωνία σε ένα ενιαίο σύστημα. Δεύτερον, οι εφοδιαστικές αλυσίδες, οι γραμμές παραγωγής και τα αποθέματα αποκτούν κρίσιμη σημασία. Τρίτον, δίνεται έμφαση σε μικρές, γρήγορες και αποτελεσματικές πλατφόρμες που αμφισβητούν την κυριαρχία των βαρέων συμβατικών δυνάμεων. Τέλος, θεωρείται πλέον απαραίτητη η συνεχής επικοινωνία μεταξύ πεδίου μάχης και αμυντικής βιομηχανίας.
Στο συνέδριο, ο Γκιοργκούν παρουσίασε στοιχεία που δείχνουν ποιοτικό άλμα στην τουρκική αμυντική βιομηχανία. Τα εγχώρια παραγόμενα προϊόντα ξεπερνούν πλέον το 80% του συνόλου, από μόλις 20% πριν από 25 χρόνια. Υπάρχουν πάνω από 4.000 τουρκικές αμυντικές εταιρείες με περισσότερους από 100.000 εργαζομένους, ενώ οι στρατιωτικές πωλήσεις φτάνουν τα 20 δισ. δολάρια, με πάνω από τα μισά να προέρχονται από εξαγωγές.
Για χρόνια, οι συζητήσεις για την ασφάλεια στην Τουρκία επικεντρώνονταν σε ζητήματα όπως οι κουρδικές ένοπλες ομάδες ή το κίνημα Γκιουλέν. Τα τελευταία όμως χρόνια, το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί έντονα προς το Ισραήλ. Τούρκοι αξιωματούχοι εκλαμβάνουν τις ισραηλινές τοποθετήσεις και επιχειρήσεις ως ένδειξη πιθανής μελλοντικής σύγκρουσης και ευρύτερης αναδιάταξης της περιοχής.
Η συζήτηση εντάθηκε ιδιαίτερα μετά τις επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα, τον Λίβανο, την Υεμένη και τη Συρία, αλλά και μετά τον πόλεμο με το Ιράν το 2026, ο οποίος θεωρείται σημείο καμπής για την τουρκική πολιτική ανάλυση. Στο εσωτερικό της Τουρκίας, οι απόψεις διίστανται: εθνικιστικοί κύκλοι βλέπουν επιδίωξη περιφερειακής ηγεμονίας από το Ισραήλ, ενώ η αντιπολίτευση θεωρεί ότι τα όρια ισχύος του Ισραήλ παραμένουν σαφή, ενισχύοντας τη σημασία των σχέσεων της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ.
