Σε ηλικία 87 ετών πέθανε ο Στέφανος Μάνος, πρώην υπουργός και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες πολιτικές φυσιογνωμίες του φιλελεύθερου χώρου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Με πολιτική παρουσία που ξεπέρασε τις τρεις δεκαετίες, ο Στέφανος Μάνος υπηρέτησε σε σημαντικά κυβερνητικά πόστα, μεταξύ των οποίων τα υπουργεία Περιβάλλοντος, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Υπήρξε επίσης ιδρυτής του κόμματος των Φιλελευθέρων και συνιδρυτής της «Δράσης».
Οι παρεμβάσεις και οι απόψεις του, συχνά κόντρα στο κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα, προκάλεσαν πολλές φορές έντονες αντιπαραθέσεις, ενώ ο ίδιος παρέμεινε μέχρι το τέλος σταθερός υπέρμαχος των μεταρρυθμίσεων και ενός μικρότερου και αποτελεσματικότερου κράτους.
Από τις επιχειρήσεις στην πολιτική
Ο Στέφανος Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 1939. Ήταν γιος του χειρουργού Αλέξανδρου Μάνου, πρώην διευθυντή του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός», και της Μαριέττας Πανούτσου.
Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός, με ειδίκευση στην αεροδυναμική, στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης και στη συνέχεια απέκτησε MBA από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Πριν περάσει στην πολιτική, ακολούθησε επιχειρηματική διαδρομή, αναλαμβάνοντας υψηλές διοικητικές θέσεις στην «Αλλατίνη Α.Ε.». Το 1977 αποχώρησε από την εταιρεία και έκανε το πρώτο του βήμα στην κεντρική πολιτική σκηνή, θέτοντας υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές.
Από τη Νέα Δημοκρατία στους Φιλελεύθερους και τη «Δράση»
Το 1977 εξελέγη βουλευτής Β’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία και ανέλαβε υφυπουργός Δημοσίων Έργων. Στα χρόνια που ακολούθησαν πέρασε από σειρά κυβερνητικών θέσεων, ενώ στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη διετέλεσε υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.
Το 1998, η σύγκρουσή του με τον τότε πρόεδρο της ΝΔ, Κώστα Καραμανλή, οδήγησε στη διαγραφή του από το κόμμα. Έναν χρόνο αργότερα ίδρυσε τους Φιλελεύθερους, επιχειρώντας να εκφράσει πολιτικά έναν καθαρότερα μεταρρυθμιστικό και φιλελεύθερο λόγο.
Το 2004 εξελέγη βουλευτής Επικρατείας ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ, ενώ το 2009, μαζί με τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο και τον Γιάννη Μπουτάρη, ίδρυσε τη «Δράση».
Στο επίκεντρο της δημόσιας παρουσίας του παρέμειναν οι αλλαγές στη λειτουργία του κράτους, η απελευθέρωση των αγορών και η ανάγκη για βαθιές μεταρρυθμίσεις στην οικονομία.
Οι παρεμβάσεις που άφησαν αποτύπωμα
Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Στέφανος Μάνος συνέδεσε το όνομά του με σειρά παρεμβάσεων στον αστικό σχεδιασμό, στο περιβάλλον, στις μεταφορές και στην οικονομία.
Μεταξύ άλλων, προώθησε την προστασία των παραδοσιακών οικισμών, καθορίζοντας θεσμικά εκατοντάδες από αυτούς, και συνέβαλε στη θέσπιση αυστηρότερων περιβαλλοντικών κανόνων και προστίμων για βιομηχανίες που προκαλούσαν ρύπανση.
Ιδιαίτερη ήταν και η συμβολή του στην αλλαγή της εικόνας του κέντρου της Αθήνας. Συνδέθηκε με την πεζοδρόμηση της Πλάκας, με παρεμβάσεις για τον περιορισμό της λειτουργίας νυχτερινών κέντρων στην περιοχή, αλλά και με τη δημιουργία λεωφορειολωρίδων, με στόχο την ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Παράλληλα, προώθησε τη μεταφορά του εργοστασίου φωταερίου από το κέντρο της Αθήνας, ενώ ως υπουργός Οικονομικών συνέδεσε τη θητεία του με σημαντικές αλλαγές στην αγορά τηλεπικοινωνιών, μεταξύ των οποίων και η είσοδος της κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα.
Υποστήριξε επίσης την κατάργηση κρατικών μονοπωλίων σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως η ενέργεια και οι τηλεπικοινωνίες, προκαλώντας συχνά έντονες πολιτικές και κοινωνικές αντιδράσεις.
Ο Στέφανος Μάνος υπήρξε σε όλη τη διαδρομή του μία πολιτική προσωπικότητα που δεν δίσταζε να συγκρουστεί, ακόμη και με τον χώρο στον οποίο ανήκε. Οι θέσεις του μπορεί να δίχασαν, όμως η παρουσία του άφησε σαφές αποτύπωμα στη δημόσια ζωή και στη συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού κράτους.
