Νέο χάος στα ελληνικά αεροδρόμια, νέες καθυστερήσεις, νέα ταλαιπωρία για τον κόσμο. Και φυσικά, κανείς δεν πέφτει από τα σύννεφα. Επτά χρόνια τώρα, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, τα ίδια και τα ίδια: λείπουν ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, ο εξοπλισμός είναι παλιός και οι επιβάτες πληρώνουν το μάρμαρο.
Ο κόσμος περιμένει με τις ώρες, χάνει πτήσεις, χαλάει προγράμματα, πληρώνει εισιτήρια και στο τέλος ακούει τις γνωστές δικαιολογίες. Μόνο που οι δικαιολογίες τελείωσαν. Όταν ένα πρόβλημα σέρνεται χρόνια, δεν λέγεται ατυχία. Λέγεται ανικανότητα και αδιαφορία.
Και αντί ο πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι υπουργοί να στρωθούν στη δουλειά, να βρουν προσωπικό, να αλλάξουν τον απαρχαιωμένο εξοπλισμό και να βάλουν τάξη, έχουν το μυαλό τους στις κάμερες. Όλα για την εικόνα. Όλα για το πλάνο. Όλα για το επόμενο επικοινωνιακό σόου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πότε κάνει τον ραλίστα, πότε παίζει τάβλι, πότε τένις, πότε φωτογραφίζεται με αστροναύτες. Ωραία όλα αυτά για τα social media, αλλά ο πολίτης δεν ζει στο Instagram. Ζει την ταλαιπωρία στο αεροδρόμιο, την καθυστέρηση στην πύλη, την αγωνία για την πτήση που δεν φεύγει και την κοροϊδία μιας κυβέρνησης που πουλάει εικόνα αντί για λύσεις.
Γιατί αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα: η κυβέρνηση έχει μάθει να κυβερνά με φωτογραφίες, δηλώσεις και σκηνοθετημένες εμφανίσεις. Όταν όμως έρχεται η ώρα της καθημερινότητας, εκεί όπου φαίνεται αν ένα κράτος λειτουργεί ή όχι, η βιτρίνα σπάει και από πίσω φαίνεται το χάος.
Τα αεροδρόμια δεν χρειάζονται άλλες υποσχέσεις. Χρειάζονται ανθρώπους, εξοπλισμό και σοβαρότητα. Μέχρι τότε, οι πολίτες θα περιμένουν στις ουρές και η κυβέρνηση θα ψάχνει το επόμενο καλό πλάνο για τις κάμερες.
