Οι εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνουν αυτό που πολλοί απέφευγαν να παραδεχτούν: όταν μια ηγεσία χάνει την εμπιστοσύνη της βάσης και αδυνατεί να εμπνεύσει πολιτικά, η παραίτηση δεν αποτελεί ήττα αλλά πράξη ευθύνης.
Ο Παύλος Πολάκης είπε δημόσια αυτό που συζητούν εδώ και καιρό πολλά στελέχη και ψηφοφόροι. Η παραμονή του Σωκράτη στην ηγεσία δεν προσφέρει προοπτική· αντίθετα, διαιωνίζει την εσωστρέφεια και την πολιτική συρρίκνωση. Όταν ένα κόμμα καταρρέει δημοσκοπικά και αδυνατεί να εκφράσει την κοινωνία, η αλλαγή ηγεσίας είναι αναγκαία.
Ο Πολάκης δεν περιορίστηκε στην κριτική. Κατέθεσε πρόταση για την επόμενη ημέρα, μιλώντας για προγραμματική ανασυγκρότηση, άνοιγμα διαλόγου με ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις και προσπάθεια δημιουργίας μιας ισχυρής κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας. Αυτή είναι πολιτική πρωτοβουλία, όχι προσωπική φιλοδοξία.
Επί χρόνια ο Παύλος Πολάκης βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των συγκρούσεων, υπερασπίστηκε τις κυβερνητικές επιλογές, συγκρούστηκε με οικονομικά και μιντιακά συμφέροντα και δεν εγκατέλειψε ποτέ τη μάχη στις δύσκολες στιγμές. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς μαζί του, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει ότι αποτελεί μία από τις πιο μαχητικές και αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του χώρου.
Η πολιτική απαιτεί αποφάσεις και όχι διαχείριση της παρακμής. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πραγματικά να επιστρέψει ως ισχυρή δύναμη της αντιπολίτευσης, χρειάζεται νέα πορεία, καθαρό σχέδιο και ηγεσία που να μπορεί να εμπνεύσει, να ενώσει και να συγκρουστεί όπου χρειάζεται. Ο Παύλος Πολάκης δηλώνει παρών και δείχνει έτοιμος να αναλάβει αυτή την ευθύνη.
Η ιστορία δεν γράφεται από όσους κρατούν μια καρέκλα μέχρι τέλους, αλλά από όσους τολμούν να αλλάξουν την πορεία όταν οι συνθήκες το απαιτούν. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέξει την ανανέωση αντί της στασιμότητας, μπορεί να ξαναγίνει πρωταγωνιστής. Αν επιμείνει στην ίδια συνταγή, η πολιτική απαξίωση θα συνεχιστεί.
