H Πρωτομαγιά σίγουρα δεν είναι απλώς μια επέτειος. Είναι μια στιγμή συλλογικής αυτογνωσίας. Μας υπενθυμίζει ότι κάθε βελτίωση στον κόσμο της εργασίας υπήρξε αποτέλεσμα αγώνα, πολιτικής σύγκρουσης και κοινωνικής διεκδίκησης. Καμία κατάκτηση δεν ήταν αυτονόητη και καμία εξέλιξη δεν ήρθε χωρίς επιλογές.
Κάθε εποχή θέτει τα δικά της όρια ανάμεσα στην εργασία και τη ζωή. Κάποτε, το ζητούμενο ήταν το ωράριο και η σωματική εξάντληση. Σήμερα, το όριο μετατοπίζεται: βρίσκεται στην οθόνη του υπολογιστή και στο κινητό που δεν σταματά να χτυπά.
Η τηλεργασία, οι ψηφιακές πλατφόρμες και η διαρκής συνδεσιμότητα άλλαξαν ριζικά την καθημερινότητα της εργασίας. Μαζί τους, όμως, αμφισβητήθηκε κάτι θεμελιώδες: το δικαίωμα στον προσωπικό χρόνο. Όταν οι συνεχείς ειδοποιήσεις γίνονται κανόνας και η απάντηση σε αυτές θεωρείται αυτονόητη, τότε η τεχνολογία παύει να υπηρετεί τον άνθρωπο.
Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε η πολιτική δύναμη που κατοχύρωσε κρίσιμα εργασιακά δικαιώματα στη χώρα μας. Σήμερα, έχει την ευθύνη να απαντήσει στις προκλήσεις της ψηφιακής εποχής. Να διασφαλίσει ότι η εργασία δεν θα επεκτείνεται σιωπηρά πέρα από τα όριά της.
Το δικαίωμα στην αποσύνδεση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι σύγχρονο κοινωνικό δικαίωμα. Είναι η φυσική συνέχεια του αγώνα για αξιοπρέπεια, προσαρμοσμένη στις νέες συνθήκες.
Η Ισπανία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ευρωπαϊκής χώρας που έχει νομοθετήσει το δικαίωμα στην αποσύνδεση. Από το 2018, οι εργαζόμενοι προστατεύονται θεσμικά από την υποχρέωση διαρκούς ψηφιακής διαθεσιμότητας εκτός ωραρίου, ενώ οι επιχειρήσεις υποχρεούνται να υιοθετούν πολιτικές ψηφιακής αποσύνδεσης.
Η Πρωτομαγιά μάς καλεί όχι μόνο να θυμόμαστε, αλλά να συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε. Να υπερασπιζόμαστε τον άνθρωπο απέναντι σε κάθε νέα μορφή εκμετάλλευσης, ακόμη κι όταν εμφανίζεται αθόρυβα πίσω από μια οθόνη. Γιατί ελευθερία χωρίς χρόνο δεν είναι ποτέ πραγματική ελευθερία.
