*Της Νάγιας Γρηγοράκου
Κάθε χρόνο στις 12 Μαΐου, η Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτών/τριών έρχεται να τιμήσει τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής. Αυτούς που βρίσκονται αδιάλειπτα εκεί – από τα επείγοντα και τις ΜΕΘ μέχρι τα ασθενοφόρα και τις νυχτερινές βάρδιες. Εκεί όπου ο πόνος και η ανθρώπινη ευαλωτότητα δεν αφήνουν περιθώρια για επικοινωνιακά συνθήματα ή ωραιοποιήσεις.
Φέτος, το Διεθνές Συμβούλιο Νοσηλευτών (ICN) στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα: «Our Nurses. Our Future. Empowered Nurses Save Lives». Το σύνθημα υπενθυμίζει ότι το μέλλον της υγειονομικής φροντίδας εξαρτάται άμεσα από την ενδυνάμωσή τους. Η αναγνώριση του καθημερινού τους αγώνα, με ήθος και αφοσίωση, απαιτεί πλέον πράξεις. Η θεσμική θωράκιση του νοσηλευτικού δυναμικού είναι η μόνη εγγύηση για ένα ανθεκτικό σύστημα υγείας.
Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, οι νοσηλευτές έμαθαν να εργάζονται στα όρια. Με ελλείψεις προσωπικού, εξαντλητικές βάρδιες, χαμηλές αποδοχές και ένα σύστημα που συχνά στηρίζεται περισσότερο στο φιλότιμο παρά στον σχεδιασμό. Κι όμως, έμειναν όρθιοι. Στην πανδημία έγιναν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές ενός δημόσιου συστήματος υγείας που δοκιμάστηκε σκληρά.
Ωστόσο, η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Νοσηλευτών ανέδειξε με εκκωφαντικό τρόπο δύο εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις για τις πολιτικές που χρειάζεται η δημόσια υγεία στη χώρα μας.
Από τη μία πλευρά, μια Κυβέρνηση που συνεχίζει να αντιμετωπίζει ακόμη και τα πιο σοβαρά κοινωνικά ζητήματα ως ζήτημα επικοινωνίας. Ο Πρωθυπουργός, για άλλη μια φορά, επέλεξε να τιμήσει τους νοσηλευτές/τριες με μια προσεκτικά διατυπωμένη δήλωση γεμάτη ευγνωμοσύνη και προσωπικές αναφορές. Αναγνώρισε τη σημασία των νοσηλευτών, μίλησε για την προσφορά τους, ενώ δεν παρέλειψε -με σαφώς προεκλογικό χρώμα – να διαβεβαιώσει ότι «τους επόμενους μήνες» θα υπάρξουν παρεμβάσεις για μισθολογική και θεσμική αναβάθμιση.
Οι νοσηλευτές ακούν εδώ και χρόνια τα ίδια. Ακούν ότι «η Πολιτεία αναγνωρίζει». Ότι «έρχονται παρεμβάσεις». Ότι «θα εξεταστούν τα αιτήματά τους». Όμως οι εργαζόμενοι του ΕΣΥ δεν χρειάζονται άλλη μία δημόσια δήλωση συμπάθειας. Χρειάζονται πολιτικές αποφάσεις.
Αυτό ακριβώς έκανε το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής με την κατάθεση τροπολογίας για την υπαγωγή του νοσηλευτικού προσωπικού και των πληρωμάτων του ΕΚΑΒ στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.
Η πρόταση αφορά εργαζόμενους που υπηρετούν σε δομές Πρωτοβάθμιας, Δευτεροβάθμιας και Τριτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΕΣΥ, σε δομές κοινωνικής φροντίδας, στις κοινωνικές υπηρεσίες των ΟΤΑ και στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», καθώς και τα πληρώματα ασθενοφόρων του ΕΚΑΒ.
Πάνω απ’ όλα, όμως, επιχειρεί να αποκαταστήσει μια χρόνια και παράλογη ανισότητα που εξακολουθεί να υφίσταται 7 σχεδόν χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ: εργαζόμενοι με το ίδιο αντικείμενο, τις ίδιες βάρδιες, την ίδια έκθεση σε επαγγελματικούς κινδύνους και την ίδια ψυχική και σωματική επιβάρυνση να αντιμετωπίζονται διαφορετικά, ανάλογα με τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο υπάγονταν πριν από τη δημιουργία του Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.).
Η ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα δεν αποτελεί προνομιακή μεταχείριση. Αποτελεί στοιχειώδη αναγνώριση των πραγματικών συνθηκών κάτω από τις οποίες εργάζονται καθημερινά χιλιάδες άνθρωποι του δημόσιου συστήματος υγείας.
Και ακριβώς εδώ αναδεικνύεται η ουσιαστική πολιτική διαφορά. Από τη μία πλευρά, η λογική των διαρκών εξαγγελιών και της επικοινωνιακής διαχείρισης. Από την άλλη, η επιλογή συγκεκριμένων θεσμικών παρεμβάσεων που επιχειρούν να δώσουν πραγματικές λύσεις σε χρόνιες αδικίες.
*Η Νάγια Γρηγοράκου είναι Βουλευτής Λακωνίας με το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής
