Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου
Η κυβέρνηση επιχειρεί να δομήσει ένα δικό της “success story” μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και την οριστική υπογραφή της συμφωνίας, με άξονα την προσδοκία για έξοδο στις αγορές. Σε αυτό έχει αρωγό την θετική εξέλιξη σε σχέση με τα spreads των ελληνικών ομολόγων τα οποία πράγματι εμφανίζουν τάσεις αποκλιμάκωσης. Ένα “success story” χτισμένο πάνω σε στάχτες και ερείπια.
Βεβαίως είναι αλήθεια ότι η αγορά ομολόγων έχει ήδη καταγράψει για τους ελληνικούς τίτλους τιμές που μας γυρίζουν στις ημέρες του 2014 όταν υπήρχαν σαφείς προσδοκίες για έξοδο από την κρίση. Και μάλιστα τα διαγράμματα τιμών δείχνουν ότι μπορούμε ίσως να πάμε ακόμη πιο πίσω, στην περίοδο πριν την εφαρμογή των Μνημονίων. Η ψυχολογία στις αγορές είναι θετική και αυτό μπορεί να αποτελέσει πρόκριμα για επιστροφή της χώρας.
Ωστόσο, από το 2014 και μετά, την ώθηση που είχε δημιουργηθεί στην ελληνική οικονομία ποιος την κατέστρεψε; Η σημερινή κυβέρνηση… Με τον πολιτικό εκβιασμό -τότε- των προεδρικών εκλογών και την καταστροφική στη συνέχεια διαπραγμάτευση. Μπορεί σήμερα η κυβέρνηση να ανταποκριθεί στην προσδοκία των αγορών ή θα τα διαλύσει όλα και πάλι προκειμένου να εξυπηρετηθούν μικροκομματικά συμφέροντα;
Επίσης και ανεξάρτητα από το αν θα υπάρξει ή μη προστατευμένη έξοδος στις αγορές, η ουσία της αποδόμησης της οικονομίας, της ξεθεμελίωσης των παραγωγικών τάξεων, της αφαίμαξης της ρευστότητας και της υπονόμευσης της επιχειρηματικότητας -και της κοινωνίας βεβαίως- από ένα υπέρογκο φορολογικό βάρος, δεν αλλοιώνεται. Όπως αποκάλυψε χθες το “Κεφάλαιο” στην πλάτη των επιχειρήσεων πέφτουν φορολογικά βάρη 30,7 δισ. το 2017 και 31,8 δισ. το 2018! Κληρονομιά της φορομπηχτικής πολιτικής. Να θυμίσουμε ότι το αντίστοιχο ποσό το 2014 σε μία υγιέστερη οικονομία ήταν 27,6 δισ. και το 2013 25,5 δισ…
Τα ίδια και χειρότερα έχουν επιβληθεί στην κοινωνία. Μία κοινωνία που εκτός των φόρων στενάζει και από τα απάνθρωπα ασφαλιστικά χαράτσια αλλά και από τα χρέη προς τις τράπεζες που αδυνατεί να καλύψει και που θα υποχρεωθεί πολύ σύντομα να “πληρώσει” με απώλεια των όποιων εναπομείναντων περιουσιακών στοιχείων. Τα υπερπλεονάσματα της κυβέρνησης στηρίζονται σε καταιγίδα μέτρων και σε φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.
Για να έχει ουσία το “success story” θα πρέπει να μπορεί να μετουσιώνεται και σε όφελος προς την κοινωνία. Και αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει ούτε δια της αρπαγής περιουσιών ούτε συγκυριακά. Έχουμε τονίσει και θα συνεχίσουμε να σημειώνουμε, ότι το μείγμα πολιτικής που ακολουθείται δεν μπορεί να οδηγήσει σε πραγματική ανάκαμψη. Με φορομπηχτική πολιτική, χωρίς ουσιώδεις μεταρρυθμίσεις αλλά μόνο σπασμωδικές κινήσεις εξ ανάγκης και με το μαχαίρι στο λαιμό… Με κάθε είδους εμπόδια για τις επενδύσεις λόγω ανικανότητας, ιδεοληψίας ή αδυναμίας κατανόησης… Χωρίς σοβαρή και μακρόπνοη πολιτική στις ιδιωτικοποιήσεις, με στόχο την αύξηση της απασχόλησης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Οι αγορές πράγματι δείχνουν ότι προτίθενται να στηρίξουν μία προσφυγή της χώρας στον δανεισμό τους. Ιδιαίτερα με τα επιτόκια που θα λάβουν, τα οποία για χώρα που δεν τίθεται εκτός ευρώ εξακολουθούν παρά τη σχετική αποκλιμάκωσή τους να είναι ελκυστικά. Όμως θα μπορέσει η κυβέρνηση αυτό το “παράθυρο” αν και εφόσον τελικά ανοίξει, να το αξιοποιήσει; Ή θα καεί και αυτή η ευκαιρία;]
ΠΗΓΗ: capital.gr
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.