Καθαρές κουβέντες. Ιδιωτικά Πανεπιστήμια “μη κερδοσκοπικά” δεν υπάρχουν παρά μόνο στο ευφυές μυαλό των κερδοσκόπων. Ακόμη και της Παιδείας..
Το άρθρο 16 του Συντάγματος, που διασφαλίζει την δωρεάν φοίτηση σε δημόσια Πανεπιστήμια, δεν πρέπει να αλλάξει. Και οποιοι υποστηρίζουν, πως πρέπει να αλλάξει ενώ πριν υποστήριζαν αντίθετα, απλά να έχουν το θάρρος, να πουν, ότι “αλλαξοπίστησαν”.
Ιστορία 1 : Κάποτε, όλα τα σχολεία, όποιας βαθμίδας, ήταν μόνο δημόσια και μόνο δωρεάν. Μετά, η ιδιωτική επιχειρηματική αδηφαγία “πήρε”, με νόμο, την πρωτοβάθμια και κατόπιν την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και έγιναν, πράγματι, πολλά καλά ιδιωτικά Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια. Αλλά δεν είναι πια δωρεάν.. Όχι μόνο στην υποχρεωτική εκπαίδευση ( Νηπιαγωγεία, Δημοτικά και Γυμνάσια ). Αλλά ακόμη και στην προαιρετική (Λύκεια)..
Ιστορία 2 : Όταν η Κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου καθιέρωσε δωρεάν την ανώτατη εκπαίδευση, εννοούσε μόνο την δημόσια. Δεν υπήρχαν άλλωστε ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αυτό επισφραγίστηκε και από το Σύνταγμα, με το άρθρο 16. Που επιβάλλει, τα πανεπιστήμια να είναι μόνο δημόσια. Επειδή τα ήθελε και τα θέλει μόνο δωρεάν..
Διότι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια έχουν δίδακτρα ( = αμοιβή παροχής υπηρεσιών ). Και ό,τι έχει “αμοιβή”, στην ελεύθερη ανταγωνιστική οικονομία, είτε παίρνει την “αμοιβή” από το Κράτος ( = κρατικοδίαιτο, άρα από όλη την φορολογούμενη κοινωνία ) είτε την παίρνει από τους ιδιώτες-πελάτες ( σπουδαστές ή οικογένειες τους ) με τα συνεχώς αυξανόμενα δίδακτρα. Αλλιώς χρεοκοπεί..
Κάπου εδώ βρισκόμαστε τώρα. Και βρήκαμε την φάμπρικα των “μη κρατικών μη κερδοσκοπικών” Πανεπιστημίων. Μισό λεπτό.. :
– Αν είναι “μη κρατικά”, σημαίνει, ότι δεν είναι δημόσια αλλά ιδιωτικά Πανεπιστήμια.
– Και αν είναι “μη κερδοσκοπικά”, σημαίνει, ότι ανακαλύψαμε ιδιωτικές επιχειρήσεις, που δεν αποσκοπούν στο κέρδος. Αλλά ίσως στην κρατική “αποζημίωση”.
Ερώτηση : Υπάρχουν στον κόσμο “μη κρατικά μη κερδοσκοπικά” πανεπιστήμια, για να τα αντιγράψουμε ? Ναι, υπάρχουν τα λεγόμενα “ιδρυματικά” άριστης ποιότητας και διεθνούς φήμης Α.Ε.Ι., που χρηματοδοτούνται από τα κράτη τους ( άρα είναι εν μέρει δημόσια ), από ιδιωτικές χορηγίες και από τα δίδακτρα των πελατών-σπουδαστών τους ( άρα είναι και εν μέρει ιδιωτικές επιχειρήσεις ).
Το “τυρί” : Ναι αλλά τα έσοδα αυτών των “μη κερδοσκοπικών” Α.Ε.Ι. επενδύονται “εσωτερικά”, για την ποιοτική αναβάθμιση τους. Και ποιος το ελέγχει αυτό ? Μήπως το αρμόδιο υπουργείο και το κράτος, που ενισχύονται από αυτά ?
Η “φάκα” : “Μη κρατικά μη κερδοσκοπικά” είναι τα Πανεπιστήμια, που δεν χρηματοδοτούνται ούτε από το κράτος ( αλλιώς είναι κρατικά ) ούτε από δίδακτρα σπουδαστών-πελατών ( αλλιώς είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις ) παρά μόνο από ιδιώτες χορηγούς ( ξέρετε πολλούς, να χαρίζουν λεφτά χωρίς όφελος ? )
Και άλλο “τυρί” : Ναι αλλά όσα παιδιά δεν μπορούν να σπουδάσουν εδώ, πάνε σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, επίσης με δίδακτρα.
Και άλλη “φάκα” : Δηλαδή το θέμα είναι το που θα πηγαίνουν τα λεφτά ή το αν θα βγαίνουν από την ίδια τσέπη ? Επομένως, το θέμα είναι να φορολογούνται τα τέτοια κέρδη ? Άρα είναι κέρδη.
Τρίτο “τυρί” : Και θα είμαστε μια από τις ελάχιστες χώρες χωρίς ιδιωτικά Α.Ε.Ι. ?
Τρίτη “φάκα” : Τι θα πάθουμε δηλαδή, εκτός από το να μας πούνε “κακούς κομμουνιστές” , μέσα στον γενικά καπιταλισμό μας ?
Κρίσιμη ερώτηση : Και που θα σπουδάζουν “όλου του κόσμου τα παιδιά” ?
Κρίσιμη απάντηση : Όχι το πού αλλά το τί θα σπουδάζουν είναι το θέμα. Γιατί χρειαζόμαστε συγκεκριμένο αριθμό πανεπιστημιακών επιστημόνων, αρκετούς μεσαίους και καλά αμειβόμενους εργοδηγούς και ειδικευμένους και ανειδίκευτους εργάτες, καλά επίσης αμειβόμενους. Τώρα έχουμε πληθωρισμό των πρώτων, απόλυτη έλλειψη των δεύτερων και κάνουμε “εισαγωγή” των τρίτων. Δεν το λες και “σοβαρή” προοπτική ανάπτυξης αυτό..
Δια ταύτα : Με αυτα και με αυτά πρέπει να ασχοληθούν τα πολιτικά κόμματα μας. Και όχι με το πώς θα κάνουμε “μη κρατικά μη κερδοσκοπικά” τα δημόσια Πανεπιστήμια ( και τα δημόσια Τ.Ε.Ι. και τις δημόσιες ανώτερες και μέσες τεχικοεπαγγελματικές σχολές ). Γκέγκε..??
