Από το κρεσέντο λαϊκισμού και ανέξοδης υποσχεσιολογίας στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, δεν ξέφυγαν, δυστυχώς, για άλλη μια φορά οι πανελλαδικές εξετάσεις. Σχεδόν όλα τα κόμματα τις κατάργησαν στα λόγια. Χωρίς να πουν πώς μπορεί να γίνει αυτό και τι θα αντικαταστήσει το πλέον αδιάβλητο ισχύον σύστημα επιλογής για την είσοδο των νέων στα Πανεπιστήμια.
Πονεμένη ιστορία αυτή η «κατάργηση». Ιδίως τώρα που τα νιάτα μας ψηφίζουν τελειώνοντας το Λύκειο. Και την οποία δεν αγγίζουν όλες οι κυβερνήσεις, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει.
Γι’ αυτό τόσο το κόμμα που σήμερα κυβερνά και επιδιώκει να ξανακυβερνήσει όσο και τα κόμματα που κυβέρνησαν μεταπολιτευτικά απέφυγαν να περιλάβουν τέτοιες «κορόνες» στις προγραμματικές εξαγγελίες τους. Και ανακάλυψαν ότι χρειάζεται να λαμβάνεται υπόψη η επίδοση των υποψηφίων σε όλες τις τάξεις του Λυκείου. Για να μην είναι η Γ’ Λυκείου απλώς τάξη προετοιμασίας για τις Πανελλαδικές.
Δεν λένε αλήθεια
Κανένα κόμμα δεν λέει την αλήθεια εν προκειμένω. Η οποία είναι ότι όλοι οι απόφοιτοι της μέσης εκπαίδευσης, οι οποίοι αριθμούν πάνω από 100.000, ούτε μπορούν ούτε πρέπει να μπαίνουν στα ΑΕΙ. Και τούτο διότι:
1. Για την είσοδο στις ανώτατες σχολές, ισχύει ο κανόνας του numerus clausus (περιορισμένος αριθμός). Που ορίζεται από δύο στοιχεία: α) Ότι όλοι οι απόφοιτοι Λυκείου δεν χωράνε στις ανώτατες σχολές, παρότι έχουν δημιουργηθεί τέτοιες σχεδόν σε κάθε νομό, επίσης για ψηφοθηρικούς λόγους. β) Ότι η χώρα δεν χρειάζεται άπειρους απόφοιτους Πανεπιστημίου. Χρειάζεται όσους απαιτούνται για την οικονομική της ανάπτυξη, για την κάλυψη των αναγκών της σε επιστημονικό προσωπικό και για το επαγγελματικό της ισοζύγιο. Για παράδειγμα, να μην έχει η Αθήνα περισσότερους αναλογικά δικηγόρους, που φυτοζωούν, από το Παρίσι και η Ελλάδα περισσότερους γιατρούς, που λιμοκτονούν, από το Βέλγιο.
2. Εγκληματική σε βάρος της νέας γενιάς θα μπορούσε να θεωρηθεί η άποψη όλων μας ότι επιστήμονες που χρειάζονται και μπορούν να προκόψουν στη χώρα μας είναι μόνο οι απόφοιτοι ΑΕΙ.
3. Μέγα έγκλημα το ότι ισοπεδώσαμε την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, καταργήσαμε τα ΚΑΤΕΕ, ανωτατοποιήσαμε τα ΤΕΙ. Και φτάσαμε στο σημείο να περισσεύουν και να μην αμείβονται ικανοποιητικά οι μηχανικοί του Πολυτεχνείου, να μας λείπουν εργοδηγοί, να είναι δυσεύρετοι και πανάκριβοι οι επαγγελματίες τεχνικοί και να κάνουμε εισαγωγή ανειδίκευτων εργατών.
Τι πρέπει να κάνουμε
1. Να αλλάξουμε μυαλά -κόμματα και κοινωνία- και να σταματήσουμε να θεωρούμε ως επιστήμονες που προκόβουν στη ζωή τους μόνο τους απόφοιτους ΑΕΙ.
2. Να δημιουργήσουμε ξανά παράλληλη κάθετη τεχνικοεπαγγελματική δομή στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, με τεχνικά και επαγγελματικά Γυμνάσια, μέσες σχολές τεχνικών επαγγελμάτων, σχολές εργοδηγών, ανώτερα τεχνικοεπαγγελματικά κολέγια και ΤΕΙ, που να μην είναι Πανεπιστήμια.
3. Η εισαγωγή των φοιτητών στα Πανεπιστήμια και τα Πολυτεχνεία να γίνεται, με επιλογή από τα ίδια τα ΑΕΙ, με κριτήρια τον ειδικό τίτλο, κατόπιν πανελλαδικών εξετάσεων (κάτι σαν το βρετανικό ΙΒ), με παράλληλα κριτήρια τις επιδόσεις τους στη μέση εκπαίδευση και σε αριθμό που θα ορίζεται από κάθε ΑΕΙ και από τη γενική πολιτική του κράτους για τον αναγκαίο επιστημονικό πληθυσμό.
4. Σε κάθε δήμο, να λειτουργούν σχολές γενικής και τεχνικοεπαγγελματικής κατεύθυνσης και σχολές εργοδηγών, παράλληλα με τα Λύκεια.
Σε κάθε περιφέρεια, κολέγια και ΤΕΙ. Και λίγα μεγάλα Πανεπιστήμια – Πολυτεχνεία.
Είναι βέβαιο, με βάση τα παραπάνω, ότι από το Δημοτικό έως τα ΑΕΙ: Θα αποσυμφορείται ο αριθμός αυτών που θα θέλουν και θα φτάνουν, δύσκολα, μέχρι τα Πανεπιστήμια. Όλοι θα σπουδάζουν δωρεάν, σε χρήσιμους για τη ζωή τους και αναγκαίους για τη χώρα τομείς.
Τα κόμματά μας, ή καλύτερα οι πολιτικές παρατάξεις μας, ας ασχοληθούν με τέτοια ουσιαστικά ζητήματα για το μέλλον των νέων και της χώρας.
Ο Μάκης Γιομπαζολιάς είναι δημοσιογράφος-νομικός
Δημοσιεύθηκε στο Καρφί το Σάββατο 26.09.2026
