Μήνυμα για πρωτιά στις επόμενες εκλογές στέλνει μέσω της συνέντευξής του στο «Κ» ο Συντονιστής της Ομάδας Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, Λευτέρης Καρχιμάκης, καθιστώντας σαφές πώς η «Δημοκρατική Παράταξη» δεν υπάρχει για να γίνει συμπλήρωμα κανενός, αλλά για να κυβερνήσει και να εφαρμόσει το δικό της σχέδιο προς όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Συνέντευξη στον Μάνο Ανθουλάκη
Παράλληλα και σε σχέση με μία πιθανή συνεργασία προοδευτικών κομμάτων για ήττα της ΝΔ επισημαίνει ότι ορθώς εφαρμόζεται η αυτόνομη πορεία του κόμματος, καθώς δεν απασχολεί μια αριθμητική συμμαχία μόνο και μόνο για να φύγει η ΝΔ, αλλά να αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται στη χώρα.
Ταυτόχρονα και για το ζήτημα της ακρίβειας, ο Λευτέρης Καρχιμάκης αναλύει τις προτάσεις του κόμματος όπως την στοχευμένη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά και την ενίσχυση του εισοδήματος, ενώ ξεκαθαρίζει σε σχέση με τη θέση του ΠΑΣΟΚ για τα μη κρατικά ΑΕΙ ότι το δίλημμα δεν είναι «δημόσιο ή ιδιωτικό», αλλά αν η Ελλάδα θα έχει ποιοτική ανώτατη εκπαίδευση ή αν θα μετατρέψει το πτυχίο σε προϊόν που αγοράζει όποιος έχει περισσότερα χρήματα.
Ανυποχώρητο παραμένει στην καθημερινότητα κάθε πολίτη το ζήτημα της ακρίβειας. Πώς τοποθετείστε ως ΠΑΣΟΚ για το ζήτημα και πώς θα το διαχειριστείτε εάν γίνετε κυβέρνηση;
Η ακρίβεια είναι σήμερα ίσως η πιο σκληρή μορφή κοινωνικής ανισότητας. Αποτυπώνεται παντού, στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος, στο ενοίκιο, στη βενζίνη. Ο πολίτης ακούει την κυβέρνηση να μιλά για ανάπτυξη, αλλά στο τέλος του μήνα αναρωτιέται πού πήγε αυτή η ανάπτυξη και γιατί ο ίδιος ζει χειρότερα.
Η Νέα Δημοκρατία επέλεξε επί χρόνια να αντιμετωπίζει την ακρίβεια με επιδόματα και επικοινωνιακές παρεμβάσεις. Εμείς λέμε κάτι πολύ πιο απλό: δεν αρκεί να αποζημιώνεις τον πολίτη για την ακρίβεια. Πρέπει να χτυπήσεις τις αιτίες της.
Γι’ αυτό προτείνουμε στοχευμένη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά, μείωση των επιβαρύνσεων στην ενέργεια και τα καύσιμα, ισχυρή και πλήρως στελεχωμένη Επιτροπή Ανταγωνισμού και μια πραγματικά ανεξάρτητη Ενιαία Αρχή Καταναλωτή. Χρειάζονται ουσιαστικοί έλεγχοι στα ολιγοπώλια, στις ενδοομιλικές συναλλαγές και σε ολόκληρη την αλυσίδα τιμολόγησης. Το κράτος δεν μπορεί να περιορίζεται σε συστάσεις προς τις επιχειρήσεις ούτε να πανηγυρίζει επειδή συγκρατήθηκε για έναν μήνα η τιμή ενός προϊόντος.
Παράλληλα, όμως, πρέπει να ενισχύσουμε το εισόδημα. Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις που οδηγούν σε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, 13η σύνταξη, νέο ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους. Και στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης, 120 δόσεις και νέα χρηματοδοτικά εργαλεία.
Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με ένα pass κάθε λίγους μήνες. Αντιμετωπίζεται με κανόνες στην αγορά και με μεγαλύτερο μερίδιο της ανάπτυξης για τους πολλούς.
Για εμάς, επιτυχία δεν είναι να ευημερούν οι αριθμοί. Είναι να μπορεί να ευημερεί η κοινωνία.
Το προηγούμενο διάστημα βρέθηκαν στο επίκεντρο οι δηλώσεις σας σε σχέση με τα μη κρατικά ΑΕΙ. Τελικά, τι ισχύει και ποια είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ;
Εδώ δημιουργήθηκε πολύς θόρυβος για κάτι που στην πραγματικότητα είναι απολύτως καθαρό. Η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι συγκεκριμένη: ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο και δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων, μέσα από την αναθεώρηση του άρθρου 16 και με αυστηρές ακαδημαϊκές προϋποθέσεις.
Δεν είμαστε ούτε υπέρ της ακινησίας ούτε υπέρ της εμπορευματοποίησης της παιδείας.
Η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει ως εκσυγχρονισμό μια επιλογή που παρακάμπτει τη συνταγματική διαδικασία και αντιμετωπίζει την ανώτατη εκπαίδευση περισσότερο ως αγορά παρά ως δημόσιο αγαθό επιτρέποντας την λειτουργία των κερδοσκοπικών ιδρυμάτων με τον νόμο Πιερρακάκη. Γι’ αυτό και το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε συνολικά το κυβερνητικό νομοσχέδιο.
Εμείς θέλουμε να μπορούν να λειτουργήσουν σοβαρά, διεθνώς αναγνωρισμένα μη κρατικά ιδρύματα στην Ελλάδα. Θέλουμε όμως να είναι πραγματικά πανεπιστήμια: με ακαδημαϊκό προσωπικό, έρευνα, υποδομές, πιστοποίηση, αξιολόγηση και μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Όλα αυτά δηλαδή που δεν έχει ο νόμος Πιερρακάκη.
Και ταυτόχρονα θέλουμε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο πολύ ισχυρότερο από το σημερινό. Με περισσότερη χρηματοδότηση, καλύτερες υποδομές, περισσότερη εξωστρέφεια και ουσιαστική σύνδεση με τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα.
Το δίλημμα δεν είναι «δημόσιο ή ιδιωτικό». Το δίλημμα είναι αν η Ελλάδα θα έχει ποιοτική ανώτατη εκπαίδευση ή αν θα μετατρέψει το πτυχίο σε προϊόν που αγοράζει όποιος έχει περισσότερα χρήματα.
Παράλληλα, το ζήτημα της στέγασης και των ενοικίων παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Επ’ αφορμή και του νέου ακαδημαϊκού έτους όπου οι φοιτητές αδυνατούν να βρουν διαμερίσματα και ως υπεύθυνος της πρότασης GenRent, πώς μπορεί να βρεθεί λύση;
Το στεγαστικό είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν η πολιτεία εγκαταλείπει ένα κοινωνικό πρόβλημα αποκλειστικά στην αγορά.
Για χρόνια δεν υπήρξε ουσιαστική στεγαστική πολιτική. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ένας νέος εργαζόμενος να δίνει ακόμη και τον μισό μισθό του στο ενοίκιο και μια οικογένεια να αναρωτιέται αν μπορεί να στείλει το παιδί της να σπουδάσει σε άλλη πόλη.
Η λύση δεν μπορεί να είναι μόνο τα επιδόματα. Γιατί αν δίνεις περισσότερα χρήματα χωρίς να αυξάνεις τον αριθμό των διαθέσιμων κατοικιών, ένα μέρος της επιδότησης καταλήγει τελικά στην αύξηση των ενοικίων.
Γι’ αυτό το GenRent ξεκινά από το βασικό: περισσότερα σπίτια στην αγορά και περισσότερη προσιτή κατοικία.
Στόχος μας είναι 40.000 κοινωνικές και προσιτές κατοικίες μέσα σε μία τετραετία, με ανακαίνιση κλειστών κτιρίων του Δημοσίου και των δήμων αλλά και με ενεργοποίηση ιδιωτικών ακινήτων που σήμερα παραμένουν κενά.
Μέσα από έναν δημόσιο φορέα διαχείρισης ακινήτων, το κράτος μπορεί να αναλαμβάνει ακόμη και το κόστος και την επίβλεψη της ανακαίνισης ενός κλειστού ιδιωτικού ακινήτου και να το διαθέτει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα με προσιτό ενοίκιο. Ο ιδιοκτήτης δεν χάνει ποτέ την κυριότητά του.
Παράλληλα, χρειάζεται περιορισμός της βραχυχρόνιας μίσθωσης στις περιοχές που αντιμετωπίζουν μεγάλη στεγαστική πίεση, επανεξέταση της Golden Visa εκεί όπου επιβαρύνει την αγορά κατοικίας και σοβαρό πρόγραμμα φοιτητικής στέγης.
Δεν γίνεται κάθε Σεπτέμβριο να βλέπουμε την ίδια εικόνα: οικογένειες να ψάχνουν απελπισμένα σπίτι για το παιδί τους και φοιτητές να σκέφτονται ακόμη και να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους επειδή δεν αντέχουν το κόστος.
Η στέγη είναι δικαίωμα. Και κυρίως είναι η βάση πάνω στην οποία ένας νέος άνθρωπος μπορεί να σχεδιάσει τη ζωή του.
Μετά την επάνοδο του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται δημοσκοπικά στην τρίτη θέση. Παραμένει εφικτός ο στόχος της «νίκης έστω και με μία ψήφο» στις επόμενες εκλογές;
Φυσικά και παραμένει. Διαφορετικά, ποιος ακριβώς είναι ο λόγος ύπαρξης ενός κόμματος εξουσίας; Να περιμένει ποιος θα κερδίσει για να αποφασίσει μετά τι ρόλο θα παίξει;
Το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει για να γίνει ούτε συμπλήρωμα κανενός. Υπάρχει για να κυβερνήσει και να εφαρμόσει το δικό του σχέδιο προς όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.
Προφανώς βλέπουμε τις δημοσκοπήσεις. Και προφανώς η σημερινή εικόνα δεν μας ικανοποιεί.
Αλλά οι εκλογές δεν γίνονται σήμερα. Και κυρίως δεν θα κριθούν από κούφια rebranding, αλλά από το ποιος θα καταφέρει να πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να αλλάξει πραγματικά τη ζωή τους.
Δεν μπορεί η στρατηγική μας να αλλάζει ανάλογα με το αν το οποιοδήποτε πρόσωπο βρίσκεται ή δεν βρίσκεται στην πολιτική. Δεν ετεροπροσδιοριζόμαστε.
Διεκδικούμε την πρωτιά. Δεν λέμε ότι μας αρκεί ένα καλό ποσοστό ή μια αξιοπρεπής θέση στην αντιπολίτευση.
Και θα πω και κάτι ακόμη. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ανίκητη. Αυτό που χρειάζεται είναι να υπάρξει απέναντί της μια αξιόπιστη πολιτική πρόταση και όχι απλώς περισσότερη καταγγελία.
Η δική μας δουλειά είναι να ξανακερδίσουμε ανθρώπους που σήμερα έχουν απομακρυνθεί από την πολιτική, νέους που δεν μας έχουν ακόμη εμπιστευθεί, εργαζομένους και μικρομεσαίους που αισθάνονται ότι κανείς δεν τους εκπροσωπεί.
Αν το κάνουμε, μπορούμε να κερδίσουμε.
Θεωρείτε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να συνεργαστεί με άλλα κόμματα του προοδευτικού χώρου για να ηττηθεί η ΝΔ;
Δεν μας ενδιαφέρει μια αριθμητική συμμαχία μόνο και μόνο για να φύγει η Νέα Δημοκρατία. Μας ενδιαφέρει να αλλάξει η πολιτική που εφαρμόζεται στη χώρα.
Γιατί αν απλώς αλλάξουν τα πρόσωπα στο Μέγαρο Μαξίμου και παραμείνει η ίδια αντίληψη για την οικονομία, το κοινωνικό κράτος και τους θεσμούς, τότε δεν έχουμε πολιτική αλλαγή. Έχουμε εναλλαγή διαχειριστών.
Το ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει αυτόνομη πορεία. Και σωστά. Δεν πιστεύω στις συμφωνίες κορυφής, στις τεχνητές συγκολλήσεις κομματικών μηχανισμών ούτε σε φωτογραφίες αρχηγών που προηγούνται της κοινωνικής και πολιτικής σύγκλισης.
Πιστεύω όμως βαθιά στην ανάγκη μιας μεγάλης προοδευτικής κοινωνικής πλειοψηφίας.
Και αυτή δεν χτίζεται στα γραφεία των κομμάτων. Χτίζεται όταν ένας εργαζόμενος βλέπει ότι υπάρχει σχέδιο για τον μισθό του, όταν ένας νέος βλέπει ότι μπορεί να βρει σπίτι, όταν ένας μικρομεσαίος αισθάνεται ότι το κράτος δεν τον αντιμετωπίζει σαν ύποπτο, όταν ένας πολίτης ξέρει ότι οι θεσμοί λειτουργούν και οι κανόνες ισχύουν για όλους.
Άρα η απεύθυνσή μας πρέπει να είναι ανοιχτή προς όλους τους προοδευτικούς πολίτες, ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές.
Ο στόχος δεν είναι να φτιάξουμε ένα μέτωπο «όλοι εναντίον του Μητσοτάκη». Ο στόχος είναι κάτι πολύ πιο απαιτητικό: να πείσουμε μια κοινωνική πλειοψηφία ότι υπάρχει καλύτερη κυβέρνηση, καλύτερο πρόγραμμα και καλύτερη προοπτική για τη χώρα.
Μετά τις εκλογές, οι πολίτες θα καθορίσουν τους συσχετισμούς. Και πάνω σε αυτούς τους συσχετισμούς θα κριθούν οι δυνατότητες προγραμματικών συνεργασιών εφόσον το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα και μπορέσει να επιβάλει τον κορμό του προγράμματος του.
Υπάρχει όμως μια πολύ καθαρή κόκκινη γραμμή: δεν μπορείς να μιλάς για πολιτική αλλαγή και την ίδια στιγμή να σχεδιάζεις κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. Αυτά τα δύο δεν συμβιβάζονται.
Δημοσιεύθηκε στο Καρφί την Παρασκευή 14 Αυγούστου 2026
