Κοιμήσου πάλι μνήμη…
Μη γελιέσαι
Στο τώρα ζεις
και όχι στο τότε
Νεκταρία Μενδρινού, Νανούρισμα
Αυτήν την περίοδο οι μεταγραφές/μετακινήσεις πολιτικών/βουλευτών είναι σε καθημερινή ημερήσια διάταξη.
Πρέπει όμως να δια-κρίνουμε ανάμεσα στη θεμιτή αλλαγή κόμματος ή ιδεολογίας[τουλάχιστον στο ίδιο δημοκρατικό τόξο] και την αθέμιτη αλλαγή βουλευτικής καρέκλας[για οποιοδήποτε κόμμα]
Δεν πρέπει να υπερεκτιμάμε όσους παίζουν το γνωστό[παιδικό;] παιχνίδι ‘γύρω-γύρω όλοι’[και στη μέση ο Αλέξης]ασταμάτητα κι ακούραστα.
Από την άλλη ‘ως τυφλόμυγες’ πρέπει να χαρακτηρισθούν όσοι έχουν τοποθετήσει τον υπερφίαλο εαυτό τους στη μέση[του Τίποτα;] και νομίζουν ότι όλοι οι άλλοι περιστρέφονται πέριξ των εναλλακτικών εμπνεύσεών τους ή και όσοι έχουν συμ-πράξει στα σχέδια ρευστοποίησης των κομμάτων τους για να μεταπηδήσουν σε προετοιμασθέν κρυφίως και υπογείως νέο μόρφωμα
Τους ανα-γνωρίζεις εύκολα επειδή ,ως ‘γενίτσαροι’ φτύνουν εκεί που έγλειφαν.Μηδενική προσωπική αξιοπρέπεια και αίσθηση στοιχειώδους πολιτικής ηθικής
Στο ερώτημα αν οι πολύχρωμες παρέες,οι νέες φράξιες,οι παρ’ολίγον κάτι ‘διανοούμενοι’,συγκροτούν από μόνοι τους Ομίλους για να [ξανα;]γράψουν ιστορία ,η απάντηση είναι ‘όχι’ λόγω εγγενών ιδεολογικών αντι-φάσεων,αλλά και προσωπικών φιλοδοξιών.Και προφανώς δεν αναφέρομαι στην προσωπική αξία ορισμένων, αλλά στον πολιτικό ρόλο που αναλαμβάνουν κάποιοι ,παρασυρόμενοι[;] από επαγγελματίες του είδους.
Ο χαμένος ιδεολογικός χρόνος της Μεταπολίτευσης και η εμμονή για εξουσία μίας όψιμης πολιτικής νομενκλατούρας της Αριστεράς[;] δεν μπορεί να κερδηθούν με ασαφείς αρθρογραφίες και διακηρύξεις ακύρωσης παλαιών αρχών
Τα επικοινωνιακού χαρακτήρα «όλοι μαζί», «ο πολίτης πρώτα» κοκ εκλαμβάνονται πλέον ως φάρσα, ως πολιτικός χυλός, ως «λαϊκή απογευματινή» περιοδεύοντος θιάσου.Το αυτό ισχύει και με τα διάφορα[παρα-φθαρμένα] συνθήματα ‘περί δεύτερης[;] φοράς Αριστεράς’ ή ‘περί νεο-επιτελικής Δεξιάς’
Πού να βρεις σοβαρότητα και συνέπεια;
Από τη μια το Ego της πολιτικοηθικά αμφιλεγόμενης ΕΛΑΣ δεν υποχωρεί προ ουδενός κινδύνου (διαπλοκής,πολυδιάσπασης),δεδομένου ότι η σύγχρονη ιστορία της δήθεν ‘αριστερής συσπείρωσης’ δεν γράφεται ούτε με αίμα στους αγώνες ,ούτε με απομνημονεύματα,ούτε και με ευχο-λόγια για προσεχή νίκη.
Καταγράφεται και υπογράφεται από κουρασμένους «καθαρόαιμους», κορεσμένους επενδυτές ονείρων, ξιπασμένους life-νεωτεριστές, ξεπερασμένους παλιομοδίτες της συνωμοσιολογίας και εντέλει «διαγραφέντες από το μέλλον» σεχταριστές.Φουρτούνες ανάμεσα σε παλαιάς και νέας κοπής αριστερούς και φιοριτούρες της ηγεσίας
Το ερώτημα που τίθεται όμως δεν είναι ποιος νομίζει ότι «παίζει στο κέντρο της πολιτικής», αλλά ποιο είναι σήμερα το πραγματικό κέντρο της πολιτικής.
Πολιτική χωρίς οικονομία, χωρίς κοινωνία, χωρίς κράτος – έθνος,με μόνο πρόσημο τον ψευδεπίγραφο τίτλο του μορφώματος;
Πολιτική μιας δημοφιλούς βραχύβιας χρήσης για τις «μάζες, προς τις μάζες και δια των μαζών»;
Πολιτική αναστολής του τέλους κάποιων πρώην ή ανατολής μιας νέας αρχής από άφθαρτους;
Αν αυτά ισχύουν για τους άλλους το αναγεννημένο και ώριμο ΠΑΣΟΚ πρέπει να συνειδητοποιήσει την ανάγκη και την αξία της Διεύρυνσης,ως ‘πολιτικής από τα κάτω’
Κι αυτό γιατί όλες οι επιλογές πολιτικής κατά βάθος δεν βρίσκονται αποκλειστικά στα χέρια των πολιτικών ,αλλά εξαρτώνται από τη δυναμική και την ωρίμανση της ελληνικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που στέκει φοβισμένη, διστακτική και αμήχανη ανάμεσα στη βέβαια καταστροφή αν συνεχίσει έτσι και την αβέβαια σωτηρία αν αλλάξει γραμμή πλεύσης.
Το στρατηγικό λάθος της ΕΛΑΣ θα φανεί σύντομα
Με παλιά σκαριά και νοτισμένες αντιλήψεις δεν θα αντέξει στο ποντοπόρο ταξίδι,όσο κι αν οι σπόνσορες θα κρύβουν τις ζημιές στα ύφαλα
Στο τιμόνι σχεδόν μόνος του ο καπετάνιος[;] θ’αναζητάει νέους μηχανικούς και ναύτες για ένα ριψοκίνδυνο ρεσάλτο στην εξουσία,χωρίς ουδείς να γνωρίζει το χάρτη πορείας ή να κατανοεί τους ελιγμούς
ΥΓ. Θα περίμενε κάποιος οι διάφοροι διανοούμενοι Της ΕΛΑΣ[καθηγητές ΑΕΙ,συγγραφείς,καλλιτέχνες κλπ] να μιλούν δημόσια και για τα λάθη της Διακυβέρνησης[2015-19] κι όχι μόνο να την δοξολογούν ,με έωλες θεωρητικές κατασκευές. Το να μένουν βουβοί στα ηθικο-πολιτικά μειονεκτήματα και να καταγγέλουν ολους τους άλλους[ και το νεοφιλελευθερισμό],αν μη τι άλλο δεν προσιδιάζει σε ανθρώπους του ελεύθερου πνεύματος[όπως οι ίδιοι δηλώνουν ότι είναι].Μερικοί μάλιστα υπερβαίνουν τα όρια και με αντάλλαγμα θέσεις , διευκολύνσεις και προνόμια έχουν αναλάβει σχεδόν εργολαβικά να υποστηρίζουν τ’ανυποστήρικτα και ν’αμαυρώνουν την εικόνα που μέχρι τότε είχαν ως επιστήμονες,κοινωνικές προσωπικότητες κλπ.
Ας πρόσεχαν αυτοί οι ‘διάσημοι’εκ-πεπτω-κότες κι αν δεν ήξεραν ας ρωτούσαν τους παλαιότερους για το πόσο πιάνει στο Αυλικό Χρηματιστήριο η παροχή προσωρινών υπηρεσιών[και ιδίως για το πόσο διαρκεί].
ΥΓ2. Κάθε σύστημα Δυναστείας ή ΙσοΒασιλείας ή Καισαρισμού διαθέτει πάντοτε και μιάν επικίνδυνη ‘’ουρά’’.Αν π.χ οι Ηγέτες επιβιώσουν από τους Βρούτους,τότε συνήθως βρίσκονται ενώπιον της βιασύνης των Επιγόνων να τους διαδεχθούν[συχνά πριν από το πολιτικό τους τέλος].
ΥΓ3. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να προσέξει λίγο τους νέους κολλητούς,που ως διαχρονικά φιλόδοξοι, του πουλάνε φύκια για να είναι κάπου[όπου να’ναι υποψήφιοι]ή για να φωτογραφηθούν μαζί του,ώστε να δηλώσουν στα ΜΜΕ ότι κρίθηκαν απαραίτητοι στη συστράτευση
Δεν είναι άπαντες αθώοι ή ανιδιοτελείς σ’ αυτό τον αγώνα
Τα καθαρά πρόσωπα συνιστούν απαραίτητο όρο για την εγκαθίδρυση κλίματος εμπιστοσύνης με τους πολίτες
Γιάννης Πανούσης, ομότιμος καθηγητής Εγκληματολογίας, πρώην υπουργός
Δημοσιεύθηκε στο Καρφί το Σάββατο 08.08.2026
