Ένα πολιτικό κόμμα μπορεί να διαθέτει ιστορία, στελέχη, οργανωτικές δομές και κοινοβουλευτική παρουσία. Αν όμως δεν καταφέρνει να συνομιλήσει ουσιαστικά με τη νέα γενιά, κινδυνεύει να χάσει το σημαντικότερο στοιχείο της πολιτικής του συνέχειας: το μέλλον.
Η απουσία μιας πραγματικά οργανωμένης και ενεργής νεολαίας δεν είναι απλώς ένα οργανωτικό πρόβλημα. Είναι ένδειξη βαθύτερης αδυναμίας και απροθυμίας για ανανέωση. Οι νέοι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως κοινό που ένα κόμμα θυμάται προεκλογικά, ούτε ως διακοσμητική παρουσία σε κομματικές εκδηλώσεις. Χρειάζονται χώρο, λόγο, ευθύνη και τη δυνατότητα να διαμορφώνουν οι ίδιοι τις πολιτικές που τους επηρεάζουν. Πώς γίνεται, για παράδειγμα, ένα κόμμα να υπερασπίζεται την αναθεώρηση του άρθρου 16, χωρίς να συνομιλεί και να διαβουλεύεται με τους νέους του ανά την επικράτεια, που αντιπαρατίθενται σε αυτή τη στάση;
Το εγχείρημα ανασυγκρότησης της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ -που έχει εξαγγελθεί επισήμως τρεις φορές από τον Οκτώβρη του 2024- απαιτεί δημοκρατία, ανοιχτές διαδικασίες και πραγματική συμμετοχή. Απαιτεί επιτακτική δράση και όχι περαιτέρω καθυστέρηση. Ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ πάντοτε θα έρχεται μέσα στον τετραετή εκλογικό κύκλο αντιμέτωπο με πληθώρα πολιτικών γεγονότων. Η διαπίστωση αυτή όμως πρέπει να πάψει να λειτουργεί ως δικαιολογία για την απραξία και την αδράνεια.
Γιατί ένα κόμμα που δεν επενδύει στους νέους του δεν χάνει μόνο ψήφους. Χάνει ιδέες, δυναμική και προοπτική. Χάνει έναν πολύτιμο δίαυλο επικοινωνίας με την κοινωνία.
Και τελικά, ένα κόμμα χωρίς νεολαία κινδυνεύει να γίνει ένα πολιτικό εγχείρημα που κοιτάζει περισσότερο με νοσταλγία το παρελθόν του παρά με υπερηφάνεια το μέλλον του.
Αναπληρωτής γραμματέας ΠΑΣΠ Νομικής Αθηνών
