Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο Σπύρος Χαλβατζής, ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ και επί χρόνια βουλευτής του κόμματος, μετά από γενναία μάχη που έδινε τα τελευταία χρόνια.
Γεννημένος το 1947 στην Κοζάνη, μεγάλωσε σε μια οικογένεια που είχε βιώσει τις δύσκολες και ταραγμένες δεκαετίες της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ο ίδιος ολοκλήρωσε το επτατάξιο νυχτερινό Γυμνάσιο της Κοζάνης, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως γουνεργάτης στην Καστοριά.
Η πολιτική του διαδρομή ξεκίνησε από τη νεολαία. Διετέλεσε γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ και στη συνέχεια μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη και εξορίστηκε επανειλημμένα. Πέρασε από τη Γυάρο, τη Λέρο, τον Ωρωπό και τη Μακρόνησο, ενώ τον Νοέμβριο του 1973, λίγες ημέρες μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε στη Γυάρο.
Τις εμπειρίες μιας ολόκληρης ζωής κατέγραψε στο βιβλίο του «Απείθαρχοι – Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα». Στον πρόλογο περιγράφει, μεταξύ άλλων, την ιστορία μιας οικογενειακής φωτογραφίας που στάλθηκε στον εξόριστο πατέρα του, αλλά δεν έφτασε ποτέ στα χέρια του. Ένας οδοκαθαριστής, που τη βρήκε πεταμένη στα σκουπίδια της Ασφάλειας, την κράτησε κρυφά και την επέστρεψε στην οικογένεια εννέα χρόνια αργότερα.
Μια ιστορία που, όπως έγραφε ο ίδιος, συμπύκνωνε μια ολόκληρη εποχή και τη δική του πορεία μέσα σε αυτήν.
