Διαβάστε:

Ο Άγνωστος Πόλεμος στη ΝΔ

• Εσωκομματικοί καβγάδες και δημοσκοπικός κατήφορος
• ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ ΣΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΛΦΙΝΟΛΟΓΙΑ
• Η εμμονή Γεωργιάδη με Δένδια και ο αμήχανος Μητσοτάκης
• Και στο βάθος αλλαγή εκλογικού νόμου

Γράφουν: Βασίλης Σκουρής, Νεφέλη Χατζηαλεξάνδρου

Το ΠΑΣΟΚ που αντιστέκεται, το ΠΑΣΟΚ που επιμένει…

Το Κίνημα ανοίγει περπατησιά

για να καλύψει το χαμένο έδαφος

Γράφουν: Ανδρέας Παπαδόπουλος και Χρήστος Δ. Δρούζιας

Αρθρογραφούν: Λευτέρης Καρχιμάκης, Νάγια Γρηγοράκου, Γιάννης Μαγκριώτης 

Συνέντευξη  Χριστίνα Σταρακά : «Ο στόχος της πολιτικής αλλαγής είναι εφικτός, δεν είναι ώριμο φρούτο»

Πώς το αίσθημα αδικίας τροφοδοτεί

την αντισυστηματική ψήφο

Γράφει ο Ευτύχης Παλλήκαρης

Η ΒΟΜΒΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ Η ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΔΕΝΔΙΑ ΠΥΡΟΔΟΤΟΥΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΝΔ

Τι φοβάται το Μαξίμου

Ουρά του Τσίπρα και επίσημα ο Φάμελλος

Πολάκης: Μόνος του και όλοι τους

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗ ΔΕΞΙΑ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ

Το μαρτύριο της σταγόνας επιλέγει ο Σαμαράς για τον πρωθυπουργό

ΟΠΕΚΕΠΕ: ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΙΣΙΟΝ

Καυτό 15νθήμερο για την κυβέρνηση

Η βάση δίνει μήνυμα για ένα δυνατό ΠΑΣΟΚ

Και μαζί ΔΩΡΕΑΝ 

• ΚΑΡΦΙ στην TV. Μάθετε όλες τις εξελίξεις στα Media, στις τηλεοπτικές σειρές καθώς και τις ταινίες που θα προβληθούν – Ακόμη ενημερωθείτε για Τέχνες και Πολιτισμό
• Διαβάστε για θέματα που αφορούν την Υγεία
  και το Ευ ζην – Συνταγές μαγειρικής
• Ενημερωθείτε για όλα τα θέματα στο χώρο του αυτοκινήτου. Νέα μοντέλα, χρηστικά και οδηγίες αγοράς

The post Μη χάσετε το Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2025 το αποκαλυπτικό «ΚΑΡΦΙ» appeared first on στο Καρφί.

Δείτε τις σελίδες του Ένθετου Αφιερώματος που δημοσιεύθηκαν

στην έντυπη έκδοση στις 30 Νοεμβρίου 2024

afieroma_21-36

The post 25 Χρόνια Καρφί appeared first on στο Καρφί.

«Η προσπάθεια συγκάλυψης των υπευθύνων της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη είναι σε πλήρη εξέλιξη από μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας» αναφέρουν σε δήλωσή τους οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής που μετέχουν στην εξεταστική επιτροπή για τα Τέμπη.

Όπως σημειώνουν «οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επιχείρησαν να δημιουργήσουν ξανά στρεβλές εντυπώσεις και να υπηρετήσουν με κάθε τίμημα το δόγμα του “ανθρώπινου λάθους”, αυτή τη φορά με πρόσχημα τον ιατρικό φάκελο του νεκρού μηχανοδηγού της αμαξοστοιχίας και προκαλώντας ακόμη και την οικογένεια του, που πενθεί. Δεν δίστασαν, μάλιστα, να επιδιώξουν ανεπιτυχώς να διακοπεί η δημόσια τηλεοπτική κάλυψη των εργασιών της επιτροπής».

To ΠΑΣΟΚ απαιτεί την άμεση κλήση στην εξεταστική επιτροπή των κ.κ. Σπίρτζη και Καραμανλή
Τονίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής «δεν θα επιτρέψει τέτοιες μεθοδεύσεις» και «απαιτεί την άμεση κλήση στην εξεταστική επιτροπή των κ.κ. Σπίρτζη και Καραμανλή σύμφωνα με τη σειρά των μαρτύρων που είχε οριστεί» και προσθέτουν:

«Επιπλέον, είναι κρίσιμο να διευρυνθεί ο κατάλογος των μαρτύρων και να κληθούν στην επιτροπή οι κ.κ. Σπηλιόπουλος, Κατσιούλης, Γεροντήδου, Διακομανώλη, Γενηδούνιας, Λεβέντης, Βαρελάς, Σταθόπουλος και Τσικαλάκης. Πρόκειται για πρόσωπα που κατείχαν θέσεις σε κρίσιμες χρονικές περιόδους άμεσα σχετιζόμενες με το σιδηροδρομικό δυστύχημα και η κατάθεση τους θα ρίξει άπλετο φως στις ευθύνες, τις εγκληματικές ολιγωρίες και παραλείψεις που οδήγησαν στην τραγωδία»

The post ΠΑΣΟΚ-Εξεταστική για Τέμπη: Ζητά να κληθούν στην επιτροπή Σπίρτζης και Καραμανλής appeared first on στο Καρφί.

AFIEROMA

The post 24 χρόνια Καρφί appeared first on στο Καρφί.

eke_1803_23eke_1803_23

The post Αφιέρωμα ΕΚΕ appeared first on στο Καρφί.

Πατέρας δύο ανήλικων παιδιών ο δάσκαλος που σε λίγες ώρες θα οδηγηθεί στην Ευελπίδων. «Το έκανα για την διαπαιδαγώγησή τους» ανέφερε στην κατάθεση του σοκάροντας τους αξιωματικούς του Ανηλίκων.

Οι αρρωστημένες πράξεις του «δασκάλου»

Οι έμπειροι αξιωματικοί της Υποδιεύθυνσης Προστασίας Ανηλίκων για μια ακόμη φορά το τελευταίο χρονικό διάστημα έρχονται αντιμέτωποι με τις φρικιαστικές πράξεις δασκάλων και εκπαιδευτικών σε δημόσια σχολεία με θύματα τους μαθητές τους.

Αυτή τη φορά πρωταγωνιστής της νέας υπόθεσης παρενόχλησης ανήλικων κοριτσιών είναι ένας 48χρονος δάσκαλος δημοτικού σχολείου στα Νότια Προαστια.

Οι αρρωστημένες φαντασιώσεις του εκπαιδευτικού έχουν αποτυπωθεί στα γραπτά μηνύματα που έστελνε στις τρεις μαθήτριες τις τελευταίες ημέρες.

Η αφόρητη πίεση των τελευταίων δέκα ημερών

Αξιόπιστες πηγές ενημέρωσης της Ασφάλειας Αττικής αναφέρουν στο newsit.gr πως ο 48χρονος δάσκαλος είχε στοχοποιησει τις τελευταίες δέκα ημέρες τις τρεις ανήλικες μετατρέποντας την καθημερινότητα τους σε έναν πραγματικό εφιάλτη.

Ο “δάσκαλος” χωρίς να υπολογιζει τίποτα και αδιαφορώντας πλήρως για την ψυχολογική κατάσταση που έφερνε σε παιδιά μικρότερα των δέκα ετών, βομβάρδιζε τις ανήλικες καθημερινά με μηνύματα μέσω εφαρμογών.

Οι ίδιες πηγές ενημέρωσης αποκαλύπτουν πως ο 48χρονος χρησιμοποιούσε skype, viber και messenger για να στέλνει μηνύματα τις μαθήτριες του δημοτικού.

Η πίεση που ασκούσε στις ανήλικες ήταν αφόρητη ενώ μέσω μηνυμάτων, που σόκαραν τους αξιωματικούς του Ανηλίκων, εξέφραζε την επιθυμία του να συναντηθούν εκτός σχολείου και ότι τις είχε ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους συμμαθητές τους.

Πίστευε ότι δεν θα αποκαλυφθεί το μυστικό του

Το θράσος του ήταν τέτοιο που παρά την παρενόχληση που ασκούσε ο 48χρονος στις τρεις ανήλικες θεωρούσε πως καμία από τις μαθήτριες του δεν αποκάλυπτε το “μυστικο” του.

Τα αρρωστημένα μηνύματα του 48χρονου όμως έγιναν αντιληπτά από τους γονείς των ανήλικων κοριτσιών που μόλις διάβασαν τα sms που έστελνε ο δάσκαλος στις κόρες τους πάγωσαν από τρόμο.

Αμέσως κατέφυγαν στο τοπικό Αστυνομικο Τμημα και από εκεί στην Υποδιευθυνση Προστασίας Ανηλίκων που με άμεσες ενέργειες σχημάτισε δικογραφία σε βάρος του και προχώρησε στην άμεση σύλληψή του.

Ο 48χρονος κατηγορείται για κατάχρηση ανηλίκων, καθώς είναι εκπαιδευτικος και τα θύματα του μαθήτριες του, και προσέγγιση μέσω διαδικτύου για την τέλεση γενετήσιων πράξεων κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή.

Σοκ με την κατάθεση του

Ένα ακόμη στοιχείο που αποτυπώνει την αρρωστημένη δράση του 48χρονου αποκαλύπτεται μέσω της κατάθεσης του μετα την σύλληψη του και μεταφορά στα γραφεία του Ανηλίκων στη ΓΑΔΑ.

Στις ερωτήσεις των αρμόδιων αστυνομικών ο “δάσκαλος” φέρεται να ισχυρίστηκε πως το έκανε για το… καλό των παιδιών. “Το έκανα για την διαπαιδαγώγησή τους” φέρεται να υποστήριξε ο “εκπαιδευτικός” αφήνοντας άφωνους τους αστυνομικούς.

Έφοδος στο σπιτι του

Οι αξιωματικοί που χειρίστηκαν την νέα υπόθεση παρενόχλησης ανήλικων κοριτσιών έκαναν έφοδο και στο σπίτι του 48χρονου εκει όπου μένει με την ανήλικη κόρη του και τον επίσης ανήλικο γιο του.

Ανεπιβεβαίωτες μέχρι αυτή την στιγμή πληροφορίες αναφέρουν πως ίσως ένας από τα δύο παιδιά του συλληφθέντα πήγαινε στο ίδιο σχολείο με τα τρία κορίτσια που παρενοχλούσε ο πατέρας του.

Όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές, κινητό τηλέφωνο, υπολογιστές και tablet, έχουν κατασχεθεί και έχουν σταλεί στα Εγκληματολογικά Εργαστήρια της ΕΛΑΣ για ψηφιακή ανάλυση. Στόχος είναι να διαπιστωθεί εαν ο 48χρονος “εκπαιδευτικός” έχει παρενοχλήσει και άλλες μαθήτριες του οι οποίες κάτω από τον φόβο και την τρομοκρατία που τους ασκούσε δεν ειχαν φανερώσει τη δράση του.

Λίγο μετά τις 10:30 το πρωί ο “δασκαλος” αναμένεται να οδηγηθεί στην Ευελπίδων ώστε να απολογηθεί για τις πράξεις του

The post Εξοργίζουν οι αποκαλύψεις για τον δάσκαλο που παρενοχλούσε μαθήτριες κάτω των 10 ετών appeared first on στο Καρφί.

Το δρόμο για τη φυλακή πήρε ο Μένιος Φουρθιώτης μετά την απολογία για δυο κακουργήματα και επτά πλημμελήματα. Για δυο, περίπου, ώρες ο παρουσιαστής επιχειρηματολογούσε υπέρ της αθωότητας του ενώπιον του 30ου ανακριτή . Ωστόσο, δεν κατάφερε να πείσει με αποτέλεσμα ανακριτής και εισαγγελέας, μετά από διάσκεψη που διήρκησε περίπου τρεις ώρες, αποφάσισαν την προφυλάκιση του.

Προσωρινά κρατούμενοι κρίθηκαν και οι δυο συγκατηγορούμενοι του παρουσιαστή ενώ ο τέταρτος κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν αντιμέτωπος μόνο με κατηγορίες σχετικές με ναρκωτικά, αφέθηκε ελεύθερος

Αρνήθηκαν τις κατηγορίες

Ο παρουσιαστής φέρεται να αρνήθηκε ότι ήταν εκείνος που «σκηνοθέτησε» τις επιθέσεις στο σπίτι του. Αλλά και οι συγκατηγορούμενοι, σύμφωνα με πληροφορίες, κατά της διάρκεια των απολογιών τους αρνήθηκαν την εμπλοκή τους στις επιθέσεις.

Μάλιστα, αναφερόμενοι στο αδίκημα της απόπειρας ανθρωποκτονίας σε βάρος των αστυνομικών στην Νέα Ερυθραία που αντιμετωπίζουν φέρονται να ισχυρίστηκαν πως τα στίγματα των κινητών τους τηλεφώνων καταδεικνύουν ότι δεν βρίσκονταν στο σημείο που έγινε η ανταλλαγή πυροβολισμών.

Επιπλέον, οι κατηγορούμενοι εμφανίζονται να επανέλαβαν και ενώπιον του ανακριτή ότι η μόνη σχέση που είχαν με τον Μένιο Φουρθιώτη ήταν ότι τους είχε προσλάβει για την ασφάλεια του μετά την απόσυρση της αστυνομικής φρουράς που του είχε διατεθεί.

Όσο για το γενετικό τύπο ενός εκ των κατηγορουμένων που βρέθηκε σε σάκο στο σημείο της συμπλοκής ο ίδιος φέρεται να επεσήμανε ότι εκτός από το δικό του dna εντοπίστηκαν ακόμη δύο τύποι συμπληρώνοντας πως τον επίμαχο σάκο τον είχε αφήσει στο κανάλι. Οι κατηγορούμενοι αναφερόμενοι στη μηχανή που κατασχέθηκε από την αστυνομία ως το όχημα διαφυγής των δραστών από τη Νέα Ερυθραία φέρονται να ισχυρίστηκαν ότι λόγω ηλεκτρολογικών προβλημάτων, δεν θα μπορούσε να είναι η μηχανή της επίθεσης κατά των αστυνομικών

The post Προφυλακίστηκαν ο Μένιος Φουρθιώτης και συγκατηγορούμενοί του appeared first on στο Καρφί.

Άρθρο του Παναγιώτη Ν. Κρητικού

Διάλογος με τον Γρηγόρη.

Γρηγόρης: Πρόεδρε, θέλω να λύσουμε ένα πρόβλημα που αφορά στην κρίση του 2010 και μετά. Πρέπει να ξεδιαλύνουμε ένα ζήτημα σε σχέση με το ποιός ευθύνεται περισσότερο για την κρίση εκείνη. Γιατί τη χρεώνουν όλοι στο Καστελόριζο και στο Γιώργο Παπανδρέου. Είναι έτσι;

Κρητικός: Όχι. Δεν είναι έτσι. Ο Γιώργος Παπανδρέου παρέλαβε την κρίση έτοιμη και πακεταρισμένη από τον Κώστα Καραμανλή, της οποίας, όμως, την έκταση και το βάθος δεν γνώριζε. Του τα απέκρυψε ο κ. Κώστας Καραμανλής, ο οποίος για να την ξεφορτωθεί προκήρυξε πρόωρες εκλογές, τις οποίες «αγωνιζόταν» καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο του 2009 να τις χάσει. Το λάθος του Γιώργου Παπανδρέου ήταν ότι, όταν κέρδισε τις εκλογές και είδε το βάθος και την έκταση του χρέους στο 15%, έπρεπε αμέσως να λάβει μέτρα και να τα χρεώσει στον μοναδικό υπεύθυνο, τον Κώστα Καραμανλή. Εκείνος, με τη διαβόητη διακυβέρνησή του στα έτη 2004 – 2009, με τον υπέρμετρο δανεισμό, διόγκωσε το δημόσιο χρέος. Τρόμαξε και προκήρυξε εκλογές. Λιποτάκτης της ευθύνης, αλλά όχι λιποτάκτης της Ιστορίας.

Γρηγόρης: Γιατί, όμως, αυτήν την ευθύνη την κάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ με πέπλο σιγής, με αποτέλεσμα να τη χρεωθεί ο Γιώργος με το Καστελόριζο;

Κρητικός: Θα σου απαντήσω και στα δύο. Καταρχάς, ο Καραμανλής «αμνηστεύθηκε» από τον ΣΥΡΙΖΑ χάρις στη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ (Καμμένου – Τσίπρα). Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίχθηκε σε ανθρώπους του Καραμανλή. Υπήρξε με δύο λόγια πολιτική «ομερτά». Έτσι, προέκυψε η οδυνηρή για τον λαό διακυβέρνηση μιας πενταετίας. Το Καστελόριζο προέκυψε, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου απέκτησε πλήρη εικόνα της οικονομικής κατάστασης της χώρας. Αδιαφόρησε για το πολιτικό κόστος, έσωσε, όμως, τη χώρα. Όπως π.χ. ο Γεώργιος Παπανδρέου σε μια άλλη κρίσιμη ιστορική στιγμή έσωσε τη χώρα από την κομμουνιστική ανταρσία. Του χρέωσαν, όμως, τα Δεκεμβριανά του 1944. Να μην αναφερθώ και στην άλλη μεγάλη εθνική προσφορά, αυτήν του Ανδρέα Παπανδρέου, με την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, την εθνική συμφιλίωση, την οποία ξέχασαν οι ευεργετηθέντες. Αυτά είναι τα μεγάλα ραντεβού με την Ιστορία, την οποία ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει, φίλε Γρηγόρη.

Γρηγόρης: Πρόεδρε, χαίρομαι που ακούω αυτές τι επισημάνσεις. Δεν τις είχα, είναι η αλήθεια, αξιολογήσει.

Κρητικός: Δεν είναι μόνον αυτές. Θα σου επισημάνω μία ακόμα για τον Γιώργο, που αποδεικνύει το μέγεθος της υπευθυνότητάς του, και ανά μία για τον Σαμαρά και τον Τσίπρα, που αποδεικνύουν το μέγεθος της ανευθυνότητάς τους και την αχαλίνωτη βουλιμία τους για την εξουσία. Άκουσε λοιπόν: Τον Ιούνιο του 2011, ο Γιώργος απηύθυνε δημόσια πρόσκληση στον Αντώνη Σαμαρά να κάνουν από κοινού Κυβέρνηση για να σωθεί η χώρα, πράγμα το οποίο αρνήθηκε ο Σαμαράς. Ήθελε να ασκήσει ανεδαφική αντιμνημονιακή πολιτική με τα τρία «Ζάππεια», επειγόμενος να αναλάβει την εξουσία με ένα ακόμα μνημόνιο. Εάν ο κ. Σαμαράς είχε ανταποκριθεί στην πρόσκληση του Γιώργου Παπανδρέου, θα είχαν αποφευχθεί οι απανωτές εκλογές του 2012 με τις γνωστές εξελίξεις. Η αχαλίνωτη φιλοδοξία του κ. Σαμαρά να γίνει Πρωθυπουργός μια ώρα αρχύτερα συνέβαλε στην αχρείαστη Κυβέρνηση Παπαδήμου και στην πολιτική προοπτική του ΣΥΡΙΖΑ για την εξουσία.

Τον Δεκέμβριο του 2014, με την ευκαιρία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, ξεδιπλώνεται η βουλιμία για την εξουσία του άλλου μεγάλου φέρελπι, του εθνικού ολετήρα, του κ. Τσίπρα. Η μεγαλομανία να γίνει Πρωθυπουργός μια ώρα αρχύτερα δεν τον άφησε να συμπράξει στην εκλογή του κ. Δήμα. Έτσι, οδηγηθήκαμε στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015. Συνέπεια της εκλογής του κ. Τσίπρα ήταν ένα ακόμα δυσβάστακτο και εντελώς αχρείαστο μνημόνιο, ο Βαρουφάκειος τυχοδιωκτισμός του πρώτου εξαμήνου και το ακαταλόγιστο δημοψήφισμα του κ. Τσίπρα. Όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί. Εάν οι δύο βουλιμικοί εξουσιομανείς Σαμαράς και Τσίπρας είχαν χαλιναγωγήσει το πάθος τους για την πρόωρη και μονοκομματική διακυβέρνηση, θα είχαμε αποφύγει και τα δύο μνημόνια και όλη την οδυνηρή περιπέτεια στην οποία περιήλθε η χώρα.

Συμπέρασμα, ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε την ιστορική ευθύνη με πολιτικό κόστος. Οι Σαμαράς και Τσίπρας ικανοποίησαν τη ματαιοδοξία τους σε βάρος της οικονομίας της χώρας. Έβαλαν πάνω από το συμφέρον της πατρίδας το προσωπικό μωροφιλόδοξο συμφέρον τους.

Γρηγόρης: Έτσι γράφεται η ιστορία, Πρόεδρε;

Κρητικός: Δυστυχώς, έτσι. Και οι δύο, όμως, θα λογοδοτήσουν ενώπιον του αδέκαστου δικαστηρίου της Ιστορίας. Θα έπρεπε, όμως, να λογοδοτήσουν σε Ειδικό Δικαστήριο. Είναι τεράστια η εθνική ζημιά που προξένησαν για να ικανοποιήσουν τις αχαλίνωτες φιλοδοξίες τους. Όπως τεράστια είναι και η ευθύνη του κρυπτόμενου και αμίλητου κ. Καραμανλή.

The post Γιώργος Παπανδρέου, στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Σαμαράς και Τσίπρας στη λάθος. appeared first on στο Καρφί.

Ικανοποίηση ή ανησυχία για την απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής της ΕΕ; Η ΕΕ είναι Συμμαχία χωρών, που πρέπει να υπερασπίζεται τα μέλη της με βάση το διεθνές δίκαιο, δεν είναι διαιτητής μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου από τη μια πλευρά και Τουρκίας από την άλλη.

Γράφει ο Γιάννης Μαγκριώτης, πρώην βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ

Είναι δυνατόν η κυβέρνηση να δηλώνει ότι: Είναι ικανοποιημένη από την ισορροπημένη απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ;

Πέραν του ότι οι λεκτικές διπλωματικές ακροβασίες αποκαλύπτουν τη δυσμενή για Ελλάδα και Κύπρο απόφαση της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, μια απόφαση στην οποία, μάλιστα, συμφώνησαν οι δύο χώρες, μια προσεκτική ανάγνωση και σύγκριση με τις προηγούμενες αποφάσεις του Δεκεμβρίου και του Οκτωβρίου του 2020 δείχνουν το αδιέξοδο της εξωτερικής μας πολιτικής.

Η απόφαση λέει επίσης ότι: Η ΕΕ είναι ικανοποιημένη από τη συμπεριφορά της Τουρκίας τους τελευταίους μήνες, και γι’ αυτό δίνει εντολή στην Κομισιόν, μέχρι τη Σύνοδο του Ιουνίου, να έχει ετοιμάσει πρόταση για τη συμφωνία με την Τουρκία στα δύο μεγάλα θέματα, τους πρόσφυγες – μετανάστες, που είναι στο έδαφός της, και την επικαιροποίηση και αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ – Τουρκίας.

Η Τουρκία, δηλαδή, έχει σχεδόν συγχωρεθεί για την παραβίαση της ΑΟΖ της Κύπρου, για το άνοιγμα των Βαρωσίων και πολλά ακόμη και η ΕΕ της ζητάει ουσιαστικά να μην κάνει και άλλα, τουλάχιστον, μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, για να προωθήσει τη θετική ατζέντα μαζί της.

Επίσης, στην απόφασή της η ΕΕ, με μια απλή καταγραφή της διαφωνίας της για την απόφαση του Ερντογάν να αποδεσμεύσει την Τουρκία από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης του 2011, για την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών, δείχνει να ξεπερνά και αυτό το πρόβλημα.

Οι 150.000 πολιτικοί κρατούμενοι, ουσιαστικά, ο έλεγχος με κάθε μέσο του συνόλου σχεδόν των ΜΜΕ, η φυλάκιση της ηγεσίας του Κουρδικού κόμματος και η παραγγελία από την ελεγχόμενη δικαιοσύνη να διαλυθεί το Κουρδικό κόμμα, με στόχο να κερδίσει τις εκλογές, δηλαδή, η απόλυτη κατάλυση του κράτους δικαίου, επίσης δεν φαίνεται να επηρεάζει ιδιαίτερα την ΕΕ.

Οι νεοθωμανικές της αντιλήψεις με τις επεμβάσεις στις κρίσεις από την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική μέχρι τον Καύκασο, επίσης δεν φαίνεται να την προβληματίζουν ιδιαίτερα.

Οι στρατηγικές συμμαχίες που έχει αναπτύξει σε κρίσιμους τομείς με τα αυταρχικά καθεστώτα του Ιράν και της Ρωσίας, όπως και οι σχέσεις της με τζιχαντιστικές ομάδες, επίσης δεν την ενοχλούν ιδιαίτερα.

Ναι, αυτή η Τουρκία βρίσκεται σε καλό δρόμο, δήλωσαν οι 27 ηγέτες των χωρών της ΕΕ, μεταξύ αυτών, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο Μακρόν!!!

Η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει ή κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι η χώρα μας, η Κύπρος, τα εθνικά μας συμφέροντα βρίσκονται μπροστά σε μεγάλους κινδύνους, αν συνεχίσει την ίδια πολιτική, που τη διακρίνουν η προχειρότητα και η αποσπασματικότητα. Πιστεύει πως καλύπτεται προς το παρόν επικοινωνιακά στο εσωτερικό της χώρας από τις δηλώσεις των αξιωματούχων της ΕΕ και την παρουσίαση των γεγονότων από τα περισσότερα ΜΜΕ της χώρας μας. Κερδίζει η ίδια πολιτικό χρόνο, υποθηκεύει, όμως, τα εθνικά συμφέροντα.

Έστω, τώρα, πρέπει με εθνική συνεννόηση να διαμορφωθεί μια άλλη εθνική στρατηγική, που θα στηρίζεται πρωτίστως στην ειλικρίνεια, στη σωστή ανάλυση των εξελίξεων και στον επανασχεδιασμό των προτεραιοτήτων της εξωτερικής μας πολιτικής.

The post Η κυβέρνηση υποθηκεύει τα εθνικά συμφέροντα appeared first on στο Καρφί.

Η συζήτηση στην βουλή για το ελληνικό MeToo, δεν πρόσφερε κάτι περισσότερο από αυτά που ήταν γνωστά, όσον αφορά την πολιτική διαχείριση από την κυβέρνηση και τις θέσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ήταν δηλαδή μια συνηθισμένη συζήτηση στην βουλή.

Του Γιάννη Μαγκριώτη, πρώην βουλευτή και υπουργού του ΠΑΣΟΚ

Υπάρχουν όμως κάποια στοιχεία που θέλω να τονίσω:

1. Οι δευτερολογίες, για πρώτη φορά, είχαν χαμηλότερους τόνους, από τις πρωτολογίες. Ήταν προσχεδιασμένο από τους αρχηγούς ή κατάλαβαν ότι είχε πιάσει ταβάνι η ένταση με τις πρωτολογίες;
2. Τα βασικά επιχειρήματα του Πρωθυπουργού και του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έβγαιναν από το διαδίκτυο, και αφορούσαν είτε δηλώσεις στελεχών των δύο κομμάτων είτε περιεχόμενα αναρτήσεων αγνώστων στα κοινωνικά δίκτυα, που τα αλληλοχαρακτήριζαν ως υβριστικά τρολ.
3. Είναι γνωστό ότι, τα κόμματα και όχι μόνο, έχουν πολλούς δρόμους στην σημερινή εποχή, για να περνούν την γραμμή τους, άλλοτε ως θέση για τον αντίπαλο και άλλοτε ως φήμη. Δυστυχώς η πολιτική πάντα, πολύ περισσότερο τα τελευταία χρόνια, γίνεται με φήμες.
4. Από την ανταπόκριση των χρηστών των κοινωνικών δικτύων φαίνεται ότι, οι περισσότεροι από εμάς, γοητευόμαστε από τις φήμες.
5. Τα κόμματα, αλλά και κάθε κοινωνική ή πολιτική εκπροσώπηση, δυστυχώς, βλέποντας την ροπή μεγάλου μέρους της κοινωνίας στις φήμες, πολιτεύονται σε μεγάλο βαθμό με αυτές.

Ο κόσμος είναι κουρασμένος, απογοητευμένος, τα προβλήματα μεγάλα και πολύπλοκα, και πολλές φορές μπερδεύει τα αίτια που προκαλούν το πρόβλημα με το πρόβλημα.

6. Τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης, υπήρξαν μεγάλες μετακινήσεις ψηφοφόρων, όπως και μεγάλες μετακινήσεις πολιτικών στελεχών, που έψαχναν την συνέχεια της καριέρας τους, αφού έτσι βλέπουν την πολιτική.

Εδώ πέφτει γέλιο, γιατί, ο κάθε αρχηγός έχει πολλά και για πολλούς να πει, όταν μάλιστα κάποια στελέχη έκαναν βόλτες σε όλα τα κόμματα, και άλλαζαν τις απόψεις τους ανάλογα με το κόμμα στο οποίο βρισκόταν.

Βέβαια το πιο αστείο είναι όταν κατήγγειλαν κάποιον αρχηγό και μετά από κάποιο διάστημα, γινόταν πρωτοπαλίκαρά του.

Το διαδίκτυο τα τελευταία χρόνια εκθέτει πολύ κόσμο, γιατί αλλάζουν τόσο γρήγορα και τόσα κόμματα, που δεν προλαβαίνουν να σβήσουν τους λογαριασμούς τους, αλλά και πάλι το διαδίκτυο τους κουβαλάει για πάντα.

Το ακόμη πιο αστείο είναι ότι, όσο πιο πολύ βιάζονται να αλλάξουν αρχηγό, τόσο πιο πολύ καταγγέλλουν αυτόν που υμνούσαν πριν.

The post Στην συζήτηση στην βουλή για το ελληνικό MeToo, πρωταγωνιστές ήταν τα τρολ appeared first on στο Καρφί.

Άρθρο του Παναγιώτη Ν. Κρητικού*

Γρηγόρης: Πρόεδρε, οι Τούρκοι πότε θα βγάλουν το σκασμό και πότε θα πάψουν να επιβουλεύονται την εθνική μας ακεραιότητα και κυριαρχία μας;

Κρητικός: Δεν θα πάψουν ποτέ να την επιβουλεύονται και να την διεκδικούν. Τους λέμε μπουνταλάδες, αλλά δεν είναι μπουνταλάδες. Βάζουν μακροπρόθεσμους επεκτατικούς στόχους, ομονοούν όλα τα κόμματα σ’ αυτούς, τους επαναλαμβάνουν κάθε τόσο, ώστε να εμπεδωθούν στην διεθνή κοινή γνώμη. Και έχε υπόψη σου, ότι δεν βιάζονται. Περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να τους πραγματοποιήσουν.

Γρηγόρης: Αυτό βλέπω και εγώ.

Κρητικός: Σου έχω πει και άλλοτε ότι από την επομένη της υπογραφής της συνθήκης της Λωζάνης, οι Τούρκοι δεν έπαψαν να εποφθαλμιούν τα νησιά του Αιγαίου. Είναι «αγκάθια» στα μάτια τους.

Γρηγόρης: Γι’ αυτό ζητάνε την αποστρατιωτικοποίησή τους;

Κρητικός: Γι’ αυτό. Νομίζεις ότι «φοβούνται» μήπως τα χρησιμοποιήσουμε εμείς για επεκτατικούς σκοπούς; Μην είσαι αφελής. Θέλουν τον αφοπλισμό τους, ώστε την κατάλληλη στιγμή να κάνουν το ρεσάλτο τους. Στο επαναλαμβάνω. Μην είσαι αφελής. Οι Τούρκοι δεν βιάζονται. Περιμένουν την κατάλληλη στιγμή.

Γρηγόρης: Όπως έκαναν και στην Κύπρο το 1974.

Κρητικός: Α΄ μπράβο που μου το θύμησες. Σε πληροφορώ ότι την Κύπρο ο Γεώργιος Παπανδρέου την είχε καταστήσει απόρθητο φρούριο, με την αποστολή ολόκληρης μεραρχίας, το 1965. Την είχε μετατρέψει σε αστακό.

Γρηγόρης: Έτσι ε; Δεν το ήξερα αυτό.

Κρητικός: Μάθε το λοιπόν τώρα. Αλλά μάθε και τούτο: Η χούντα του Παπαδόπουλου υπό την πίεση των Αμερικανών, σε σύσκεψη που έγινε στην Κεσσάνη της Ανατολικής Θράκης τον Σεπτέμβριο του 1967, μεταξύ εκπροσώπων της χούντας (Μακαρέζος κ.α) και εκπροσώπων της Κυβέρνησης Ντεμιρέλ, αποφασίστηκε να αποσυρθεί η ελληνική μεραρχία από την Κύπρο. Μετά από λίγο η μεραρχία αποσύρθηκε από τη χούντα. Έτσι έμεινε η Κύπρος ανοχύρωτη. Ήταν η προπαρασκευαστική προδοτική πράξη της χούντας σε βάρος της Κύπρου.

Γρηγόρης: Πρόεδρε εμείς οι νεότεροι δεν τα ξέρουμε αυτά τα πράγματα.

Κρητικός: Μάθετέ τα τώρα. Από τον Σεπτέμβριο του 1967 (Κεσσάνη), πέρασαν 7 χρόνια για να κάνουν οι Τούρκοι το 1974, την εισβολή στην Κύπρο, με αφορμή το πραξικόπημα της χούντας σε βάρος του Μακαρίου. Αυτή ήταν η δεύτερη φάση της προδοσίας από τη χούντα. Γι’ αυτό σου είπα: Οι Τούρκοι δεν βιάζονται. Βάζουν τους μεσοπρόθεσμους και τους μακροπρόθεσμους στόχους τους, προγραμματίζουν, μεθοδεύουν και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή. Ο Ερντογάν, είναι φανερό ότι έχει δρομολογήσει την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Πότε, επιτέλους, θα το καταλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Τους λέμε μπουνταλάδες, αλλά δεν είναι. Μπουνταλάδες είμαστε εμείς.

Γρηγόρης: Έτσι φαίνεται.

Κρητικός: Όχι φαίνεται. Έτσι είναι. Και να έχεις υπόψη σου και τούτο: Ότι στις σχέσεις μας με την Τουρκία, η Γερμανία δεν είναι μαζί μας. Είναι εναντίον μας, για χίλιους λόγους, ιστορικούς, οικονομικούς κ.α.

*Ο Παναγιώτης Ν. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ και πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής.

The post Διάλογοι: Οι Τούρκοι δεν είναι μπουνταλάδες appeared first on στο Καρφί.

Στον Αγύριστο το 2020.

The post «Όρτσα τα πανιά» άρθρο του Παναγιώτη Ν. Κρητικού appeared first on στο Καρφί.

entheto2
ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ

The post 21 Χρόνια Καρφί-Επετειακό αφιέρωμα appeared first on στο Καρφί.

Συνεχίζουμε με το ίδιο μεράκι και αγάπη στα χνάρια του Νίκου. Κλείνοντας τα 21 χρόνια με επιτυχία το ΚΑΡΦΙ παραμένει ζωντανό παρόλο που κάποιοι… καλοθελητές έλεγαν ότι χωρίς τον Κακαουνάκη δεν θα τα βγάλει πέρα.
Μπορεί ο Τύπος να περνάει δυσκολίες και κρίση αλλά το ΚΑΡΦΙ αντέχει, έχει καθιερωθεί γιατί είναι βαθιά ριζωμένο στη συνείδηση των αναγνωστών που το αγάπησαν όλα αυτά τα χρόνια.
Το ΚΑΡΦΙ κυκλοφόρησε στις 29 Νοεμβρίου 1999 μέχρι που ο Νίκος έφυγε από κοντά μας, στις 28 Δεκεμβρίου του 2009.
Το ΚΑΡΦΙ έπρεπε να συνεχίσει την πορεία του χωρίς τον άνθρωπο που το οραματίστηκε και το γέννησε.
Ο Νίκος είχε ταυτιστεί με συναίσθημα και πάθος με το ΚΑΡΦΙ, και πάντα το χαρακτήριζε ως το αγαπημένο του δημοσιογραφικό παιδί. Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές έβαζε πρώτα και πάνω από όλα τον αναγνώστη δίνοντάς του πνευματική και αληθινή τροφή, αδιαφορώντας για το όποιο κόστος και κίνδυνο αντιμετώπιζε κόντρα στα μεγάλα συμφέροντα που πολλές φορές βρίσκονταν και στα έδρανα των δικαστηρίων.
Γιατί δε δίσταζε και δεν φοβόταν ακόμα και να μπει και στη φωτιά προκειμένου να κάνει αποκαλύψεις και ρεπορτάζ. Ήταν πραγματικός κυνηγός της είδησης.
Σαν εκδότης δεν ασχολούνταν όπως συνηθίζεται με το πόσες διαφημίσεις θα πάρει. Ο Νίκος είχε μια δική του φιλοσοφία και άποψη για τις ειδήσεις και το ρεπορτάζ. Γιατί θεωρούσε τη δημοσιογραφία λειτούργημα και όχι επάγγελμα. Δεν χρησιμοποιούσε το διαδίκτυο και δεν καθόταν σε μια καρέκλα μπροστά στο κομπιούτερ όπως συνηθίζουν πολύ δημοσιογράφοι ακόμα και σήμερα. Ο Νίκος είχε σαν όπλο τον κοντυλοφόρο και ένα τεφτέρι μονίμως στην τσάντα του γυρνώντας όλες τις περιοχές της Αττικής και κυνηγώντας την είδηση για ενημέρωση και ρεπορτάζ. Μίλαγε στα τηλέφωνα συνεχώς σε όλη την Ελλάδα.
Για αυτό ο Νίκος ξεχώριζε και είχε καθιερωθεί ως ο μεγαλύτερος ρεπόρτερ της Μεταπολίτευσης. Έτσι το ΚΑΡΦΙ ξεχώρισε από τις άλλες εφημερίδες με μικρά κείμενα, «μονόστηλα», πολλές μικρές φωτογραφίες με τους πρωταγωνιστές του δημοσιεύματος, με πολύ μελετημένα και προσεγμένα πρωτοσέλιδα που απασχολούσαν την κοινωνία, ώστε να πέφτει άμεσα το μάτι του αναγνώστη και να το αγοράζει και να το διαβάζει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Θυμάμαι πολλές φορές στο δεύτερο όροφο στο γραφείο του στη Μεσογείων που ξενυχτάγαμε μέχρι να καταλήξουμε στο θέμα που θα βάζαμε πρωτοσέλιδο. Και πράγματι δημοσιογράφοι και αναγνώστες είχαν να πουν για τα πρωτοσέλιδα του ΚΑΡΦΙΟΥ.
Που στην πλειοψηφία τους αναδείκνυαν το σκληρό και αληθινό πρόσωπο της Δεξιάς που πάντα ήμασταν απέναντι.
Όλοι εμείς οι φίλοι του συνεχίζουμε με το ίδιο πάθος και αγάπη, γιατί για μας ο Νίκος δεν έφυγε, είναι εδώ. Απλά έγινε πνεύμα και μας καθοδηγεί τριγυρνώντας αναμεσά μας!!!
Εμείς συνεχίζουμε στα χνάρια και στην παρακαταθήκη που άφησε ο Νίκος.
Να υπερασπιζόμαστε δηλαδή την μεγάλη προοδευτική παράταξη της Κεντροαριστεράς ασκώντας κριτική για τα όποια λάθη γίνονται εις βάρος του συνόλου της κοινωνίας, και αναδεικνύοντας με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις ανάγκες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι πολίτες. Μπορεί να μην είμαστε η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα αλλά είμαστε μια καθαρή και δυνατή φωνή.
Και αφού είστε μαζί μας, εσείς οι ίδιοι είστε το ΚΑΡΦΙ.

The post Το «ΚΑΡΦΙ» συνεχίζει χωρίς τον Νίκο για τον Νίκο appeared first on στο Καρφί.

Άρθρο του Παναγιώτη Ν. Κρητικού

Στην μετά Ανδρέα περίοδο (εποχή Κων/νου Σημίτη), κυριαρχούσε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο όρος «εκσυγχρονισμός», με στόχο να αποκτήσει ο όρος αυτός ιδεολογικό περιεχόμενο. Προσωπικά δεν αποδέχθηκα τον όρο «εκσυγχρονισμός». Και δεν τον αποδέχθηκα για έναν απλό λόγο: Επειδή είμαι σοσιαλιστής.
Ο εκσυγχρονισμός, έχει τεχνοκρατικό περιεχόμενο, δεν είναι ιδεολογία και υπ’ αυτή την έννοια αφορά στον εξωραϊσμό υπαρχουσών καταστάσεων και πραγμάτων. Αφορά δηλαδή στην αποσκωρίωση της συντηρητικής μηχανής. Έτσι ο εκσυγχρονισμός είναι παρακολουθηματική έννοια του συντηρητισμού και φυσικά έννοια προσοσιαλιστική. Γιατί ο σοσιαλισμός είναι μετασυντηρητικό και αυτοτελές ιδεώδες. Έχει το στοιχείο του εκσυγχρονισμού μέσα του, στη φύση του, στη συνείδησή του, στη φιλοσοφία του και στη δυναμική του και μάλιστα στο πλέον εξελικτικό του στάδιο.
Κυριαρχεί όμως με ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο και ο όρος «Κεντροαριστερά».
Η Κεντροαριστερά στην Ελλάδα, όχι ως όρος, αλλά και ως έννοια, έχει ως πολιτική έκφραση, την αφετηρία της στον Ελευθέριο Βενιζέλο και, στα πλαίσια των τότε κοινωνικών συνθηκών, χαρακτηρίζεται, σε αντιδιαστολή με το συντηρητισμό εκείνης της εποχής, από τις μεγάλες κοινωνικές και αγροτικές μεταρρυθμίσεις, τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση και τους θεσμούς, καθώς και από την άσκηση εξωτερικής πολιτικής εθνοκεντρικού χαρακτήρα. Στη συνέχεια, η Κεντροαριστερά με τον Αλέ¬ξανδρο Παπαναστασίου αποκτά βαθύτερο κοινωνικό περιεχόμενο και αργότερα με τον Νικόλαο Πλαστήρα απέκτησε ευρύτερο πολιτι¬κό πλάτος και μεγαλύτερο κοινωνικό βάθος, με τα μέτρα ειρηνεύσεως και κατευνασμού μετά από τις τραυματικές εμπειρίες του Εμφύλιου Πολέμου.
Στην εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου η Κεντροαριστερά παίρνει τα αδρά χαρακτηριστικά μαζικού λαϊκού κινήματος και μέσα από τους Ανένδοτους Αγώνες έχει για στόχους την απο¬κατάσταση των θεσμών, την απρόσκοπτη λειτουργία της Δη¬μοκρατίας, τις πολιτικές ελευθερίες, οι οποίες είχαν παραβιαστεί. Συνέχεια αυ-τής της αγωνιστικής έκφρασης της Κεντροαριστεράς, υπήρξε η παθητική και ενεργητική αντίσταση κατά της δικτατορίας από τις δυνάμεις της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, η οποία έδωσε εκατοντάδες στελέχη στον Αγώνα (διάβαζε το βιβλίο μου «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ 1967-1974»,
Εκδόσεις Καλέντη, σε μορφή pdf δωρεάν, https://kalendis.gr/product/antistasi-diktatorias/).
Η Μεταπολί¬τευση έδωσε στην Κεντροαριστερά την πολιτική έκφραση με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και κυρίως με τον Ανδρέα Παπανδρέου.
Σήμερα οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις εκφράζονται από το ΠΑ.ΣΟ.Κ-ΚΙΝ.ΑΛ και μέσα από αυτό, αναζη¬τούν την πολιτική τους έκφραση. Τον φιλολαϊκό της χαρακτήρα πρέπει να τον επιβεβαιώνει με πράξεις και όχι με λόγια, καθώς και με εθνοκεντρική εξωτερική πολιτική στην αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων.
Η Κεντροαριστερά στην Ελλάδα λειτούργησε πολιτικά κατά της μισαλλοδοξίας, υπέρ της λήθης και υπέρ της συμφιλίωσης.
Οικονομικά λειτούργησε υπέρ της δικαιότερης κατανομής του εθνικού εισοδήματος, με κύριο στόχο τη διασφάλιση του εισοδήματος του μισθωτού και του συνταξιούχου, με την Αυτό¬ματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή και υπέρ της ισόρροπης και ισόμετρης ανάπτυξης. Λειτούργησε με στόχο την δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών και σε κοινωνικό και σε γεωγραφικό επίπεδο.
Κοινωνικά, η Κεντροαριστερά λειτούργησε στον τόπο υπέρ μιας προνοιακής πολιτικής, με κύριους άξονες την προστασία των αναξιοπαθούντων και τη δημιουργία της κοινωνίας της Αλληλεγγύης. Κορυφαία επίτευξη-προσφορά και κατάκτηση του Λαού το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).
Εθνικά, η Κεντροαριστερά λειτούργησε στην Ελλάδα με αίσθημα υψηλού πατριωτισμού και σθεναρή υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων με τους αναγκαίους τακτικούς ελιγμούς της συγκυρίας, αλλά χωρίς ενδοτισμούς και υποχωρητικότητες επί της ουσίας.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΚΙΝ.ΑΛ, δηλαδή η σημερινή Κεντροαριστερά, είναι εναρμονισμένη στην πράξη με αυτές τις θέσεις. Μόνο έτσι θα καταξιώνεται στη συνείδηση της Δημοκρατικής Παράταξης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, ούτε ιστορικά, ούτε ιδεολογικά, ούτε πολιτικά, έχει σχέση με την Δημοκρατική Παράταξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, είναι ασύνδετος και απόμακρος χώρος για την Δημοκρατική Παράταξη η οποία έχει κοινωνικό και ιστορικό βάθος. Όποιοι τυχοδιώκτες, φυγόστρατοι, θεσιθήρες, γεφυροποιοί, «μετακόμισαν» στον συριζοχώρο, δεν του προσφέρουν ούτε νομιμοποίηση ούτε άλλοθι.

The post Η διαδρομή της Κεντροαριστεράς appeared first on στο Καρφί.

του Κώστα Ξυλούρη

Επίτιμος πρόεδρος της Παγκρητίου Ενώσεως

και ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ

Συμπληρώθηκαν 39 χρόνια από την ιστορική νίκη του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. Με συνθήματα «νίκη, αλλαγή, εθνική συμφιλίωση» ο ελληνικός λαός με συντριπτική πλειοψηφία 48% έκανε αποδεκτές τις πολιτικές προτάσεις του πανελλήνιου σοσιαλιστικού κινήματος και πέτυχε την πιο μεγάλη νίκη στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, κατακτώντας την εξουσία μέσα σε επτά χρόνια από την ίδρυσή του. Πιστεύοντας ακράδαντα στη διακήρυξη στις 3 του Σεπτέμβρη, έθεσε σε εφαρμογή τη μεγάλη αλλαγή που είχε ανάγκη ο λαός. Μια δίκαιη κοινωνία, γκρεμίζοντας τα τείχη που περιθωριοποιούσαν μεγάλα κοινωνικά στρώματα, τους μη προνομιούχους Έλληνες. Δημιουργώντας ένα κοινωνικό κράτος, κάνοντας τις μεγάλες τομές και μεταρρυθμίσεις, στάθηκε στο πλευρό του εργαζόμενου, του νέου, του αγρότη, του συνταξιούχου, του μικρομεσαίου, του επιχειρηματία, που πρόσφεραν στην πραγματική ανάπτυξη. Έτσι η δημοκρατική παράταξη «ηγεμόνευσε» πολιτικά και ιδεολογικά σε όλο το φάσμα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου.
Η διαπίστωση είναι διάχυτη. Υπάρχει μεγάλο έλλειμμα στη δημοκρατική παράταξη, που στις 18 Οκτωβρίου 1981 έφερε τη νίκη και τη μεγάλη αλλαγή. Το ΚΙΝΑΛ δεν εκφράζει σήμερα την πλειοψηφία της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης και αυτό αποδεικνύεται και από τα ποσοστά που συγκεντρώνει στις εκλογές. Έχει χάσει την αίγλη και τη δυναμική του ΠΑΣΟΚ, αλλά και την εμπιστοσύνη του κόσμου. Ο λαός θέλει ένα ΠΑΣΟΚ όπως το 1981, που τότε πράγματι έγιναν οι μεγάλες αλλαγές και τομές στην κοινωνία και στη χώρα. Έργα που άφησαν εποχή, βελτίωσαν το βιοτικό επίπεδο των πολιτών και ο κόσμος πραγματικά έχει να δει από τότε κάτι αντίστοιχο. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Το Εθνικό Σύστημα Υγείας που ήταν αναγκαίο και απαραίτητο και που ακόμη και σήμερα αναγνωρίζεται από όλους; Το ΑΣΕΠ που έβαλε φρένο στα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία; Τα ΚΕΠ που έλυσαν ένα μεγάλο κομμάτι της γραφειοκρατίας; Το Μετρό που έδωσε «ανάσα» στο κυκλοφοριακό; Την Αττική Οδό, που ένωσε την πρωτεύουσα από τη μία άκρη στην άλλη; Το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», που θεωρείται από τα πιο αξιόπιστα παγκοσμίως και ενίσχυσε τον τουρισμό; Την Εγνατία Οδό, που ένωσε όλη τη Βόρεια Ελλάδα; Το Ρίο Αντίρριο;

Και ας λοιδορούν ακόμα και σήμερα ορισμένοι που μιλάνε για μακέτες. Τα έργα αυτά είχαν τσιμέντο, θεμέλια, αλλά και την ψυχή των μεγάλων μεταρρυθμιστών της εποχής. Η Ελλάδα τότε έγινε πραγματικά μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και έπαψε να αποκαλείται «Ψωροκόσταινα». Οι πολίτες χαμογέλασαν ξανά, ένιωσαν περηφάνεια και ικανοποίηση για την εικόνα της χώρας σε όλους τους τομείς, υγεία, δημόσιο, παιδεία, αλλά και στα εθνικά μας θέματα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την ιστορική φράση του Ανδρέα το ’87 «Βυθίσατε το Χώρα»; Και σήμερα έρχονται οι Τούρκοι μέσα στα πόδια μας και εμείς κάνουμε τους παρατηρητές. Υπήρχε περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον Ανδρέα Παπανδρέου Πρωθυπουργό, να έχει αυτή τη στάση και συμπεριφορά σε μια χώρα που όχι απλώς είναι μέλος της, αλλά από αυτήν πηγάζουν οι βασικές αξίες της Ευρώπης; Δικαιοσύνη, Δημοκρατία, Ελευθερία. Θα μπορούσε ποτέ ο Σουλτάνος να κάνει τον πειρατή στο Αιγαίο, μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και εμείς να στρουθοκαμηλίζουμε; Και φυσικά όσο ο Ερντογάν βλέπει την ελληνική αδράνεια και υποχωρητικότητα, τόσο παίρνει θάρρος. Και έχει περάσει από την επιθετικότητα και τις προκλήσεις στις ευθείες απειλές κατά των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων σε στεριά και θάλασσα, καταπατώντας το ελληνικό αλλά και το διεθνές δίκαιο. Θα ήταν διαφορετική η στάση των Ευρωπαίων, των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ απέναντι στον Ανδρέα.

Όλοι αυτοί, αλλά περισσότερο από όλους η Ελλάδα, έχουν ανάγκη σήμερα έναν ηγέτη με ανάστημα όπως ο Ανδρέας Παπανδρέου. Το κύρος, το πολιτικό ανάστημα, την αποφασιστικότητα, τη διορατικότητα και τον πατριωτισμός, που πάντα χαρακτήριζαν τον Ανδρέα και δεν άφηναν περιθώρια στους δήθεν συμμάχους μας για να παίζουν παιχνίδια ισορροπίας. Είχε αποδείξει σε φίλους και εχθρούς πώς εννοούσε το εθνικό συμφέρον. Και το απέδειξε στο Δουβλίνο και στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βόννη το 1981, αλλά και με την κίνηση ειρήνης των «6». Και πάντα στην πρώτη γραμμή της διαπραγμάτευσης στα εξωτερικά μας θέματα. Και στην ιστορική ομιλία στη Βουλή το 1992 για τη συνθήκη του Μάαστριχτ είχε προβλέψει ότι πορευόμαστε προς μια «ευρωπαϊκή Γερμανία» ή προς μια «γερμανική Ευρώπη», τονίζοντας ότι η συνθήκη του Μάαστριχτ απλώς αποτελεί για εμάς ένα εισιτήριο σε ένα δύσκολο και άνισο αγώνα.

Είναι διάχυτη η αγωνία σήμερα των προοδευτικών δυνάμεων. Το ΠΑΣΟΚ είναι επίκαιρο όσο ποτέ. Χρειάζεται μια ηγεσία που θα ενεργοποιήσει και θα ξυπνήσει τις συνειδήσεις όλων των δημοκρατικών πολιτών, οι οποίοι απογοητεύτηκαν και μετακόμισαν σε διάφορους κομματικούς συνδυασμούς. Όλοι αυτοί νοσταλγούν την επιστροφή του Πράσινου Ήλιου να ανατείλει και με τις ακτίνες του να σηκωθεί όρθιος ο γίγαντας που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Τώρα ή ποτέ!

Ο κόσμος βλέπει τη Ν.Δ. να αποδεικνύεται λίγη σε βασικούς τομείς, τον ΣΥΡΙΖΑ «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν» και το ΚΙΝΑΛ να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί να κάνει τη διαφορά. Αδυνατεί να συσπειρώσει τα κοινωνικά στρώματα που αγωνιούν για το μέλλον του κινήματος και της χώρας αυτές τις δύσκολες στιγμές. Ο κόσμος χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ και ειδικά αυτό του 1981 που άλλαξε την ιστορία της Ελλάδας. Αλλά και το ΠΑΣΟΚ έχει ανάγκη τον κόσμο του. Όμως, με μια ηγεσία που θα ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της εποχής, θα εκφράζει το λαϊκό έρεισμα, θα πείθει τις μεγάλες κοινωνικές μάζες ότι αποτελεί τη λύση στα μεγάλα κοινωνικά και εθνικά προβλήματα. Για να μπορέσει το ΠΑΣΟΚ να συγκεντρώσει τα υψηλά ποσοστά δημοτικότητας των προηγούμενων δεκαετιών, πρέπει να έχει αυτογνωσία, να αναγνωρίζει τα  λάθη του, μικρά και μεγάλα, όπως στη συγκυβέρνηση 2012-2014 με τη Νέα Δημοκρατία, να μιλά με την κοινωνία και να αφουγκράζεται τον παλμό της. Αλλά και να διαθέτει έναν ηγέτη με το ανάλογο πολιτικό ανάστημα. Έχουμε χρέος απέναντι στις νέες γενιές να αγωνιστούμε για μια νέα πολιτική και ιδεολογική συσπείρωση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.

The post Κώστας Ξυλούρης: Για να γυρίσει ο Ήλιος, θέλει δουλειά πολλή appeared first on στο Καρφί.

Σήμερα Πέμπτη, συμπληρώνονται 46 χρόνια από την ιστορική
Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη.
Η Διακήρυξη αυτή, δεν ήταν και δεν είναι μόνο ένα ιστορικό κείμενο
ξεχωριστής σημασίας. Ήταν και είναι κείμενο αναφοράς σε Αρχές και Αξίες
που έβαζαν ένα νέο πλαίσιο για την καινούρια Ελλάδα. Ήταν η διακήρυξη των
μεγάλων οραμάτων. Σύμβολα και σημαίες της, η Εθνική Ανεξαρτησία που
ήταν ζητούμενο, η Λαϊκή Κυριαρχία που ουσιαστικά δεν υπήρχε, και η
Κοινωνική Απελευθέρωση που ήταν έννοια πρωτόφαντη και δυσερμήνευτη.
Η Κοινωνική Απελευθέρωση είχε αναφορά στην κοινωνική και πολιτική
χειραφέτηση των λαϊκών στρωμάτων. Όλων εκείνων των δυνάμεων που ήταν
στο κοινωνικό περιθώριο. Η Κοινωνική Απελευθέρωση μπορούσε να
προέλθει μόνο μέσα από τη διεύρυνση των θεσμών της Δημοκρατίας. Και η
διεύρυνση αυτή έπρεπε να προκύψει από το σπάσιμο του σκληρού κέλυφους
των κλειστών θεσμών που διαμορφώνονταν από ένα
πολιτικοοικονομικοκοινωνικό πλέγμα (Σύστημα), ελεγχόμενο και
κηδεμονευόμενο από δυνάμεις αυτόνομης ισχύος με στόχο την ποδηγέτηση
του λαού.
Αυτή η τεράστια και νεοφανής έννοια (Κοινωνική Απελευθέρωση),
στην αρχή, ήταν δύσκολο να την συνειδητοποιήσει ο λαός. Μια μερίδα γύρω
από το κοινωνικό περίγραμμα της μεσαίας τάξης αλλά κυρίως η λαϊκή βάση
την έβλεπε με κάποιο φόβο και εν μέρει ως ουτοπία. Την συνειδητοποιούσε
όμως μέρα με τη μέρα, με την εκλαΐκευσή της από τη διαφώτιση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Και είδε, όμως, να γίνεται βίωμά του, τρόπος της ζωής του, στον καιρό της
Μεγάλης Κυβερνητικής Αλλαγής του 1981. Τότε, έπαιρνε σάρκα και οστά, η
Εθνική Συμφιλίωση, η Ισότητα των φύλων, η Κοινωνική Δικαιοσύνη, η
εξισορρόπηση της τεράστιας κοινωνικής και οικονομικής ανισότητας, η
απελευθέρωση του συνδικαλιστικού κινήματος. Τότε, έπαιρνε σάρκα και οστά
το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο στην αρχή πολλοί λοιδόρησαν, λίγοι το
πίστεψαν και ελάχιστοι το στήριξαν.
Σήμερα, όλοι το θεωρούν δεδομένο. Όμως τότε ήταν άπιαστο όνειρο.
Η 3 η Σεπτέμβρη δεν είναι μόνο ένα κείμενο με ιστορική αξία. Είναι η
«Καινή Διαθήκη» της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, είναι το «Ευαγγέλιο» του
Κοινωνικού Κράτους.
Εκεί, σ’ αυτή τη Διακήρυξη, έχει την αναφορά και αφετηρία η σύγχρονη
Ελλάδα με τα μεγάλα άλματα στην οικονομική ανάπτυξη, στα μεγάλα έργα
υποδομής, στην ενδυνάμωση της αμυντικής της ισχύος, στην εμπέδωση της
εθνικής ομοψυχίας, της κοινωνικής συνοχής και στην εδραίωση της εθνικής
αυτοπεποίθησης.
Όμως, για το σημερινό ΚΙΝ.ΑΛ, δηλαδή το ΠΑ.ΣΟ.Κ, με άλλα λόγια τη
Δημοκρατική και Προοδευτική Παράταξη, δεν είναι μόνο ημέρα ιστορικής
Μνήμης. Είναι ο βωμός της ολυμπιακής δάδας που πρέπει να πάρει και
σήμερα το ΠΑ.ΣΟ.Κ, για να δρομολογήσει τους νέους ολυμπιακούς αγώνες
της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Είναι πηγή έμπνευσης της νεολαίας με τα
οράματα για μια Ελλάδα Προοδευτική, Δημοκρατική, με αίσθημα αυτογνωσίας

2

και πατριωτικό φρόνημα. Για μια Ελλάδα που θα ανήκει στις νέες γενιές. Μόνο
μια τέτοια Ελλάδα δικαιώνει την 3 η Σεπτέμβρη.
Αλλά για να ξεδιπλώσει το ΚΙΝ.ΑΛ-ΠΑ.ΣΟ.Κ το νέο όραμά του, δηλαδή
το σύγχρονο οικονομικό και κοινωνικό του πρόγραμμα, πρέπει να αποβάλει
από μέσα του, δύο συμπλέγματα (κόμπλεξ).
Το πρώτο κόμπλεξ αφορά ορισμένες κηλίδες (στίγματα) διαφθοράς, κηλίδες οι
οποίες συνδέονται με μερικούς επίορκους, οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους,
πρόδωσαν τον μεγάλο ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου. Κηλίδες οι οποίες δεν
έχουν σχέση με το τεράστιο αναγεννητικό έργο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Το έργο του ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι αλέκιαστο και ονομάζεται Αλλαγή, που για πρώτη
φορά γνώρισε ο τόπος.
Το δεύτερο κόμπλεξ, από το οποίο πρέπει να απαλλαγεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ, έχει
σχέση με το πρώτο μνημόνιο, στο οποίο αναγκάστηκε να προσφύγει. Η
ευθύνη του μνημονίου αυτού, βαρύνει εξ ολοκλήρου την πενταετία του Κώστα
Καραμανλή (2004-2009), με την εκτίναξη του χρέους στο 15,6%. Αυτή η
ευθύνη βαρύνει επίσης και το ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που τη συγκάλυψε και
εξακολουθεί να τη συγκαλύπτει.
Υ.Γ: Ας μου συγχωρεθεί η αναφορά ότι θεωρώ τίτλο τιμής μου ότι υπήρξα
ένας από εκείνους που έχουν υπογράψει τη Διακήρυξη της 3 ης Σεπτέμβρη.
Και επειδή πολλοί ισχυρίζονται ότι την έχουν υπογράψει, καλό είναι να
δημοσιευτεί η λίστα των υπογραψάντων. Το απαιτεί η ιστορική αλήθεια.

*Ο Παναγιώτης N. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ και πρώην
Αντιπρόεδρος της Βουλής.

The post Η 3η Σεπτέμβρη appeared first on στο Καρφί.

Ο Νίκος Αλέφαντος υπήρξε μια από χαρακτηριστικότερες μορφές του ελληνικού ποδόσφαιρου καθώς ξεχώριζε τόσο για τον «εκρηκτικό» χαρακτήρα του όσο και για τις απίστευτες ατάκες του. Με αφορμή τον θάνατό του πριν λίγες ημέρες, αλιεύσαμε από το αρχείο της εφημερίδας μας μια συγκλονιστική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον αγαπητό μας συνάδελφο Στέφανο Δημητριάδη τον Οκτώβριο του 2001 και είχε δημοσιευθεί στο Κυριακάτικο τότε Καρφί. Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έλεγε ο Νικόλας και πως σχολίαζε την τότε επικαιρότητα αθλητική και μη…

…Συναντήσαμε τον κ. Αλέφαντο στην αίθουσα γυμναστηρίου να σηκώνει βάρη και να είναι μούσκεμα στον ιδρώτα. Μας χαιρέτισε και μας είπε: «Θα κάνω ένα ντους και έρχομαι σε λίγο».

Πράγματι, ο κυρ Νίκος σε δέκα λεπτά ήταν έτοιμος να μιλήσει για τα πάντα όλα. Το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον, τον Εθνικό Αστέρα, τον Ολυμπιακό, τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, τον Ανδρέα Παπανδρέου,τον Μπάγεβιτς, τους αρχαίους Σπαρτιάτες, τον Μέγα Αλέξανδρο…

Ο Νίκος Αλέφαντος γεννήθηκε πριν από 81 χρόνια και από πολύ νωρίς εκδήλωσε δύο πάθη που σφράγισαν τη ζωή του: το πάθος του για τη δημιουργία οικογένειας και το άλλο που τον καθιέρωσε στις καρδιές των απλών φιλάθλων, το ποδόσφαιρο.

Οι απόψεις των φιλάθλων διίστανται. Ποια είναι η ορατή και η αθέατη πλευρά σας;

Παντρεύτηκα σε ηλικία 19 ετών. Δημιούργησα μια θαυμάσια οικογένεια, χάρη στη σύζυγό μου, την Ουρανία. Ο γιος μου, Τάσος, έχει σπουδάσει αεροναυπηγός και έχει μάστερ στην Πληροφορική. Η κόρη μου είναι ιδιωτική υπάλληλος και η ευτυχία μου είναι τα τέσσερα εγγόνια μου. Η οικογένεια με στήριξε πάρα πολύ. Έλειπα από το σπίτι όταν εργαζόμουν σε επαρχιακές ομάδες, και αισθανόμουν ότι τους είχα κοντά μου. Ο Αλέφαντος δεν πίνει, δεν καπνίζει, είναι εχθρός των ναρκωτικών, της μαστροπείας και της διαφθοράς.

Ο άλλος Νίκος είναι ο προπονητής που σπούδασε δίπλα στον Ερνστ Χάπελ, τον Λάτεκ και τον Βαϊσβάιλερ. Είναι αυτός που με την οικονομική βοήθεια των Καγιά, Γερονικόλα και Ηλιάδη ―και οι τρεις είναι φίλοι μου― γύρισε την Ευρώπη, παρακολουθούσε προπονήσεις ομάδων, όπως η Τσέλσι, το Αμβούργο, η Μίλαν κ.ά., για να εμπλουτίσει τις γνώσεις του.

Σας κατηγορούν ότι είστε «θρησκόληπτος» και προληπτικός…

Είμαι θρήσκος και φυσικά χριστιανός ορθόδοξος, και αυτό θέλω να γράφει η ταυτότητά μου. Αυτοί που έχουν βγάλει πανεπιστήμιο και ισχυρίζονται το αντίθετο είναι παραμυθάδες. Εγώ δεν θέλω να σβήσει η Ορθοδοξία. Έχω προστάτη τον Άγιο Νικόλαο, γιατί σε ηλικία 19 χρονών με έσωσε όταν βούλιαξε η βάρκα σε ένα ταξίδι. Δεν επιβάλλω, όμως, τις απόψεις μου για τη θρησκεία στους ποδοσφαιριστές μου. Ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει ό,τι θέλει και όπου θέλει.

Είναι γνωστό ότι έχετε γούρια. Γιατί;

Το γούρι μου είναι το κόκκινο χρώμα. Το λέει και το ζώδιό μου, ο Αιγόκερως. Το λέω και το φωνάζω, αλλά τα γούρια μου δεν επηρεάζουν την ποδοσφαιρική φιλοσοφία μου.

Πολλές φορές, όταν μιλάτε στους παίκτες, κάνετε αναφορά σε ηρωικές μορφές της ελληνικής ιστορίας και όχι μόνο. Ταυτίζεται ο Μέγας Αλέξανδρος με το ποδόσφαιρο;

Ναι… Και ο Μ. Αλέξανδρος και ο Μ. Ναπολέων και οι Σπαρτιάτες. Κυρίως οι Σπαρτιάτες. Ο Ναπολέων πριν από μια μάχη είπε σε ένα στρατιώτη, ο οποίος ήταν φούρναρης στο επάγγελμα: «Μπορεί να είσαι φούρναρης, αλλά, αν νικήσουμε στη μάχη, θα περάσεις στους αθανάτους της ιστορίας». Μεγάλη κουβέντα.

Εσείς τα μεταφέρετε αυτά στους παίκτες;

Ναι. Όταν το ’83 ήμουν στον Ηρακλή και παραμονή του αγώνα με τον Παναθηναϊκό, είπα στους παίκτες ότι είναι πολεμιστές, ότι οι Σπαρτιάτες ζούσαν με νερό και κοιμόντουσαν πάνω στις ασπίδες τους. Ζήτησα από τον Βακαλόπουλο να γίνει Σπαρτιάτης για 24 ώρες, όχι στο σώμα, αλλά περισσότερο στο μυαλό και στην ψυχή. Του είπα ότι, αν πάει στο ληξιαρχείο, θα διαπιστώσει ότι έχει γίνει λάθος και ότι κακώς δεν γράφει ότι είναι Σπαρτιάτης. Την άλλη μέρα νικήσαμε τον ΠΑΟ 3-0, όπως νικήσαμε την ίδια περίοδο και την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό. Αυτό έγραψε η ιστορία.

Με την πολιτική ασχολείστε;

Βεβαίως. Θαυμάζω τον Ανδρέα Παπανδρέου. Όταν τον βλέπω και τον ακούω τώρα σε βίντεο από παλιές ομιλίες του, είμαι έτοιμος να πάω στο γήπεδο και να δώσω το 101% του εαυτού μου. Ήταν ο μόνος που ενδιαφέρθηκε για το λαό, το μεροκαματιάρη και το συνταξιούχο, και έδωσε δουλειά σε 800 χιλιάδες Έλληνες. Αυτό που λένε ότι χρεοκόπησε τα Ταμεία είναι παραμύθι. Αυτός άνοιξε το δρόμο για την ΟΝΕ και την οικονομική σταθερότητα.

Τον λατρέψατε τον Παπανδρέου

Αν ο Θεός σήμερα ανάσταινε όλους τους πολιτικούς, περισσότεροι από έξι εκατομμύρια Έλληνες θα πήγαιναν στην «ανάσταση» του Ανδρέα. Δεν βλέπεις που σήμερα οι Έλληνες έχουν αυτοκίνητα και σπίτια; Τα βλέπεις; Γιατί αυτοί δεν το λένε, αλλά αντίθετα… κλαίγονται.

Τον Ντούσαν Μπάγεβιτς τον γνωρίζετε…

Τι να πω για τον Μπάγεβιτς; Αυτός θέλει έναν πρόεδρο με πολλά χρήματα. Θέλει ομάδα που να έχει πολλούς φιλάθλους και ζητά την προστασία από τη διαιτησία. Έχει, επίσης, πολύ καλές δημόσιες σχέσεις. Βγαίνουν ηθοποιοί, τραγουδιστές και πολιτικοί και μιλούν συνέχεια για τον Μπάγεβιτς. Όλοι αυτοί ξεβρακωθήκανε για να τον υποστηρίξουν. Όπως ο Αντώνης Σαμαράς, τον οποίο συνάντησα κάποτε και του τα είπα χύμα.

Εδώ η συνέντευξη με τον Νικόλα τελείωσε. Το στιλό και το χαρτί… πήραν φωτιά. Η ωριαία κασέτα δεν έφτασε και χρειάστηκε και δεύτερη. Οι γνώσεις μας εμπλουτίστηκαν και η διάθεσή μας έγινε καλύτερη, καθώς ο κ. Αλέφαντος επιβεβαίωσε αυτό που παρέμεινε όνειρό του, χωρίς όμως να κατορθώσει να το υλοποιήσει. Το κρυφό του πάθος ήταν να σπουδάσει δικηγόρος, και μάλιστα ποινικολόγος.

The post Όταν ο Νίκος Αλέφαντος μιλούσε για τον Ανδρέα appeared first on στο Καρφί.

Άρθρο του Παναγιώτη Ν. Κρητικού*

Είναι δεδομένη και εκπεφρασμένη η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας και δεν την κρύβει. Αποτελεί άλλωστε, τον άξονα της στρατηγικής της. Απορρέει από την εθνική ιδεολογία της από την εποχή της ίδρυσης του Οθωμανικού κράτους. Είναι γι’ αυτήν, την Τουρκία, «ιστορικός προορισμός».
Για την επίτευξη αυτού του επεκτατικού στρατηγικού της στόχου, αναζητεί την ευκαιρία την οποία όταν τη βρει, την «αρπάζει από τα μαλλιά». Δηλαδή την αξιοποιεί. Όρα Κύπρο, Συρία και γενοκτονίες Ποντίων, Ελλήνων Μικράς Ασίας, Αρμενίων και πολλών άλλων.
Αυτή είναι η στρατηγική της Τουρκίας: Επεκτατική διαχρονικά, διαρκής, δεδομένη και αμετάβλητη.
Αυτή η επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, θα ήταν επιθυμητό γι’ αυτήν να υλοποιηθεί με διαπραγματεύσεις, αλλά με πάνω στο τραπέζι, όλες τις διεκδικήσεις της και μόνο αυτές. Διαπραγματεύσεις, δηλαδή, με τους δικούς της όρους.
Σε ό, τι μας αφορά, οι διεκδικήσεις της Τουρκίας είναι γενικά, υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ, θαλάσσιες ζώνες και όλα τα κυριαρχικά δικαιώματά μας. Με δυο λόγια, συρρίκνωση της εθνικής μας κυριαρχίας, της εθνικής μας ακεραιότητας.
Είναι λοιπόν δυνατόν να υπάρξουν διαπραγματεύσεις με αποκλειστικούς και μονομερείς όρους υπέρ της Τουρκίας; Δηλαδή με όρους υποδούλωσης: Είναι δυνατόν να υπάρξει υποχώρηση από την εθνική μας γραμμή;
Ποια είναι η εθνική μας γραμμή; Μία και μόνη: Η υπεράσπιση της εθνικής μας ακεραιότητας, και αυτή η υπεράσπιση εξασφαλίζεται με δύο τρόπους:
α) Την ενεργητική διπλωματία προς όλες τις δυνατές κατευθύνσεις, οι οποίες μας προσφέρονται. Αυτή η οδός, δηλαδή της διπλωματίας, δεν κλίνει ποτέ. Είναι διαρκής.
β) Την στρατιωτική σύγκρουση, για την οποία σύγκρουση η προετοιμασία και η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεών μας, δεν πρέπει να σταματά ποτέ.
Υπάρχει όμως και τρίτος όρος: Το εθνικό φρόνημα, η αναπτέρωση του ηθικού του λαού, η ομοψυχία του, η ενότητά του, η σύμπνοια και η προετοιμασία του για μια Παλλαϊκή Άμυνα. Γι’ αυτό τον τρίτο όρο, δεν βλέπω να γίνεται η ανάλογη προσπάθεια από τον πολιτικό κόσμο.
Συνεπώς, η κόκκινη γραμμή είναι μία, μοναδική και δεδομένη: Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας με όλα τα μέσα.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, μου είναι ακατανόητη η βυζαντινολογία, που παρατηρείται στον πολιτικό κόσμο. Όταν ο νέος Σουλτάνος, είναι προ των πυλών και προετοιμάζεται για την εκπόρθησή μας, αποτελούν βυζαντινολογία οι ισχυρισμοί για συμβούλια πολιτικών αρχηγών, για εθνική συνεννόηση και άλλα τινά. Όταν η κόκκινη γραμμή είναι μία και δεδομένη, τί χρειάζεται το Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών;
Πολεμικό Συμβούλιο χρειάζεται. Το Πολεμικό Συμβούλιο να επικυρωθεί πανηγυρικά από την Εθνική Αντιπροσωπεία. Έτσι, θα προειδοποιηθούν επίσημα και υπεύθυνα οι πάσης φύσεως σύμμαχοί μας, ειλικρινείς και μη, ότι η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να αποκρούσει ,στο πεδίο της σύγκρουσης, την Τουρκική επιβουλή. Τότε μόνο μπορεί να υπάρξει αποτροπή. Γιατί το μόνο κόστος που λογαριάζουν οι Τούρκοι, είναι το κόστος του αίματός τους.

The post Να συσταθεί πολεμικό συμβούλιο appeared first on στο Καρφί.

Κύριε Αντωνιάδη, πώς αξιολογείτε ως ελεύθερος επαγγελματίας τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση για να στηρίξει την οικονομία να ανακάμψει από την κρίση;
Εμπαιγμός. Σκεφτείτε, υπάρχουν επιχειρήσεις όπου στο «Εργάνη» θεωρούνται πληττόμενες, ενώ στην ΑΑΔΕ, όχι. Πολλές ΠΝΠ, πολλές πλατφόρμες, πολλοί αποκλεισμοί. Αποτέλεσμα ένα. Μετακύλιση όλων των υποχρεώσεων, που δημιουργήθηκαν ή θα δημιουργηθούν, για το Φθινόπωρο. Με ποια έσοδα και με ποιες φορολογικές ελαφρύνσεις θα βοηθήσουμε τον νωτιαίο μυελό της ελληνικής οικονομίας να ανταποκριθεί, είναι ένα αίολο ερώτημα, χωρίς απάντηση.
Όσον αφορά το εργατικό δυναμικό της χώρας, η όλη φιλοσοφία των μέτρων ήταν, να μην μπουν σε άμεσο κίνδυνο οι θέσεις εργασίας και να γίνουν ελαστικότερες μεταγενέστερα, για να τις διασφαλίσουμε. Τραγική στρατηγική, η οποία θα αποτύχει. Διότι η επιχείρηση, για τους λόγους που προανέφερα, δεν θα μπορεί να τις διασφαλίσει. Τέλος, για την πρόσβαση σε κεφάλαια και στον λογικό τραπεζικό δανεισμό, δεν θέλω να αναφερθώ γιατί, πέρα της εξαίρεσης της επιστρεπτέας προκαταβολής, θα θεωρήσουν οι αναγνώστες σας ότι το γύρισα στα ανέκδοτα.
Ζείτε σε μια ακριτική εθνικά ευαίσθητη περιοχή, τη Θράκη. Δεδομένης της συνεχιζόμενης τουρκικής προκλητικότητας ανησυχείτε για «θερμό επεισόδιο»;
Για «θερμό επεισόδιο» ουδέποτε ανησυχούσα. Η Τουρκία, όσο και να απειλεί, δεν έχει το κύριο χαρακτηριστικό για να μπει ένα κράτος σε μια εμπόλεμη κατάσταση, χρήματα και στιβαρή οικονομία. Ο κ. Ερντογάν αποπροσανατολίζει αυτή τη στιγμή.
Η ανησυχία μου είναι στη δική μας στάση σε θέματα πρόληψης στο τι συμβαίνει εδώ, μέσω του προξενείου. Υπάρχει πρόβλημα με την ΕΥΠ, είναι υποστελεχωμένη και αναδιοργάνωτη και επίσης, η υφαρπαγή των μουσουλμανικών ψήφων σε κεντρικό και αυτοδιοίκητο επίπεδο, έχουν φέρει την πλήρη μαλάκυνση της στάσης μας. Αυτό μακροπρόθεσμα είναι όχι μόνο επιβλαβές εθνικά, αλλά και μειοδοτικό. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανησυχία μου, η άφεση του μουσουλμανικού πληθυσμού της Θράκης στις ορέξεις και τις επιδιώξεις της γείτονος.
Πώς σχολιάζετε την πρόσφατη συζήτηση και τα σενάρια για προσπάθεια προσέγγισης ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ;
Η αγωνία του πολιτικού συνονθυλεύματος, που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ, να κρατηθεί πάνω από το 20% και η αδυναμία του να αρθρώσει πολιτικό και αντιπολιτευτικό λόγο, είναι η αιτία αυτών των διαρροών και σεναρίων. Ηθικοί αυτουργοί είναι οι γενίτσαροι και λεγεωνάριοι, πρώην ΠΑΣΟΚ, νυν «σοσιαλπολάκηδες», που για να δικαιολογήσουν τον ρόλο της προξενήτρας για τον πολιτικό γάμο μεταξύ της σοσιαλδημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν συνεχώς σε κάθε δημόσια και ιδιωτική τους τοποθέτηση, αυτό που ήξεραν να κάνουν πάντα, παραπολιτική.
Θεωρώ ότι οι επόμενοι 12 μήνες, όπου είναι και προεκλογικοί για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, θα είναι το κύκνειο άσμα όλων αυτών των σεναρίων.

Ανέστης Αντωνιάδης (πρ. υπ. βουλευτής ΚΙΝΑΛ Ξάνθης, Ελεύθερος Επαγγελματίας)

The post Ανέστης Αντωνιάδης: Η κυβέρνηση εμπαίζει επιχειρήσεις και εργαζομένους appeared first on στο Καρφί.

Άρθρο του Παναγιώτη Ν. Κρητικού*

Ο κ. Τσίπρας φαίνεται ότι προέρχεται από άλλο σύμπαν, από άλλον πλανήτη. Δεν έχει άλλη εξήγηση η ταύτισή του με την αναίδεια, την υποκρισία, τη θρασύτητα, την αναισχυντία, τον ιησουιτισμό, τη χαμέρπεια, και όποια άλλη έννοια ταυτίζεται με την εμπάθεια, η οποία είναι η μήτρα του μίσους και του κοινωνικού διχασμού.
Είχε μια ευκαιρία αυτός ο ηγετίσκος, που του την πρόσφερε ο κ. Μητσοτάκης, να αποδεχθεί ο ίδιος και το υποπόδιό του ο ΣΥΡΙΖΑ την εθνική συμφιλίωση. Την κλώτσησε με τρόπο σκαιό, εμπαθή και μοχθηρό.
Τί του ζητήθηκε του κ. Τσίπρα; Του ζητήθηκε να συμμετάσχει από κοινού στην εκδήλωση τιμής και μνήμης των θυμάτων της MARFIN, θυμάτων του ιδεολογικού μίσους και της πολιτικής βίας. Και απέκρουσε την πρόσκληση. Και όχι μόνον αυτό, αλλά με την ξεχωριστή του παρουσία, σε διαφορετική ώρα, θέλησε να σηματοδοτήσει την ιδεολογική του διάσταση. Εμμένει δηλαδή στην ιδεοληψία του μίσους και του διχασμού.
Απέδειξε ο κ. Τσίπρας ότι το στεφάνι ήταν φόρος τιμής στους θύτες και όχι στα αθώα θύματα. Ήταν τιμή για τους ενόχους, οι οποίοι ανήκουν στον ευρύτερο πολιτικό του χώρο και στους οποίους απευθύνει μήνυμα ότι δεν τους έχει ξεχάσει.
Αυτός είναι ο κ. Τσίπρας. Και θέλει να ηγηθεί της Δημοκρατικής Παράταξης. Της Παράταξης της οποίας ηγήθηκαν γίγαντες του Δημόσιου βίου, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ανδρέας Παπανδρέου και τους οποίους ξεδιάντροπα καπηλεύεται. Της Δημοκρατικής Παράταξης, η οποία αντιτάχθηκε στον εθνικό διχασμό, τον οποίο η παράταξή του προκάλεσε και στην κατάλληλη στιγμή έκανε πρώτη την εθνική συμφιλίωση, από την οποία ωφελημένος ήταν ο κόσμος του δικού του χώρου. Αλλά από τους αγνώμονες δεν περιμένει κανείς αναγνώριση της προσφοράς. Θα περίμενε, όμως, τουλάχιστον ντροπή ή αιδήμονα σιωπή.
Κομμουνιστής γεννήθηκε, καταληψίας μεγάλωσε, τυχάρπαστα έγινε αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και, σε μια επώδυνη οικονομική συγκυρία, πήρε τις τύχες της χώρας στα χέρια του με καταστροφικές συνέπειες γι’ αυτήν την έρημη πατρίδα.
Η ιδεοληψία του είναι ανίατη, αφού δεν μπορεί εν μέσω πανδημίας να καταγγείλει τις επικίνδυνες κινητοποιήσεις των «πλατειών», που οργανώνουν αναρχικοί και ομοϊδεάτες του.
Οφείλει να πάρει καθαρή θέση τώρα.
Δεν του ζητά κανείς να κάνει την αυτοκριτική του, γιατί με τις ιδιότητες, που αναφέραμε στην αρχή, δεν μπορεί. Κουβαλάει μίσος και εμπάθεια για τον Δημοκρατικό λαό, ο οποίος έχει άλλες ιδεολογικές και πολιτικές αντιλήψεις, άλλες αρχές και άλλες αξίες.
Οι δημοκρατικοί πολίτες απέναντι στον κ. Τσίπρα κρατάνε σταθερά τις αποστάσεις και πλένουν τα χέρια τους για να μη μολυνθούν!
Υ.Γ. Ο δημοκρατικός κόσμος ζητάει να εκφραστεί στο σύνολό του από το ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΚΙΝ.ΑΛ, το οποίο δεν το βλέπω και τόσο… εύρωστο.
Και προσοχή! Ο κ. Μητσοτάκης καραδοκεί και έχει πολλά αλιευτικά σκάφη για να ψαρέψει στη θάλασσα της Δημοκρατικής Παράταξης. Ας έχει το νου της η ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΚΙΝ.ΑΛ, πριν να είναι πολύ αργά.

*Ο Παναγιώτης N. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ και πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής.
Δημοσιεύθηκε στο Καρφί

The post Ντροπή – Αναισχυντία – Αναίδεια appeared first on στο Καρφί.

Από τη στιγμή που λόγω πανδημίας γίνεται αναπόφευκτη η ανάδυση του νεοκρατισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει σημάνει για καλά πλέον και η ώρα της σοσιαλδημοκρατίας του 21ου αιώνα. Ιδού γιατί: Ο Ντόναλντ Τραμπ ήδη κάλεσε το ελικόπτερο που θα ρίχνει χρήμα. Το ίδιο και ο Μπόρις Τζόνσον στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο λαϊκισμός και η ανευθυνότητα του οποίου παρ’ ολίγον να τον αποσύρουν από τα εγκόσμια. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το ελικόπτερο με το χρήμα είναι έτοιμο και η συζήτηση που γίνεται είναι με ποιόν τρόπο θα αρχίσουν οι ρίψεις. Γενικά δε, στον χώρο της Ατλαντικής Συμμαχίας, για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης κρίσης του 21ου αιώνα, έχουν ήδη αναγγελθεί και κινητοποιηθεί περί τα 6.000 δισεκατομμύρια δολάρια. Από ιστορικής πλευράς, πρόκειται για τη μεγαλύτερη εκτύπωση χρήματος στη διεθνή οικονομία. Και ίσως να είναι μόνον η αρχή. Διότι δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι η πανδημία δεν πρόκειται να τελειώσει πριν βρεθεί ένα αποτελεσματικό εμβόλιο, το οποίο απαιτεί 15 – 18 μήνες έρευνας, και δοκιμές.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι οποίες έχουν βέβαια και το πολιτικό τους περιεχόμενο, η επιστροφή της σοσιαλδημοκρατίας στο προσκήνιο είναι πλέον ηλίου φαεινότερη. Ο αρθρογράφος του γαλλικού «Λε Πουάν» Φρανσίζ – Ολιβιέ Γκιζμπέρ αναρωτιέται έτσι, ποια θα είναι αυτή η νέα σοσιαλδημοκρατία, μετά τη λαίλαπα της πανδημίας. Είναι σαφές από τα ερωτήματα που πέφτουν στο τραπέζι ότι ήδη υπάρχει προβληματισμός ως προς την υφή και την πολιτική ποιότητα της σοσιαλδημοκρατίας, που οι καιροί φέρνουν στο προσκήνιο. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η πανδημία ανέδειξε την ανάγκη δημόσιας παρέμβασης για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, προσδιόρισε τη σημασία ενός ισχυρού δημόσιου συστήματος υγείας, επέβαλε σοσιαλδημοκρατικές λύσεις σε μη σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, σχεδόν όλες οι χώρες της Ευρώπης, ακόμα και οι ΗΠΑ, ανέλαβαν τις πληρωμές των μισθών των ιδιωτών, όταν η εταιρεία τούς έβγαζε σε αναγκαστική άδεια. Παράλληλα, όμως, έδωσε τέλος σε μια ατέρμονη συζήτηση. Τα φέρετρα με τους νεκρούς και ο παρατεταμένος εγκλεισμός δεν έχουν σηκώσει μέχρι σήμερα ένα νέο ρεύμα λαϊκισμού. Αντιθέτως, όλα δείχνουν πως έστρεψαν τους πολίτες σε πιο μετριοπαθείς λύσεις. Με το βλέμμα στραμμένο στην οικονομική κρίση που έρχεται, θέλουν να ακούσουν μια προοδευτική άποψη, που θα έχει προοπτική κυβερνησιμότητας, δε θα γέρνει δεξιά, αλλά ούτε θα δείχνει ακραία και αντιδημοκρατική. Πρωτίστως, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στη Βρετανία, τα πολιτικά κόμματα του χώρου επέλεξαν πρόσωπα με εμπειρία και συγκεκριμένο προφίλ.
Περίπου ίδια είναι η κατάσταση και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις χώρες που έχουν κεντροαριστερές κυβερνήσεις. Το ερώτημα, λοιπόν, για την Ελλάδα, έχει διπλό περιεχόμενο.
Κατά πρώτον, θα πρέπει να δούμε στον προϋπάρχοντα ελληνικό κρατισμό, πόσες δόσεις πρόσθετου κράτους θα βάλει η σημερινή κεντροδεξιά κυβέρνηση.
Δεύτερον, τι θα κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Έχει τη δυνατότητα να σοβαρευτεί, ή ο έμφυτος λαϊκισμός του αποτελεί ευκαιρία για την αναγέννηση του Κινήματος Αλλαγής; Το σημερινό πρόβλημα με την αξιωματική αντιπολίτευση είναι ότι ο απίστευτος εθισμός της στη λαϊκίστικη ρητορική και σε μεταφυσικές ιδεοληψίες, δεν της επιτρέπουν να αρθρώσει έναν σοβαρό, υπεύθυνο και αξιόπιστο πολιτικό λόγο, ικανό να εμπνεύσει εμπιστοσύνη. Στο μέτρο λοιπόν που αυτή η τελευταία αποτελεί σήμερα σοβαρό κριτήριο πολιτικής επιλογής, ο ιδεοληπτικός ΣΥΡΙΖΑ μόνον ζημιές συνεπάγεται για τη χώρα. Και αυτό είναι κάτι που ήδη συνεκτιμούν οι πολίτες, αν κρίνουμε από τα αποτελέσματα πρόσφατων δημοσκοπήσεων, που όντως είναι αποκαλυπτικές.
του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου

The post Η επιστροφή της Σοσιαλδημοκρατίας appeared first on στο Καρφί.

Βουβός και αμήχανος ο κόσμος, στριμωγμένος κυριολεκτικά στη γωνία λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού ( covid-19 ) ,δεν αξιώθηκε να προσδώσει με την μαζική συμμετοχή του στη κηδεία του αείμνηστου Μανώλη Γλέζου (1/04/2020)τον πάνδημο χαρακτήρα που αναμενόταν , ως ένδειξη ιδιαίτερης τιμής και χρέους, στον ισόβιο αγωνιστή της ελευθερίας, της ειρήνης, της δημοκρατίας, του πολιτισμού και του ανθρωπισμού.

Κάτω από τις πρωτόγνωρες συνθήκες  τρόμου και περιστολής των ελευθεριών των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο, η κηδεία του Μανώλη Γλέζου έγινε σε στενό οικογενειακό περιβάλλον, όπως ορθά αποφασίστηκε από τους οικείους του, μια απόφαση ευθυγραμμισμένη με την δική του, έμφυτη σεμνότητα και ταπεινότητα, μια απόφαση κορυφαία για τον κορυφαίο των  Ελλήνων.  Καμιά απαγορευτική διάταξη,όμως, και κανένας επαπειλούμενος κίνδυνος ζωής ή θανάτου, δεν θα μπορούσε να ανακόψει την πορεία του Μανώλη Γλέζου προς το δρόμο του χρέους και της θυσίας . Ανέκοψε, εν τούτοις, κάτω από συνθήκες τρόμου, απαγορευτικών παραινέσεων αλλά και ευθύνης για τη ζωή των πολιτών λόγω κορωνοϊού, ένα ολόκληρο κόσμο να εκφράσει έμπρακτα, με την καθολική συμμετοχή του στην κηδεία του Μανώλη Γλέζου, το βαθύ πένθος και τη θλίψη για τον θάνατο του.   Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολύ δουλεία μπροστά του για να καταγράψει με πληρότητα  την συνολική προσωπικότητα  και την ιστορία ενός ανθρώπου με παγκόσμια εμβέλεια, ενός ασυμβίβαστου αγωνιστή και υπερασπιστή της τιμής, του δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας .

Ο Μανώλης Γλέζος δεν ήταν  απλά και μόνο ο πρώτος και ο τελευταίος παρτιζάνος . Δεν ήταν απλά και μόνο ένα παγκόσμιο  σύμβολο εθνικής αντίστασης . Ήταν, είναι και θα είναι ο λατρεμένος πολίτης του κόσμου , που σε κάθε στιγμή της ζωής του και με όλες του τις δυνάμεις, τιμούσε τον άνθρωπο και τις ανθρώπινες αξίες . Με τη συνολική στάση της πολύπαθης ζωής του γαλούχησε γενιές και γενιές με  στόχους ,οράματα και ελπίδες, έδειξε τους δρόμους της τιμής και του χρέους, που και ο ίδιος ακλούθησε πιστά και απαρέγκλιτα ως το τέλος . Η ζωή, για τον Μανώλη Γλέζο ήταν συνυφασμένη με τον αγώνα, τη πρόσφορα και τη θυσία. Οι διωγμοί, οι φυλακές και οι εξορίες, οι αλλεπάλληλες καταδίκες του σε θάνατο και η εκτέλεση του μικρότερου αδελφού του από τους Γερμανούς, όχι μόνο δεν έκαμψαν το ηθικό του αλλά, αντίθετα, εξώθησαν το αγωνιστικό του φρόνημα ως τα ακροτελεύτια όρια του. Το όνομα Μανώλης Γλέζος έγινε συνώνυμο με τον αγώνα, τη προσφορά και τη θυσία, και στο επίπεδο αυτό, κατέγραψε περίλαμπρη ιστορία για την οποία  βίωσε εν ζωή την καθολική αποδοχή και τις τιμές εντός και εκτός των ορίων της χώρας του . Κάθε συνάντηση με τον Μανώλη Γλέζο ήταν ένα “ραντεβού με την ιστορία “.

Εμείς, οι απλοί πολίτες που τον ζήσαμε από κοντά, είμαστε μάρτυρες της απλότητας του Μανώλη Γλέζου, του ανθρώπου που ήξερε να τιμά τον συνομιλητή του με προσήνεια και καταδεκτικότητα.  Ο θρύλος Μανώλης Γλέζος δεν τελειώνει με μια σεπτή και  σε  στενό κύκλο εξόδιο ακολουθία. Θα συνεχίσει και μετά από αυτήν.  Οι ανεκτίμητες παρακαταθήκες  του, που γενναιόδωρα και πλουσιοπάροχα άφησε σε όλους εμάς ,με τις πράξεις του, τις ομιλίες του, το συγγραφικό και επιστημονικό του έργο, θα είναι το ανέσπερο φως της καρδιάς και της ψυχής μας, αιώνιο φως στο δρόμο προς την καταξίωση των ανθρώπων. Οι άνθρωποι  που τόσο αγάπησε ο Μανώλης Γλέζος και που τόσο αγαπήθηκε από αυτούς, οι απλοί πολίτες που δεν μπόρεσαν να τον συνοδευόσουν ως τη τελευταία του κατοικία, όλοι αυτοί θα τον ζωντανεύουν στη μνήμη τους, όλοι αυτοί θα συμμετάσχουν στην περιφορά του θρύλου προς την αποθέωση. Όλοι εμείς, αλησμόνητε Μανώλη, οι γνωστοί σου και οι φίλοι σου, ο κόσμος όλος, σε αποχαιρετούμε ευλαβικά και σου ευχόμαστε κάλο ταξίδι .

Ο Μανώλης Γλέζος ζει !

Αθήνα , 7/04/2020                                            Ζαχαρίας Ιακ. Ουρανός

                                                                                Συνταξιούχος Ιατρός

The post Τελευταίο αντίο στον Μανώλη Γλέζο appeared first on στο Καρφί.

Ένα σήμα για την Ελλάδα χωρίς… Ελλάδα. Και αυτό το είδαμε στην πολύπαθη αυτή Χώρα. Πρόκειται για το σήμα-λογότυπο της Επιτροπής «Ελλάδα 2021» για τα 200 χρόνια της Απελευθερωτικής μας Επανάστασης. Ένα σήμα τέτοιας απαξίας και προσβολής ηρώων συμβόλων και Ιστορίας, που άφησε τους πάντες άναυδους.
Δεν μπορεί η πρόεδρος για τους εορτασμούς του 1821,στο μήνυμά της, να μας προτρέπει «Να θυμόμαστε από πού ξεκινήσαμε» και την ίδια στιγμή στο σήμα, να μην υπάρχει τίποτα από Ελλάδα, πέραν της… γραμματοσειράς.
Το σήμα που μας κάλεσε να βάλουμε στην καρδιά μας, έμεινε οριστικά απ΄έξω. Πολύ καλό για καταναλωτικό προϊόν, πολύ κακό για τα 200 χρόνια ελευθερίας μας. Και πολύ πιο προσβλητικό απ΄ότι εκ΄πρώτης όψεως φαίνεται. Η κορδέλα με τις γαλανόλευκες λωρίδες που ανοίγεται… κυματιστά, δεν είναι η σημαία μας χωρίς Σταυρό, όπως πολλοί νόμισαν. Οι λωρίδες της κορδέλας, είναι πέντε. Σε εννέα, της σημαίας μας, αναπτύσσονται κατά 2 περίπου εκατοστά, μόλις η κορδέλα διαπεράσει το 1. Και εκεί, η μόλις…2 εκατοστών σημαία μας χωρίς Σταυρό, κόβεται κάθετα, σαν… ακρούλα!
Έπραξαν το αδιανόητο. Αναρωτιόμαστε, πως αποτόλμησαν τέτοια ύβρη, και από πού πραγματικά εκπορεύτηκε. Σε συνέντευξή της η πρόεδρος μετά τις αντιδράσεις, είπε: «Θέλουμε να πετύχουμε την αυτογνωσία. Να αναγνωρίσουμε και να σεβαστούμε τους εαυτούς μας και να αποκτήσουμε μια νέα εθνική αυτοπεποίθηση για το μέλλον». Μα τα πετυχαίνεις όλα αυτά, απεμπολώντας την Ιστορία σου; Αυτογνωσία με ιστορικές αφαιρέσεις γίνεται; Αυτοσεβασμός χωρίς σεβασμό στην καθοριστικότερη στιγμή του Έθνους σου, γίνεται; Αποσυμβολοποιημένος αλλά με… νέα αυτοπεποίθηση γίνεται; Από πού θ΄ αντλήσεις για να εμπνευστείς; Που ακουμπήσεις για να πας παραπέρα; Και πόσο μακριά πας γυμνός από τα σύμβολα και τη σημαία σου; Και ως τι; Μήπως μόνο ως παγκοσμιοποιημένος χυλός; Μας είπε ότι «…δεν υπήρξε καν η σκέψη να υποκατασταθεί η σημαία ή ο σταυρός», Και τότε, γιατί δεν υπάρχουν στο σήμα; Πως «είμαστε όλοι Ελλάδα» όταν επιτρέπουμε να προσβάλλεται έτσι η τιμή και η αξιοπρέπεια της Χώρας μας, στην ιερότερη ιστορική της μνήμη; Κανένας δεν έχει δικαίωμα να κουρελιάζει έτσι την ψυχή του λαού, που αγωνίζεται να σταθεί όρθιος και ν΄απαλλαγεί απ΄τους νέους δυνάστες του. Ή μήπως είναι αυτό ακριβώς που δεν πρέπει να συμβεί;
Κάποτε οι απαλοιφές στα σχολικά βιβλία, τώρα στο σήμα της απελευθερωτικής επετείου. Τότε προς τι, η γιορτή; Τι ακριβώς θα τιμήσουμε και κάτω από ποια σημαία; Τι μήνυμα ανάτασης θα πάρουμε για το νέο όραμα που χρειαζόμαστε και τι μήνυμα θα στείλουμε με την… ξεδιπλούμενη κορδέλα , που είναι και αντιγραφή…
Και το έτος της Επανάστασης γιατί να μην είναι 1821, όπως είναι χαραγμένο στη συλλογική μνήμη; Γιατί έπρεπε κι αυτό ακόμα να είναι μισό; Γιατί τόση αφαίρεση; Μινιμαλισμός ή εντολές; Γιατί να μην διέρχεται η σημαία μας το 1821, να το αγκαλιάζει εις ένδειξη ευγνωμοσύνης και να συνεχίζει την πορεία της κυματίζοντας, στέλνοντας μήνυμα συνέχειας και ανόδου, αντί να εμφανίζεται μερικώς και αμέσως να κόβεται, σαν η πορεία μας να σταματά εκεί; Δεν είναι αντιφατικό, ενώ ζητούμενο λέτε, είναι η πορεία μας στο μέλλον, η σημαία μας να εμφανίζεται σαν δυσδιάκριτη απόληξη, επιμελώς υποτιμημένη; Τυχαιότητα είναι αυτό ή σκοπιμότητα;
Διαχρονική υπόθεση η απαξίωση της Ιστορία μας
Μέσα δεκαετίας του ΄90, τα Ελληνοτουρκικά συνέδρια στη Σύμη, με τους τότε… πρόθυμους, πολιτικούς και πανεπιστημιακούς, να επεξεργάζονται με τους… απέναντι την αναθεώρηση της Ιστορίας μας, για να «είναι κατανοητή και αποδεκτή στους κατοίκους της περιοχής…». Έτσι μας είπαν τότε χωρίς αιδώ, χαρακτηρίζοντας παράλληλα και όχι τυχαία, την νησιωτική μας Χώρα … περιοχή! Αργότερα, θα μαθαίναμε ότι δεν έχει και…σύνορα! Πρωτεργάτης των συνεδρίων, ο τότε ΥΠΕΞ και μετέπειτα πρωθυπουργός, που ενώ ακόμα αγωνιζόταν να μιλήσει σωστά ελληνικά, την είχε δει και ιστορικός αναθεωρητής … Που να φανταζόμασταν, πως άλλος, από την ίδια θέση, θα έκανε και χειρότερα… Το 2011, άλλη αποκρουστική παρέμβαση. Το ντοκιμαντέρ «1821», που οι… αναστοχαστές εμπνευστές του, στα καλά καθούμενα και προς έκπληξη όλων, άρχισαν ν΄αποδομούν χυδαία την Επανάσταση και τους αγωνιστές της. Τότε απορούσαμε. Τώρα, ξέρουμε…
Εδώ, δεν φτάσαμε τυχαία. Αφήσαμε χώρο. Κάποιους τους επιβραβεύσαμε κιόλας … Χρόνια στρωνότανε το έδαφος από τους παγκοσμιοποιητές αφεντάδες, τους εδώ υπηρέτες τους και τη δική μας ολιγωρία.. Με τη Χώρα ελεγχόμενη και τη συνείδηση μπερδεμένη, ήρθαν κι΄ αυτά που σήμερα ζούμε. Αντιδράσαμε μήπως σύσσωμοι για τις παρεμβάσεις στην Ιστορία μας και τη μεθόδευση αποεθνικοποίησής μας ; Γεμίσαμε μήπως πλατείες, όπως πρόσφατα για ποδοσφαιρική υπόθεση; Καφετέριες γεμίζαμε, όπως και τώρα ή μέναμε στους καναπέδες μας, αδιάφοροι ψευτόμαγκες, με τα δανεικά, τη μίζα και την αρπαχτή. Βολεμένοι, ζούσαμε τον «ωχαδερφισμό» και τη «χλίδα» μας, θεωρώντας την Ιστορία, ως «γραφική» έκφραση περιθωριακών και τους δανειστές που μεθοδικά μας έβαζαν στο χέρι, κουτόφραγκους!
Οι λιγοστές αντιδράσεις, αντί να ενισχυθούν, να εγείρουν συνειδήσεις και να σταματήσουν ο,τι ερχόταν, πνίγονταν σε πελατειακές σχέσεις, σε εύπεπτα τηλεοπτικά προγράμματα και στο μελάνι κάποιων αδιάφορων καλοπερασάκηδων. Λίγοι μιλούσαν, λιγότεροι καταλάβαιναν και το σύστημα δούλευε…
«Είναι η ευνοϊκή συγκυρία, η κατάλληλη στιγμή, για να σκεφτούμε που θέλουμε να πάμε…» μας είπε η πρόεδρος. Σωστό το κάλεσμα αλλά με λάθος σήμα. Και θλιβερό να σκέφτεται κανείς πως το ακούμε στα 200 χρόνια μετά… Που ήμασταν πριν; Καμμία στιγμή ενδιάμεσα, δεν ήταν ποτέ ευνοϊκή συγκυρία για αποφάσεις επαναπροσδιορισμού; Τα δεινά που τελευταία περνάμε, οι ρημαγμένες ζωές, οι φυγές, οι αυτοκτονίες, ο καθημερινός εξευτελισμός, ο φόβος, τα χαμένα όνειρα, δεν ήταν δέκα χρόνια τώρα, λόγος για εθνικό επαναπροσδιορισμό και είναι η επερχόμενη χορηγική γιορτή της επετείου; Μακάρι να γίνει έστω κι έτσι, αλλά αν κρίνουμε από το σήμα και τους αποκλεισμούς προσωπικοτήτων από την Επιτροπή , δεν έχουμε πολλούς λόγους να το ελπίζουμε
Και συμπλήρωσε: « Είναι το σήμα της γιορτής και της ευκαιρίας μας… Δεν είναι απλώς ιστορία αλλά ευκαιρία. Ευκαιρία να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα». Έτσι διατυπωμένο, μοιάζει σαν το ζητούμενο να είναι η ευκαιρία φυγής από την καθημερινότητα και όχι η Ιστορία. Εν τέλει πάμε επέτειο ή πάρτι μετά πυροτεχνημάτων; « Θα γιορτάσουμε όπως μόνο εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να γιορτάζουμε» Μα εδώ, δεν πρόκειται για Ολυμπιακούς και την όντως υπέροχη γιορτή του 2004. Εδώ πρόκειται για την επέτειο της Απελευθερωτικής μας Επανάστασης σε συνθήκες οικονομικής κατοχής. Διαφορετικά τα μεγέθη, διαφορετικός και ο χρόνος. Ποιος Έλληνας μπορεί να γιορτάσει σήμερα όπως τότε, που τίποτα πια δεν είναι το ίδιο; Έχετε καταλάβει ότι εκεί έξω Έλληνες πενθούν;
Είναι δυνατόν η ιερότερη επέτειος όλων, να θεωρείται ως ευκαιρία να ξεφύγουμε από την καθημερινότητά μας; Μα δεν θέλουμε να ξεφύγουμε, να την αλλάξουμε θέλουμε. Δεν ψάχνουμε γιορτή να ξεχαστούμε. Δεν είναι η γιορτή που μας λείπει, η εθνική αξιοπρέπεια, μας λείπει. Αυτή που μόλις δοκιμάσατε και σεις με το σήμα σας. Το δικό μας ζητούμενο είναι η πατρίδα μας πίσω, οι ζωές μας πίσω και το γέλιο ξανά στα χείλη μας. Δεν θα γιορτάσουμε τώρα και δεν θα γιορτάσουμε μαζί, τη θυσία των προγόνων μας κάτω από μια κορδέλα περιτυλίγματος… Στην ύβρη αυτή, δεν θα συμμετάσχουμε. Κρίμα… πραγματικά κρίμα, για την ευκαιρία που μόλις χάθηκε…

The post 1821-2021 Τι κρίμα που δεν θα γιορτάσουμε μαζί… appeared first on στο Καρφί.

Το άρθρο 66 παράγραφος 6 του ισχύοντος Κανονισμού της Βουλής, είναι σαφές:
«Οι γραπτοί λόγοι δεν επιτρέπονται, εκτός αν πρόκειται για προγραμματικές ή άλλες δηλώσεις της Κυβέρνησης, τις απαντήσεις σ’ αυτές και τις πρωτολογίες Εισηγητών, Ειδικών αγορητών, των αρμοδίων υπουργών και των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, ή των αναπληρωτών τους στη συζήτηση επί της αρχής νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου. Επιτρέπεται όμως η χρήση σημειώσεων για υπόμνηση ή επισήμανση ειδικών θεμάτων και ιδίως στις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό».
Η παράγραφος 6 του άρθρου 66 του ισχύοντος Κανονισμού τροποποίησε την αντίστοιχη παράγραφο του άρθρου 66 του προϊσχύσαντος Κανονισμού, (ΦΕΚ 200Α/26-11-1993).
Η διατύπωση της διάταξης που τροποποιήθηκε ήταν αυστηρότερη. Όριζε η διάταξη: «Οι γραπτοί λόγοι δεν επιτρέπονται, εκτός αν πρόκειται για προγραμματικές ή άλλες δηλώσεις της Κυβέρνησης, καθώς και απαντήσεις σ’ αυτές. Επιτρέπεται όμως, η χρήση σημειώσεων …».
Συνεπώς, εκτός από τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης, σε κάθε άλλη περίπτωση ο κοινοβουλευτικός λόγος, είναι προφορικός.
Τηρείται αυτή η διάταξη σήμερα;
Δυστυχώς όχι και φυσικά δεν είναι καινούριο φαινόμενο. Όμως έχει παραγίνει.
Σήμερα, ο προφορικός λόγος είναι είδος εν ανεπαρκεία, είναι η εξαίρεση και ο γραπτός λόγος, δηλαδή η ανάγνωση, είναι ο κανόνας. Και αυτό υπό την ανοχή του Προεδρείου της Βουλής.
Η Βουλή παλαιότερα ήταν ο χώρος στον οποίο κανοναρχούσε ο ζωντανός, ο προφορικός λόγος. Και ήταν λόγος μεστός, ουσιαστικός, λόγος πολιτικός, λόγος με επιχειρήματα, λόγος με θέσεις και αντιπαραθέσεις.
Αν εξαιρέσει κανείς τον λόγο και τον αντίλογο των αρχηγών των κομμάτων σε συζητήσεις υψηλού ενδιαφέροντος, η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών, δεν αγορεύουν αλλά διαβάζουν εκθέσεις ιδεών που έχουν γράψει οι λογογράφοι τους.
Διερωτάται κανείς, βλέποντας αυτή την αποκαρδιωτική εικόνα: Αυτός είναι ο ρόλος της Βουλής; Είναι Βουλή βουλευομένων και διαλεγομένων εκπροσώπων του λαού αυτή, ή αναγνωστήριο;
Ο Πρόεδρος της Βουλής, σε κάθε περίπτωση ο Προεδρεύων, διευθύνει τη συζήτηση. Έτσι ορίζει ο Κανονισμός. Σε καμιά περίπτωση δεν «εποπτεύει» τον αναγνώστη.
*
Στη μακρά ιστορία του το Κοινοβούλιο έχει να επιδείξει σειρά ρητόρων και όχι αναγνωστών.
Εκεί συγκρουόταν ο δημοσθένειος λόγος του Γεωργίου Παπανδρέου, με το λόγο του Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Εκεί αντιπαρατίθονταν, με συναρπαστικές αγορεύσεις, ο Ανδρέας Παπανδρέου και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Ηλίας Ηλιού, ο Ηλίας Τσιριμώκος, ο Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, ο Γεώργιος Ράλλης, ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης, ο Αναστάσης Πεπονής και μια σειρά άλλων ρητόρων απλών βουλευτών, από όλα γενικά τα κόμματα της Βουλής.
Όλες οι αγορεύσεις ήταν βαθύτατα πολιτικές με ουσιαστικό περιεχόμενο, με ακαταμάχητα επιχειρήματα και κυριαρχούσε το ιδεολογικό τους πρόσημο.
Η σημερινή εικόνα της Βουλής πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να πάψει να είναι αναγνωστήριο η Βουλή. Να ανακτήσει το ουσιαστικό της περιεχόμενο. Να γίνει χώρος διαλόγου, χώρος λόγου και αντιλόγου.
Η Βουλή είναι ο στίβος σύγκρουσης των πολιτικών ιδεών. Είναι το πεδίο προτάσεων και αντιπροτάσεων μέσα από την τέχνη της ρητορικής.
Θα ήταν προτιμότερο, οι βουλευτές να στέλνουν τις ομιλίες τους με FAX ή με e-mail για να καταχωρίζονται στα πρακτικά της Βουλής, έτσι για την ιστορία και να μην ταλαιπωρούνται οι πρακτικογράφοι.
*
Υπάρχει επίσης και άλλο μείζον θέμα που παραβιάζει τον Κανονισμό της Βουλής. Αναφερόμαστε στη διάταξη της παραγράφου 8 του άρθρο 66, κατά την οποία «ο αγορητής δεν μπορεί να απομακρύνεται από το θέμα» για το οποίο καλείται να μιλήσει, και αν απομακρυνθεί, «καλείται από το Προεδρείο να επανέλθει» και αν δεν το πράξει, ο Πρόεδρος του αφαιρεί το λόγο. Στην πραγματικότητα κανείς δεν μιλάει επί του θέματος, αλλά επί παντός επιστητού.
Δεν επιθυμούμε να αναφερθούμε σε άλλες παραβάσεις του Κανονισμού. Θα περιοριστούμε σε εκείνη που δεν επιτρέπει την υπέρβαση του χρόνου ομιλίας.
Τους κανόνες του Ερωκοινοβουλίου οι οποίοι είναι αυστηρότατοι, δεν τους διαβάζει κανείς;
Δυστυχώς, η Βουλή δεν έχει βουλευτές ρήτορες, αλλά βουλευτές αναγνώστες. Και το Προεδρείο έχει την ευθύνη να αποκαταστήσει το κύρος της Βουλής.

*Ο Παναγιώτης N. Κρητικός υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, και π. Αντιπρόεδρος της Βουλής

The post Θέλουμε Βουλή Ρητόρων ή Βουλή Αναγνωστών; appeared first on στο Καρφί.

Η Baba Vanga είναι ίσως η πιο καλτ φιγούρα εκείνων που λατρεύουν τις θεωρίες συνωμοσίας. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή βγάζουν από το συρτάρι τις προφητείες της για την χρονιά που θα έρθει γιατί η Βουλγάρα «Νοστράδαμος των Βαλκανίων» όπως την αποκαλούν είχε κάνει προβλέψεις μέχρι το 5079.
Για να δούμε όμως τι κακό θα μας βρει το 2020 σύμφωνα με την Baba Vanga η οποία σύμφωνα με τους πιστούς ακολούθους της είχε προβλέψει την 11η Σεπτεμβρίου. Κατ΄αρχήν, ο Ντόναλντ Τραμπ θα διαγνωστεί με όγκο στον εγκέφαλο και θα πεθάνει. Επίσης, θα γίνει απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Βλαντιμίρ Πούτιν από την οποία δεν είναι βέβαιο ότι θα γλιτώσει. Η απόπειρα δολοφονίας εναντίον του Πούτιν δεν είναι όμως το μόνο κακό που θα χτυπήσει την Ρωσία. Είναι πολύ πιθανό σύμφωνα με τη «Νοστράδαμο των Βαλκανίων» να πέσει ένας μεγάλος μετεωρίτης

The post Baba Vanga: Οι προβλέψεις της για το 2020 που ανατριχιάζουν Τραμπ και Πούτιν appeared first on στο Καρφί.

Από τη Δημοκρατική Παράταξη θα τη «βρείτε» κύριε Τσίπρα, όχι από τη Δεξιά. Όπως τη «βρήκαν», από τη Δημοκρατική Παράταξη και οι πρόγονοί σας. Τότε που, μειοψηφία όντες, ήθελαν να καταλάβουν την εξουσία με τη βία.
Βρήκαν τη σθεναρή αντίσταση του λαού με το Γεώργιο Παπανδρέου και το Θεμιστοκλή Σοφούλη αργότερα.
Έκτοτε, μέσα στο κοινωνικό περιθώριο, στο οποίο περιορίστηκε η ριζοσπαστική (κομμουνιστογενής αριστερά), δεν έπαψε να είναι μια κινηματική και ταραχοποιός μειοψηφία, μια μειοψηφία της άρνησης της ανυπακοής της απόλυτης αμφισβήτησης της προόδου, κόντρα στους νόμους της εξέλιξης στα πλαίσια του Κοινοβουλευτισμού. Αμφισβητίες του μέτρου, άλλοτε λαϊκιστες και άλλοτε χαμαιλέοντες, και πάντοτε συντηρητικοί.
Δεκαετίες τώρα, ως θλιβερή μειοψηφία στα Πανεπιστήμια, αρνείστε τις δημοκρατικές διαδικασίες και θέλετε να επιβάλλετε τις απόψεις σας, με καταλήψεις σε βάρος της πλειοψηφίας.
Πάντοτε επιδιώκετε κλίμα ανωμαλίας. Το ήπιο κλίμα δεν σας σηκώνει.
Ο λαός όμως, σας έχει πλέον καταλάβει και μέρα με τη μέρα, σας γυρίζει την πλάτη. Είστε ιδεοληπτικοί, ανειλικρινείς, υποκριτές, δεν έχετε ορθό λόγο, ούτε ίσιο παΐδι. Ποτέ δεν είχατε. Γι’ αυτό πολιτεύεστε με το φερετζέ της υποκρισίας.
*
Για να επανέλθουμε, όμως, στην αρχική μας σκέψη: Λέγαμε, ότι η Δημοκρατική Παράταξη, δεν σας επέτρεψε να καταλάβετε το κράτος βίαια.
Από την ίδια, τη Δημοκρατική Παράταξη θα το «βρείτε» και τώρα, όχι όμως φυσικά με βία, αλλά με τους κανόνες της Δημοκρατίας. Θα μαθαίνει ο λαός ποιοί είστε. Ο λαός τον οποίο παγιδέψατε με την προπαγάνδα, θα σας φέρει και πάλι στο 4%.Και θα μείνετε με τους ΡαγγουσοΜαριλιζοΤζουμακοΜπίστηδες.
*
Η τετραετής διακυβέρνηση της χώρας από εσάς και την παρέα σας, κ. Τσίπρα, ανέδειξε μέσα από τα σπλάχνα σας, μια νέα οικονομικοπολιτική elite. Μετά τη δημοσιοποίηση των «πόθεν έσχες», φάνηκε ο αδικαιολόγητος πλουτισμός της. Παράλληλα, με τον προκλητικό πλουτισμό, απέδειξε αυτή η elite ότι πούλησε την ψυχή της, τη μάνα της και τις θυσίες των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης.
Κατά τα άλλα, το λεγόμενο «ηθικό πλεονέκτημα» της αριστεράς, αποδείχθηκε φύλλο συκής.
Με αυτό θα πορευτείτε.
ΥΓ: Το ΠΑ.ΣΟ.Κ- Κίνημα Αλλαγής, και η Κίνηση ’81, είναι σκληρά για να πεθάνουν.
*Παναγιώτης N. Κρητικός
Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, και π. Αντιπρόεδρος της Βουλής.

The post Από τη Δημοκρατική Παράταξη θα τη «βρείτε» κύριε Τσίπρα… appeared first on στο Καρφί.

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έχει μια ξεχωριστή πολιτική σημασία. Έρχεται μετά την πρώτη φάση της πορείας του Κινήματος Αλλαγής, που ολοκληρώθηκε στις εκλογές, να κρίνει, να εκτιμήσει και να επικυρώσει τα βήματα αυτής της πορείας. Παράλληλα να προβεί στις απαραίτητες καταστατικές αλλαγές, που θα προσαρμόσουν τη λειτουργία και τη δράση του από εδώ και πέρα.
Θέλω να υπενθυμίσω ότι το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που συγκλήθηκε μετά τις εκλογές του 2015 αποφάσισε ομόφωνα τη μετεξέλιξη του και τη διαμόρφωση νέου φορέα με τη δική μας πρωτοβουλία. Ο νέος φορέας δεν είναι απλώς ένα μετωπικό σχήμα, ούτε μια συνδικαλιστική οργάνωση. Είναι μια νέα ενιαία πολυτασική οργάνωση. Έτσι γεννήθηκε το Κίνημα Αλλαγής.
Στο Συνέδριο δεν κάνουμε μνημόσυνο του ΠΑΣΟΚ. Το Κίνημα είναι ζωντανό και δυνατό και αποτελεί τη πιο σημαντική δύναμη στην προσπάθεια ανασυγκρότησης και αναγέννησης της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης. Εξάλλου όλα τα στελέχη του συμμετείχαν στις προγραμματικές πολιτικές και οργανωτικές διαδικασίες, στην εκπόνηση της αυτοδύναμης στρατηγικής και αυτόνομης παρουσίας του Κινήματος Αλλαγής. Δεν ερχόμαστε να λύσουμε εσωτερικούς λογαριασμούς, ούτε να νομιμοποιήσουμε τις όποιες θεμιτές φιλοδοξίες. Προηγείται η ανάγκη μιας νέας συλλογικής προσπάθειας και δράσης και η ολοκλήρωση του Κινήματος Αλλαγής ως σύγχρονου κόμματος – θεσμού.
Η μετάβαση στη νέα εποχή της Κεντροαριστεράς, ιδιαίτερα με τη συντηρητική στροφή και την χαρακτηριστική αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσει το χώρο, συνεχίζεται. Ο αγώνας μας δίνεται μέσα από το Κίνημα Αλλαγής και το ΠΑΣΟΚ πρωτοπορεί και βάζει τη σφραγίδα του σ’ αυτό τον αγώνα. Μια νέα ενότητα είναι ο στόχος και η απαίτηση να συμμετάσχει η βάση μας και οι εκατοντάδες χιλιάδες συνιδρυτές του Κινήματος Αλλαγής στην εσωτερική του συγκρότηση και ολοκλήρωση, είναι και δίκαιη και επιβεβλημένη.
Κώστας Σκανδαλίδης (Βουλευτής Α΄ Αθηνών με το Κίνημα Αλλαγής)

The post Το ΠΑΣΟΚ πρωτοπορεί και βάζει τη σφραγίδα του σ’ αυτό τον αγώνα appeared first on στο Καρφί.

Η κεντροαριστερά στην Ελλάδα έχει την αφετηρία της στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Στα πλαίσια των τότε κοινωνικών συνθηκών, απέκτησε τα κοινωνικά της χαρακτηριστικά.
Σε αντιδιαστολή με το συντηρητισμό και τον παλαιοκομματισμό εκείνης της εποχής, έγιναν οι μεγάλες κοινωνικές και αγροτικές μεταρρυθμίσεις, και οι ριζοσπαστικές τομές στη διοίκηση και τους θεσμούς. Ανορθώθηκε το κράτος και ασκήθηκε εξωτερική πολιτική εθνοκεντρικού χαρακτήρα.
Στη συνέχεια η Κεντροαριστερά με τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου αποκτά κοινωνικότερο περιεχόμενο με μέτρα εργατικής προστασίας και αργότερα ο Νικόλαος Πλαστήρας της έδωσε ευρύτερο πολιτικό πλάτος και μεγαλύτερο κοινωνικό βάθος με την εθνική και πολιτική συμφιλίωση του Λαού μετά από τις τραυματικές εμπειρίες του Εμφυλίου Πολέμου.
Στην εποχή του Γεωργίου Παπανδρέου, η Κεντροαριστερά παίρνει τα αδρά χαρακτηριστικά μαζικού Λαϊκού Κινήματος και μέσα από τους Ανένδοτους Αγώνες έχει για στόχους την αποκατάσταση των θεσμών, την απρόσκοπτη λειτουργία της Δημοκρατίας, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανάκτηση των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων του Λαού. Συνέχεια αυτής της αγωνιστικής έκφρασης της Κεντροαριστεράς υπήρξε η παθητική και ενεργητική αντίσταση κατά της δικτατορίας από τις δυνάμεις της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, η οποία έδωσε εκατοντάδες στελέχη στον Αγώνα (Εθνική Αντίσταση Παναγούλη, ΕΚΔΑ, ΔΕΚΑ, ΠΑΚ, Δημοκρατική Άμυνα κ.α).
Η μεταπολίτευση δίνει στην Κεντροαριστερά την πολιτική της έκφραση με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οι κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που την αποτελούν αναζητούν την ανάλογη πολιτική και ηγετική έκφραση με εκείνα τα στοιχεία που είχε πάντοτε η Κεντροαριστερή παράταξη. Και κυρίως, με το φιλολαϊκό χαρακτήρα τον οποίο επιβεβαιώνει με πράξεις και όχι με λόγια, καθώς και με εθνοκεντρική εξωτερική πολιτική. Η Κεντροαριστερά στην εποχή του ΠΑ.ΣΟ.Κ, λειτούργησε πολιτικά κατά της μισαλλοδοξίας, και υπέρ της συμφιλίωσης.
Οικονομικά, λειτούργησε υπέρ της δικαιότερης κατανομής του εθνικού εισοδήματος, με στόχο τη γενναία βελτίωση του εισοδήματος των μισθωτών και των συνταξιούχων, και υπέρ της ισόρροπης και ισομερούς ανάπτυξης. Λειτούργησε για τη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.
Κοινωνικά, η Κεντροαριστερά, δηλαδή το ΠΑ.ΣΟ.Κ, λειτούργησε υπέρ της προνοιακής πολιτικής, με κύριους άξονες την κοινωνικοποίηση της υγείας, την προστασία των αναξιοπαθούντων και τη δημιουργία της κοινωνίας της Αλληλεγγύης.
Εθνικά, η Κεντροαριστερά, λειτούργησε, με αίσθημα υψηλού πατριωτισμού και σθεναρής υπεράσπισης των εθνικών μας δικαίων με τους αναγκαίους τακτικούς ελιγμούς της συγκυρίας, αλλά χωρίς ενδοτισμούς και υποχωρητικότητες επί της ουσίας.
Σήμερα, η Κεντροαριστερά εκφράζεται από το ΠΑ.ΣΟ.Κ – ΚΙΝ.ΑΛ και από κανένα άλλο.
Ο κ. Τσίπρας και η «Προοδευτική Συμμαχία» που επιβουλεύονται το χώρο της Κεντροαριστεράς, είναι μακριά νυχτωμένοι.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κομμουνιστογενής αριστερά και ο κ. Τσίπρας με ολοκληρωτικό DNA, πολέμησαν με μίσος τη Δημοκρατικής Αριστερά. Αυτό λέει η ιστορία. Δεν έχουν καμία σχέση με τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό όπως αυτός εκφράσθηκε, κινήθηκε και εξελίχθηκε στη μακρά διαδρομή και στα πλαίσια του Κοινοβουλευτισμού. Αυτόν τον Δημοκρατικό Σοσιαλισμό τον υπερασπίστηκε ο λαός με αποτελεσματικότητα όταν αυτός απειλήθηκε και από τους δύο ολοκληρωτισμούς. Ο κ. Τσίπρας τους ξέρει και τους δύο. Τον έναν απέξω και τον άλλον από μέσα.
Αυτή την Κεντροαριστερά, το Δημοκρατικό Σοσιαλισμό, δεν θα σας τον χαρίσουμε κ. Τσίπρα.

*Παναγιώτης N. Κρητικός
Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, και π. Αντιπρόεδρος της Βουλής

The post Η αφετηρία και η διαδρομή της Κεντροαριστεράς appeared first on στο Καρφί.

Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Στο βουνό, όπως μας πληροφόρησε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μέσω της συνομιλίας του μπροστά στις κάμερες με την Πρόεδρο του Κινήματος Αλλαγής Φώφη Γεννηματά, που θα πάει στη διάρκεια των εορτών, θα αποφασίσει το πρόσωπο που θα προτείνει για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Απ’ όσα ακούσαμε προκύπτει ένα πρώτο συμπέρασμα, κι αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός, ότι στην πρότασή του δεν θα περιλαμβάνεται το όνομα του σημερινού ΠτΔ. Αυτό σημαίνει ότι από χέρι έχει ήδη απορριφθεί η πρόταση του Α. Τσίπρα για επανεκλογή του Π. Παυλόπουλου.
Όμως πέρα από τα ονόματα που δημοσιοποιούνται και συνήθως καίγονται, άμα τη εμφανίσει τους, υπάρχει εντός των κόλπων της ΝΔ, μια κινητικότητα από τρία πρόσωπα, που επιθυμούν διακαώς να καταλάβουν τον θώκο της Ηρώδου του Αττικού.
Και αρχίζουμε από τον σιωπηλό, εδώ και μια δεκαετία, εντός και εκτός Κοινοβουλίου, πρώην Πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή. Ήδη τα παπαγαλάκια του έχουν λαλήσει. Μια εφημερίδα, που απηχεί τις απόψεις του και ένας τηλεστάρ των πρωϊνάδικων, έχουν βγει και προπαγανδίζουν την υποψηφιότητα Καραμανλή.
Από την άλλη πλευρά, μνηστήρας του Προεδρικού θώκου, είναι και ο επίσης πρώην Πρωθυπουργός Α. Σαμαράς. Η άρνηση των Ευρωπαίων να του δώσουν Αντιπροεδρία στην Επιτροπή, τον έβγαλε εκτός παιχνιδιού, μια και δεν θα δεχόταν μια υποδεέστερη θέση, αυτή του απλού Επιτρόπου.
Η ανάδειξη στην Αντιπροεδρία του Μαργαρίτη Σχοινά τσαλάκωσε το προφίλ του Α. Σαμαρά, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται έντονα δυσαρεστημένος και να πιέζει για μια αποκατάσταση, που στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλη, από αυτήν του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Τρίτος μνηστήρας, για το ύψιστο πολιτειακό αξίωμα εμφανίζεται ο άρτι αφιχθείς εκ Βρυξελλών, Επίτροπος Μετανάστευσης, Δ. Αβραμόπουλος. Όπως ήδη δήλωσε αποχαιρετώντας εχθρούς και φίλους, επανέρχεται στην εγχώρια πολιτική σκηνή.
Τι θα τον κάνει τον απερχόμενο Επίτροπο, άραγε ο Κ. Μητσοτάκης; Αν τον αγνοήσει θα τον έχει απέναντί του. Και βέβαια ένας τέως Επίτροπος και πρώην υπουργός Άμυνας δεν συμβιβάζεται με θεσούλες. Ήδη τον έριξε ο Α. Τσίπρας, που του υποσχέθηκε την Προεδρία και την τελευταία στιγμή την έστριψε αλά γαλλικά και την προσέφερε στον Π. Παυλόπουλο.
Έχει φάει δηλ. ήδη μια χυλόπιτα ο Δ. Αβραμόπουλος. Δεύτερη δεν θα ανεχθεί. Η επίκληση του βουνού από τον Κ. Μητσοτάκη, όπου θα ζητήσει τη Θεία φώτιση για το όνομα που θα προτείνει, δείχνει και το μέγεθος του προβλήματος, που αντιμετωπίζει.

Βεβαίως εκλογές δεν προβλέπονται, γιατί με την ολοκλήρωση της Συνταγματικής Αναθεώρησης, θα μπορεί η κυβέρνηση με τους 158 να εκλέξει τον Πρόεδρο. Όμως το πνεύμα του Συνταγματικού νομοθέτη, που ξεκινά από τις 200 ψήφους, απαιτεί ευρύτερες συναινέσεις των πολιτικών δυνάμεων.
Και είθισται, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως η δεύτερη θητεία του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τα κόμματα της εξουσίας να προτείνουν ένα πρόσωπο, που να προέρχεται από το στρατόπεδο της αντιπολίτευσης.
Θα τηρηθεί άραγε αυτή τη φορά η υπάρχουσα πολιτική τάξη, ή θα προτείνει ο Κ. Μητσοτάκης πολιτικό από την παράταξή του, που θα ψηφισθεί μόνο από το κόμμα του; Πάντως ένα πρόσωπο που δεν θα προέρχεται από το νεοδημοκρατικό χώρο, θα είναι μια κάποια λύση για τον Πρωθυπουργό.
Έτσι θα αδειάσει με το γάντι τους εσωκομματικούς μνηστήρες με το αδιαμφισβήτητο αιτιολογικό, ότι χρειάζεται να επιτευχθεί μια ευρύτερη συναίνεση και να τηρηθεί υπάρχουσα πολιτική παράδοση.
Για να γλυτώσει ο Κ. Μητσοτάκης από τα βαρίδια, που έχει κληρονομήσει στο κόμμα του, χρειάζεται όχι μόνο ο καθαρός αέρας των βουνών της Κρήτης. Εδώ πρέπει να επιστρατευθεί η Πυθία ή οι 12 Θεοί της αρχαιότητας.
Θα μπορούσε λοιπόν να πάει στις γιορτές στους Δελφούς ή στον Όλυμπο. Με τους δελφικούς χρησμούς ή με την δύναμη του Δία κάτι καλό μπορεί να προκύψει…

The post Τα κομματικά βαρίδια του Κυριάκου Μητσοτάκη appeared first on στο Καρφί.