Το παλιό με το προσωπείο του νέου

Του Αβέρκιου Λουδάρου*

Δεν μπορείς να μπεις δυο φορές στο ίδιο ποτάμι, έγραψε ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, ο επονομαζόμενος και Σκοτεινός, γιατί είναι δυσνόητος. Η ρήση του Ηράκλειτου που χωρίς να το θέλει (γιατί δεν θα ταίριαζε στην αισθητική του) και, φυσικά, χωρίς να το γνωρίζει, βρίσκεται στο επίκεντρο της τρέχουσας προεκλογικής περιόδου, σημαίνει ότι τα πάντα αενάως αλλάζουν, ποτέ δεν είναι τα ίδια.

Ο Ηράκλειτος και το γίγνεσθαι την είχαν γλιτώσει στην προεκλογική περίοδο του Ιανουαρίου. Τότε είχε μαρτυρήσει η ελπίδα, η οποία τελικά άκουσε το προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ και τα παρακάλια του 36% των ψηφοφόρων και ήρθε. Αλλά τι έφερε; Αντί για το σκίσιμο των μνημονίων, την επαναφορά των μισθών και των συντάξεων σε υψηλότερα επίπεδα και άλλα πολλά θελκτικά, όπως τις ψευτομαγκιές του Βαρουφάκη και τον παροξυσμό της Ζωής, έφερε το πιο επώδυνο μνημόνιο, του οποίου οι συνέπειες θα φανούν από την επόμενη Δευτέρα και μετά, ανεξαρτήτως νικητή στις εκλογές και κυβέρνησης.

Να πάρουν οι εκλογές χαρακτήρα αναμέτρησης του παλιού με το νέο, επιζητεί ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος επαίρεται ότι κομίζει το κομίζει το άφθαρτο, κάτι που δείχνει ότι αγνοεί παντελώς νομοτελειακές αρχές όπως το εξής: Οτιδήποτε γεννιέται, κρύβει μέσα του τη φθορά. Απαντώντας στο δίλημμα που βάζει ο Τσίπρας, όσοι είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης πριν από τον Ιανουάριο 2015, υποστηρίζουν σήμερα ότι εκπροσωπούν και το παλιό και το νέο. Ότι είναι οι καλύτεροι μεταρρυθμιστές. Μόνο που αποκρύπτουν ότι υλοποίησαν μόνο το 40% των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.

Αλλά και ο Τσίπρας, όσο κι αν προσπαθεί να πείσει περί του αντιθέτου, βρίσκεται στο ποτάμι της φθοράς και του παλιού. Για να προβάλλει τη συνθηματολογία του, χρησιμοποιεί παλαιοκομματικές μεθόδους. Μετέτρεψε σε φιέστα τη ΔΕΘ όπως οι προκάτοχοί του, κάνει ανοικτές συγκεντρώσεις, ρυπαίνει το περιβάλλον με σημαιάκια και αφίσες.

Ο άφθαρτος και εκπρόσωπος του νέου δεν θα στηριζόταν σε παλαιά υλικά, ήτοι τη δημαγωγία και τον λαϊκισμό. Ο Τσίπρας από το σκίσιμο των μνημονίων έβαλε την υπογραφή του στο τρίτο μνημόνιο, το επαχθέστερο όλων. Από το «οι πολιτικοί μας αντίπαλοι είναι πουλημένοι, προδότες κ.λπ.» καλούμαστε να εφαρμόσουμε νέο μνημόνιο με υπογραφή του μοναδικού πατριώτη πολιτικού, γιατί σύμφωνα με το σκεπτικό του «δεν υπήρχε άλλη λύση» λες και οι προηγούμενοι είχαν άλλη λύση.. Από το «θα βαράμε τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν» βρεθήκαμε με κλειστές τράπεζες. Από τη διαγραφή του χρέους φτάσαμε στην αύξησή του κατά 90 δισ. ευρώ (300 δισ. σε 40 χρόνια, 90 σε επτά μήνες, λόγω των παιγνίων του διδύμου Τσίπρα-Βαρουφάκη). Από το «όχι» του δημοψηφίσματος κυλίσαμε στο «ναι σε όλα». Το πρωί του πρώτου ντιμπέιτ, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσίπρα Γ. Δραγασάκης έλεγε ότι «ζητήσαμε λεφτά από Ρωσία, Κίνα, Ινδία και Βενεζουέλα, αλλά δεν μας έδωσαν», ενώ το βράδυ, στο πλαίσιο του ντιμπέιτ, ο Τσίπρας απάντησε ότι δεν ζητήσαμε δανεικά από τη Ρωσία.

Το νέο και άφθαρτο δεν θα έκανε προεκλογική του σημαία τον ισχυρισμό ότι σε αυτές τις εκλογές, όπως και στο δημοψήφισμα, «είμαστε μόνοι εναντίο όλων». Πρόκειται για άλλο ένα κραυγαλέο ψέμα στην προσπάθεια Τσίπρα να θολώσει τα νερά και να παγιδεύσει εκείνους που ψήφισαν «ελπίδα» και όχι σχέδιο εξόδου από την κρίση. Γιατί στο δημοψήφισμα, εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξαν το «όχι» οι ψεκασμένοι και οι νεοναζί.

Το κυριότερο είναι ότι το νέο δεν θα έβαζε ποτέ ως κεντρικό προεκλογικό σύνθημα ότι δεν αλλάξαμε και δεν θα αλλάξουμε το δημόσιο, γιατί το δημόσιο είναι ο μεγάλος ασθενής. Για να θέλει να διατηρήσει το καθεστώς, σημαίνει ότι ανήκει στο παλαιό, ότι δεν θέλει τίποτα να αλλάξει, ούτε με την κινητικότητα, ούτε με την αξιολόγηση. Δεν γνωρίζουν άραγε ότι οι πηγές του μέλλοντος βρίσκονται στα ερείπια του παρελθόντος;

Δυστυχώς, οι εμπνευστές του συνθήματος «ξεμπερδεύουμε με το παλιό» δεν έχουν ακόμη ξεμπερδέψει με τον εαυτό τους, ούτε διδάχθηκαν από τα λάθη τους. Είναι οι ίδιοι που ενώ δεν μπορούν να αλλάξουν τον εαυτό τους και δεν θέλουν να αλλάξουν τη χώρα τους, νομίζουν ότι θα αλλάξουν την Ευρώπη. Αστεία πράγματα.

*Ο Αβέρκιος Λουδάρος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «άκου νεοέλληνα – οι αιτίες που μας οδήγησαν στην παρακμή και τη μεγάλη ύφεση»