Ειδησεογραφικό site

Του Σταύρου Λυγερού: Πως το “ηθικό πλεονέκτημα” του ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψε τον Καμμένο σε κινούμενη βόμβα

1.955

Στις 17 Οκτωβρίου 2018 έγραφα σ’ αυτές εδώ τις στήλες: «Είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού πως η συμμαχία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πνέει τα λοίσθια.

Η μόνη περίπτωση να επιβιώσει είναι εάν η Συμφωνία των Πρεσπών δεν περάσει στα Σκόπια, οπότε και θα αρθεί η κύρια αιτία που φέρνει σήμερα τους άλλοτε αγαπημένους κυβερνητικούς εταίρους σε αντιπαράθεση, εάν όχι σε σύγκρουση».

Από τη στιγμή, λοιπόν, που φάνηκε ότι ο Ζάεφ εξασφάλισε τους 80 βουλευτές, άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Πολιτικοψυχολογικά, άλλωστε, το γυαλί είχε από τότε ραγίσει. Γι’ αυτό και η τότε σύσταση του Τσίπρα προς την Κουμουνδούρου ήταν να κάνουν υπομονή μέχρι τις εκλογές. Για να κερδίσει χρόνο, ο Τσίπρας ποντάρισε αφενός στον μπεσαλίδικο χαρακτήρα του Καμμένου, αφετέρου στην επιθυμία του να παραμείνει όσο μπορεί περισσότερο υπουργός Άμυνας. Και όταν τα πράγματα στρίμωξαν, δεν δίστασε να αγοράσει χρόνο, πληρώνοντας με το «κεφάλι» του Κοτζιά.

Ο Καμμένος δεν επεδίωκε να προκαλέσει ρήξη με το Μαξίμου. Από την άλλη πλευρά, όμως, είχε συνειδητοποιήσει πως εάν δεν αντιδρούσε στο Μακεδονικό θα υπέγραφε κατά απόλυτο τρόπο την πολιτική του αυτοκτονία. Θα μετατρεπόταν απολύτως σε δορυφόρο-συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σε μία εποχή που οι συριζαίοι είχαν πάψει να τον ανέχονται. Επιπροσθέτως θα ήταν κραυγαλέα ασυνεπής προς τους ψηφοφόρους του, οι οποίοι είναι πλήρως αντίθετοι με τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Για την ακρίβεια, ο Καμμένος έχασε το τρένο τον περασμένο Ιούνιο, όταν οριστικοποιήθηκε η Συμφωνία των Πρεσπών. Πριν από την υπογραφή της θα μπορούσε να αποχωρήσει από την συμπολίτευση με τη βάσιμη αιτιολογία ότι μία τέτοια λύση του Μακεδονικού δεν ήταν στη συμφωνία συγκρότησης του κυβερνητικού συνασπισμού το 2015. Εάν οι ΑΝΕΛ περνούσαν τότε στην αντιπολίτευση θα είχαν σε μεγάλο βαθμό κεφαλαιοποιήσει την αντίθεση της πλειονότητας του ελληνικού λαού στη Συμφωνία των Πρεσπών.

Όχι μόνο θα εξασφάλιζαν την είσοδό τους στην επόμενη Βουλή, αλλά πιθανότατα θα αύξαναν το δημοσκοπικό ποσοστό τους, γεγονός που θα εξουδετέρωνε τις όποιες φυγόκεντρες τάσεις είχαν ήδη αρχίσει να αναπτύσσονται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα τους. Και εάν η αποχώρησή τους από την κυβέρνηση οδηγούσε σε κάλπες, θα έβγαιναν και εκλογικά ενισχυμένοι.
Το Μαξίμου “ψαρεύει” βουλευτές

Όταν φάνηκε ότι ο Καμμένος δεν μπορούσε να υποταχθεί στις σκοπιμότητες της κυβέρνησης, έτσι όπως τις όριζε ο Τσίπρας, το Μαξίμου ενέτεινε τις προσπάθειες να συγκροτήσει μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία με «ψάρεμα» βουλευτών από τα μικρά κόμματα του ενδιάμεσου χώρου. Προνομιακός στόχος ήταν οι βουλευτές των ΑΝΕΛ, επειδή τα τέσσερα χρόνια της συγκυβέρνησης είχαν δημιουργηθεί σχέσεις συνεργασίας και προσωπικοί δεσμοί. Κατά συνέπεια, η «στρατολόγηση» ήταν ευκολότερη.

Η συνέχεια στο SLpress.gr

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Τα σχόλια είναι κλειστά.