Λάσπη και συλλογικότητες – Το Μαξίμου «χαϊδεύει» τα αριστερίστικα αυτιά και «βρίσκει» σκάνδαλα στη δεξιά…

 

 Με την τρίτη αξιολόγηση να βρίσκεται σε εξέλιξη και την περικοπή του ΕΚΑΣ να εφαρμόζεται από την πρώτη του νέου έτους, το μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να πλήξει τη Νέα Δημοκρατία και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη στρέφοντας τα βέλη εναντίον του.

Του Γιάννη Χρηστάκου

Μία αλληλουχία γεγονότων, αποφάσεων και δηλώσεων από πλευράς της κυβέρνησης δείχνουν ότι έχει επέλθει ξανά μία στροφή 180Ο στην πολιτική του 2014 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση και η πολιτική αυτή ήταν ελκυστική. Μετά από περίπου 2,5 χρόνια και έχοντας υπογράψει ένα αχρείαστο μνημόνιο, ένα μεσοπρόθεσμο και με συνταγή υπερφορολόγησης των πάντων, η απόφαση είναι ειλημμένη.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποφασίσει να απευθύνεται πλέον μονάχα σε ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας το οποίο ανήκει στους φτωχούς και τους χαμηλόμισθους αλλά και σε ένα άλλο, καταμετρημένο, που δεν επιθυμεί με τίποτα να δει ξανά στην εξουσία τη ΝΔ και κανένα άλλο κόμμα από εκείνα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια.

Αν συνυπολογίσει κανείς και τους δημοσίους υπαλλήλους, τους υπάρχοντες και τους δεκάδες χιλιάδες που διορίστηκαν αυτά τα χρόνια, αριθμητικά εκτιμά ότι μπορεί ακόμα να απευθύνεται σε ένα κοινό που ξεπερνά τα 2 εκατομμύρια πολίτες. Στις τελευταίες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ είχε συγκεντρώσει αριθμό ψηφοφόρων κοντά στα 2 εκατομμύρια και υπολογίζοντας αυτούς που έχει ήδη χάσει στρέφεται στο νέο δυνητικά κομμάτι των ψηφοφόρων του.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η ρητορική των τελευταίων ημερών για την εξόντωση της μεσαίας τάξης κάτι που εκτιμούν ότι θα χαροποιήσει τους φτωχούς, στη λογική της ταξικής διαμάχης.

 

Σε αυτό το σενάριο για να υπάρξει αποτέλεσμα θα πρέπει να παραμεριστεί ένα σημαντικό εμπόδιο. Τα επόμενα μέτρα που η κυβέρνηση λέει ότι δεν θα υπάρξουν αλλά αυτά όχι μόνο δεν υπάρχουν αλλά είναι ήδη συμφωνημένα από τον περασμένο Ιούνιο με το μεσοπρόθεσμο. Κάποια από αυτά, πολύ σοβαρά, είναι τα ψηφισμένα μέτρα για περικοπές μισθών και συντάξεων που θα εφαρμοστούν από το 2019. Η κατάργηση του ΕΚΑΣ με τον νόμο Κατρούγκαλου θα εφαρμοστεί από το 2018, σε λιγότερο από 2 μήνες. Γι’ αυτό, η κυβέρνηση έχει αρχίσει να ασχολείται με τα σκάνδαλα, τις άδειες σε τρομοκράτες, τους νόμους για τους διεμφυλικούς και την ανοχή στην ανομία όταν πρόκειται για συλλογικότητες, όπως ο Ρουβίκωνας που προέρχεται από τα σπλάχνα των κινηματιών που γιγαντώθηκαν μέσα στα σπλάχνα του παλιού ΣΥΡΙΖΑ του 4%.

 

«ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΑΡΕΒΑ»

 

Με συντονισμένες κινήσεις η κυβέρνηση επανέφερε στην επικαιρότητα ένα θέμα που δεν έχει βάθος, αυτό με την off shore της Μαρέβας Μητσοτάκη. Η αρχή είχε γίνει τον περασμένο Φεβρουάριο όταν επιχειρήθηκε να στηθεί θέμα νομικής και ηθικής τάξης λόγω του ότι η εταιρία αυτή δεν είχε δηλωθεί στο πόθεν έσχες του Κ. Μητσοτάκη. Το ανδρόγυνο τότε ήταν σε διάσταση και δεν υπήρχε σχετική υποχρέωση κάτι που επιβεβαίωσε και η εισαγγελέας πρωτοδικών κλείνοντας την υπόθεση.

Όμως, η αναφορά της εταιρείας αυτής στα paradise papers οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στη γνωστή τακτική της διασποράς της υπόθεσης στα ΜΜΕ και μάλιστα καλλιεργώντας επί τρεις μέρες την ύπαρξη ενός θέματος «βόμβα» στα πόδια του Κ. Μητσοτάκη με την προσδοκία της αναμονής από την κοινή γνώμη.

 

Το θέμα αυτό όμως δεν έτυχε τέτοιας αντιμετώπισης πολύ περισσότερο όταν επρόκειτο για μια εταιρεία γνωστή για τον έλεγχο και τη συνεργασία της με πασίγνωστα επενδυτικά funds και με αντικείμενο τη διαχείριση ενός αμοιβαίου κεφαλαίου από το εξωτερικό. Δηλαδή, η εταιρεία που έχει τερματίσει τη λειτουργία της από το 2012 νομίμως με όλα τα έγγραφα, δεν ασχολήθηκε ποτέ με ελληνικά χρήματα οπότε δεν υπάρχει και κανένα απολύτως θέμα φοροδυαφυγής.

Στην επικοινωνιακή τακτική του ΣΥΡΙΖΑ όμως αυτό δεν είχε σημασία διότι εκτιμούν, όπως πάντα, τη χαμηλή έως ανύπαρκτη γνώση του μέσου Έλληνα για τέτοια θέματα και κυρίως ότι όταν ο Έλληνας ακούει off shore το έχει ταυτίσει με φοροδιαφυγή, παρανομία και κρυμμένα λεφτά στο εξωτερικό. Πάνω εκεί στήθηκε όλο το αφήγημα το οποίο όμως έπεσε στο κενό, απογοητεύοντας το Μαξίμου που είχε στηρίξει πολλά επάνω στο θέμα.

 

ΟΙ ΡΟΥΒΙΚΩΝΕΣ

 

Η συγκυρία ήταν εξίσου κακή. Η ανοχή στους Ρουβίκωνες, η αποφυλάκιση χιλιάδων καταδικασμένων για κακουργηματικές πράξεις και τα κλειστά μάτια για όσα συμβαίνουν στα Εξάρχεια, έφεραν εξελίξεις που ενόχλησαν την κοινή γνώμη. Η πρώτη ήταν οι πυροβολισμοί κατά αστυνομικών που είχαν υπηρεσία στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Από θαύμα δεν υπήρξε θύμα ένας αστυνομικός με σφαίρα που κατευθυνόταν στο κεφάλι του αλλά ήταν πίσω από κολώνα. Μετά ήρθε και η άδεια στον καταδικασμένο τρομοκράτη Κουφοντίνα και οι αντιδράσεις ήταν τέτοιες που δεν μπορούσε να υπάρχει διαχείριση.

Οι αντιδράσεις των ΗΠΑ και της Βρετανίας, καθώς και της συντριπικής πλειονότητας των Ελλήνων μαζί με την εικόνα των χειροκροτημάτων του γιου του προέδρου της Βουλής και άλλων γνωστών στις αρχές προσώπων στην έξοδο του Κουφοντίνα από τον Κορυδαλλό, προκάλεσε αμηχανία.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να «μαζέψει» τα περιστατικά αυτά αλλά θα συνεχίσει τον πόλεμο λάσπης κατά της ΝΔ βγάζοντας προς τα έξω όποια υπόθεση θεωρούν ότι μπορεί να μειώσει τη δυναμική της, όπως για παράδειγμα η περίπτωση του Λευτέρη Αυγενάκη.