Ειδησεογραφικό site

Θεοδωράκης για Τσίπρα: Μου ζήτησε βοήθεια όταν ένιωσε απομονωμένος

47

 

Στόχος του “Ποταμιού” είναι να συγκεντρώσει ένα μεγάλο ποσοστό στις επερχόμενες εκλογές, πάνω από το 6% και να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κυβέρνηση, επιδιώκοντας την επιβολή της ευρύτερης δυνατής συνεργασίας, δήλωσε ο επικεφαλής του “Ποταμιού” Σταύρος Θεοδωράκης.

Μιλώντας στην εκπομπή Κοινωνία Ώρα Mega, σημείωσε ότι για να αλλάξει αυτή η χώρα,  χρειάζεται μια μεγάλη συμμαχία του 51% της κοινωνίας. Ερωτηθείς εάν θα συνεργαστεί μετεκλογικά με τον ΣΥΡΙΖΑ απάντησε πως “μπαίνοντας στην πολιτική αποφάσισα ότι είμαι ικανός να συνεργαστώ και με τον διάβολο αν αυτό είναι καλό για τη χώρα” και κατηγόρησε τον πρωθυπουργό για “ύβρις”, επειδή, όπως τόνισε, κατά τη χθεσινή του συνέντευξη είπε στον ελληνικό λαό ότι “όποιον κι αν ψηφίσεις δεν θα συνεργαστώ μαζί του”.

Αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους θεσμούς, που κατέληξαν σε συμφωνία, ο κ. Θεοδωράκης έκανε λόγο για καθοριστική συμβολή του “Ποταμιού” σε αυτή τη μάχη, κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα για αχαριστία, γιατί ενώ ζήτησε τη βοήθεια του ώστε να υπάρξει συμφωνία, μετά τον “κατήγγειλε”.

«Ο Τσίπρας μου ζήτησε προσωπικά να βοηθήσω όταν ένιωσε απομονωμένος από τους Ευρωπαίους» σημείωσε, ενώ αναφερόμενος στις επαφές του με τον Γιούνκερ, αποκάληψε ότι «Ο Γιούνκερ με ρώτησε αν εμπιστεύομαι τον Τσίπρα και του απάντησα θετικά, αν και δεν το πίστευα».

Ο κ. Θεοδωράκης διευκρίνισε πως το “Ποτάμι” κράτησε τη χώρα στην Ευρώπη και στήριξε τον πρωθυπουργό φέρνοντας μια ευρωπαϊκή αρχή που λέει ότι τα κόμματα δεν είναι εχθροί, είναι αντίπαλοι, τονίζοντας πως “εμείς στηρίξαμε τη στροφή και τη νέα συμφωνία χωρίς να κοιτάμε το δικό μας όφελος. Ήταν καθοριστική η συμβολή μας”.

Κληθείς να σχολιάσει το μνημόνιο που υπέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας, τέλος, ο κ. Θεοδωράκης τόνισε πως έχει πολλές αδυναμίες “γιατί έγινε άρπα κόλλα”, και επιδέχεται βελτιώσεων σε θέματα όπως των αγροτών και των φόρων, αλλά δεν είναι μία καταστροφική συμφωνία, όπως τόνισε. Χαρακτήρισε το μνημόνιο ως “τον τελευταίο οδικό χάρτη” και διευκρίνισε πως εάν δεν κάνουμε μεταρρυθμίσεις, δεν θα μπορέσουμε να ορθοποδήσουμε.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην κρίσιμη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών, σημειώνοντας ότι «Δεν ήταν τίποτα προαποφασισμένο. Το Ποτάμι έπαιξε καθοριστικό ρόλο».

Σχολιάζοντας το αίτημα της Προέδρου της Βουλής που ζητά τα πρακτικά από τη σύσκεψη, αποκάλυψε ότι με πρόταση του Ποταμιού, μετά από ένα σημείο της συζήτησης δεν υπάρχουν πρακτικά, προκειμένου όπως ανέφερε να μπορεί να γίνει πιο ανοιχτή και ουσιαστική συζήτηση.

Θεοδωράκης: «Να φύγουν οι άεργοι υπουργοί που δεν έχουν κάνει ούτε ένα μεροκάματο»

Την πιο σφοδρή επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα και των συνεργατών του στην κυβέρνηση εξαπέλυσε ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης εγκαινιάζοντας την προεκλογική εκστρατεία του κόμματός του με ομιλία προς τα στελέχη του που είχε ως προμετωπίδα το σύνθημα «Εμείς Μπορούμε».

«Η Ελλάδα είναι εύκολο ν’ αλλάξει. Αρκεί να υπάρχει σχέδιο. Αρκεί να βγουν μπροστά οι άνθρωποι της δημιουργίας και της δουλειάς. Και να φύγουν οι άεργοι υπουργοί που δεν έχουν κάνει ένα μεροκάματο στη ζωή τους», υπογράμμισε ο Σταύρος Θεοδωράκης, απευθυνόμενος στα στελέχη, στους φίλους και στους εθελοντές του Ποταμιού που είχαν γεμίσει το Αίθριο του Μουσείου Μπενάκη.

«Δεν θα συμβιβαστούμε ποτέ με την αρχή που λέει ότι αυτή τη χώρα θα τη διοικούν οι κομματικοί υπάλληλοι. Όχι. Αυτή η χώρα ανήκει στα δημιουργικά μυαλά. Οι παράγοντες και οι παραγοντίσκοι των συντεχνιών και των συμφερόντων θα πάψουν να πειραματίζονται στην πλάτη του ελληνικού λαού», είπε ο επικεφαλής του Ποταμιού που χρησιμοποίησε βαριές εκφράσεις και χαρακτηρισμούς για τα στελέχη της κυβέρνησης.

«Μπροστά τους ήταν οι καρέκλες της εξουσίας, ήταν οι αρχηγοί ενός διψασμένου κομματικού στρατού. Ήταν έτοιμοι να κάνουν το δικό τους πλιάτσικο στη χώρα. Διόριζαν συγγενείς και φίλους, εξυπηρετούσαν κομματικές υποχρεώσεις, αλλά δεν κυβερνούσαν», επεσήμανε. Και ταυτόχρονα δεν χαρίστηκε αυτή τη φορά ούτε στον κ/ Τσίπρα λέγοντας ότι «δεν έχει υπάρξει ανάλογο παράδειγμα στην πολιτική ιστορία, μόλις λίγους μήνες μετά τη σαρωτική του επικράτηση, να ομολογεί ότι όλες οι επιλογές του ήταν σκάρτες».

Αναφερόμενος στο δικό του κόμμα το χαρακτήρισε «μηχανή μεταρρυθμίσεων» και υποστήριξε ότι το Ποτάμι κατάφερε κι έβαλε νέους όρους στο παιχνίδι «σε μια Βουλή καθημαγμένη από τα μνημόνια και τις παλιές αντιθέσεις». Και πρόσθεσε ότι «δεν φοβήθηκε να βγει στο δρόμο και να φωνάξει ‘’ναι στην Ευρώπη’’, γιατί το Ποτάμι δεν είχε εκκρεμότητες με το παρελθόν, δεν είχε γραμμάτια, ούτε απωθημένα».

«Κάνουν λάθος αυτοί που μας κατατάσσουν στα συστημικά κόμματα», συμπλήρωσε. «Εμείς δεν ήμασταν στο πάρτι. Εμείς δεν ήμασταν στα γραφεία της διαπλοκής και της διαφθοράς. Εμείς ήρθαμε μετά τα μνημόνια, δεν ήμασταν κόμμα των μνημονίων. Δεν ήμασταν οι κληρονόμοι που τα βρήκαμε όλα έτοιμα» είπε.

«Εμείς δεν διεκδικούμε ένα ρολάκι στην επόμενη κυβέρνηση», τόνισε ο ίδιος αναφερόμενος στην επομένη των εκλογών. «Διεκδικούμε, να καθορίσουμε την επόμενη κυβέρνηση. Αυτός ο τόπος πρέπει να κυβερνηθεί από τις δημιουργικές δυνάμεις. Και το Ποτάμι επτά μήνες τώρα, έχει αποδείξει και στον πιο διστακτικό, ότι εδώ υπάρχουν οι δημιουργικές δυνάμεις».

Ποιος θα κυβερνήσει αυτόν τον τόπο;

Αναλυτικά ολόκληρη την ομιλία του Σταύρου Θεοδωράκη έχει ως εξής:

Θέλω να αρχίσω από το τέλος. Γιατί η αγωνία του κόσμου είναι μεγάλη. Ποιος θα κυβερνήσει αυτόν τον τόπο; Με ποιους ανθρώπους; Με ποιες προτεραιότητες;
Εμείς λοιπόν ξέρουμε! Εμείς μπορούμε να κυβερνήσουμε αυτή τη χώρα! Κι αυτός είναι ο λόγος που μπήκαμε στην πολιτική.
Βλέπαμε μια κοινωνία, όμηρο στα χέρια των κομματικών μηχανισμών. Πελατειακό κράτος… παντού, ακόμη και σήμερα. Μια χώρα πεδίο βολής για λίγες οικογένειες, λίγα συμφέροντα, λίγες συντεχνίες.
Έτσι είπαμε το «Ξεκινάμε»!
Κι από το μηδέν, εκλέξαμε 2 ευρωβουλευτές. Χωρίς λεφτά, χωρίς προστάτες, χωρίς οργάνωση. Με το κάλεσμα μας και μόνο, βρέθηκαν 400.000 τολμηροί που μας ακολούθησαν. Και αμέσως το παλιό σύστημα -οι ιδεοληπτικοί της αριστεράς, οι λαικιστές της δεξιάς – τρομοκρατήθηκαν και αντέδρασαν, όπως έχουν μάθει να αντιδρούν.


Κατασκεύασαν ψέματα. Ότι το Ποτάμι είναι των συμφερόντων, των ξένων, των εργολάβων, των καναλαρχών. Τώρα πια, έχει αποκαλυφθεί ποιοι φτιάξανε αυτές τις ιστορίες. Αλλά δεν ήρθε ακόμη η ώρα να λογαριαστούμε. Προέχει η μάχη για τη χώρα.
Ο φόβος τους ήταν κι είναι μεγάλος. Μπροστά τους ήταν οι καρέκλες της εξουσίας, ήταν οι αρχηγοί διψασμένων κομματικών στρατών. Ήταν έτοιμοι να κάνουν το δικό τους πλιάτσικο στη χώρα. Τότε αποφασίστηκε η επίθεση στο Ποτάμι. Γίναμε ο στόχος όλων εκείνων που χρόνια τώρα νέμονταν την εξουσία. Και όλων αυτών που την καλόβλεπαν. Όλων εκείνων που επιθυμούσαν να παραμείνουν τα νερά, λιμνάζοντα.
Αντί, λοιπόν, να βρίσκουν λύσεις για τη χώρα, κατασκεύαζαν θεωρίες συνωμοσίας. Δεν είμαστε, όμως, εύκολος αντίπαλος. Δεν είμαστε τα πλουσιόπαιδα που έχουν την πολιτική ως χόμπι ή οι κληρονόμοι που τα βρήκαμε όλα έτοιμα.
Η κοινωνία ξέρει από πού ερχόμαστε και ξέρει ότι είμαστε κομμάτι της. Παρόμοιες κινήσεις στο παρελθόν, που προσπάθησαν να ανανεώσουν το πολιτικό σύστημα, εξαερώθηκαν μετά από λίγους μήνες. Εμείς, όμως, βγάλαμε 17 βουλευτές.
Αλλά η επιτυχία μας δεν ήταν αυτή. Η επιτυχία μας ήταν ότι γίναμε η δύναμη που τελικά κράτησε τη χώρα στην Ευρώπη. Υπήρξαν κι άλλες δυνάμεις. Υπήρξε μια μεγάλη συμμαχία στη Βουλή, που ξεπέρασε τις αγκυλώσεις της και τελικά συνεργάστηκε, δίνοντας μια τελευταία ευκαιρία στη χώρα. Υπήρξε ένα κίνημα, που δε φοβήθηκε να βγει στο δρόμο και να φωνάξει «Ναι στην Ευρώπη». Αλλά το δρόμο, τον άνοιξε το Ποτάμι! Τολμήσαμε.

Είπαμε, «στηρίζουμε τη συμφωνία». «Μα έχει πολιτικό κόστος»; Δεν μας ενδιαφέρει! Γιατί το Ποτάμι δεν έχει εκκρεμότητες με το παρελθόν, δεν έχει γραμμάτια, ούτε απωθημένα. Και έχουμε μάθει να παίρνουμε γρήγορα γενναίες αποφάσεις.
Επιμένουν οι αντίπαλοί μας να μας κατατάσσουν στο σύστημα. Τους βολεύει. Εμείς όμως δεν ήμασταν στο πάρτι. Δεν παζαρέψαμε με τη διαπλοκή, ούτε σερνόμασταν στα λαγούμια της διαφθοράς. Εμείς ήρθαμε μετά τα μνημόνια των παλιών κομμάτων εξουσίας. Και σε μια Βουλή καθημαγμένη από τα μνημόνια και τις παλιές αντιθέσεις, εμείς φέραμε νέους κανόνες. Ούτε ‘’Ναι’’ σε όλα, ούτε ‘’Όχι’’ σε όλα. Και τους παρασύραμε όλους, ή σχεδόν όλους, σε μια άλλη συμπεριφορά.

Δεν διστάσαμε να συνεργαστούμε με τους αντιπάλους μας, προκειμένου να σωθεί η χώρα. Να ψηφίσουμε νομοσχέδια, ελλιπή, πρόχειρα, που έφερναν όμως τη χώρα έστω και μισό βήμα μπροστά. Προσφέραμε τις γνώσεις και τις δυνάμεις μας χωρίς ανταλλάγματα. Πήραμε πρωτοβουλίες για εθνική συνεννόηση, εγγυηθήκαμε για τη χώρα στο εξωτερικό. Χωρίς φανφάρες, χωρίς μεγαλοστομίες, χωρίς λαϊκισμούς, δουλέψαμε σκληρά, τεκμηριωμένα, υπεύθυνα. Πήραμε το ρίσκο μιας άλλης πολιτικής –κατηγορηθήκαμε- μείναμε σταθεροί και τελικά δικαιωθήκαμε.
Κάπως έτσι σώθηκε η χώρα. Σώθηκε η χώρα; Όχι! Κι αυτή συνεχίζει να είναι η μεγάλη μας ανησυχία. Αυτός συνεχίζει να είναι ο μεγάλος μας στόχος. Η χώρα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση που θα αποφασίζει. Και, δυστυχώς, τέτοια κυβέρνηση δεν έχει. Μέχρι σήμερα στο παραπέντε διορίζουν συγγενείς και φίλους, τακτοποιούν κομματικές υποχρεώσεις, προσπαθούν να εδραιώσουν το καθεστώς τους.
Η χώρα καταρρέει. Η οικονομία διαλύθηκε. Οι τράπεζες άδειασαν. Η ανεργία αυξήθηκε ξανά. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ήταν το μεγάλο ψέμα. Η μεγάλη επιχείρηση εξαπάτησης. Ήξεραν ότι δε θα επανέλθει ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ. Αλλά αδιαφόρησαν, δεν τους ενδιέφερε. Ήξεραν ότι δε θα καταργήσουν τον ΕΝΦΙΑ. Αλλά δεν τους ενδιέφερε. Ήξεραν ότι δεν υπάρχει τζάμπα χρήμα πουθενά! Αλλά το υποσχέθηκαν. Όπως όλοι οι παλιοί πολιτικάντηδες.

Όπως ομολόγησε ο κ. Δραγασάκης, το σχέδιο ήταν: «απειλούμε τους δανειστές – αυτοί φοβούνται την εξάπλωση της κρίσης – και μας τα δίνουν όλα». Ο εκφοβισμός του άλλου ήταν το μόνο σχέδιό τους. Δεν έπιασε! Κι εκεί που θα χόρευε η μαντάμ Μέρκελ στον δικό μας ρυθμό Πεντοζάλη, παραλίγο να χορέψουμε εμείς το χορό του Ζαλόγγου.
Καταγγείλαμε στη Βουλή ότι υπάρχει σχέδιο στην Κυβέρνηση για πραξικοπηματική επιστροφή στη δραχμή. Μας διέψευσαν και μας απείλησαν με εισαγγελείς. Για να αποκαλυφθεί, στη συνέχεια, ότι το σχέδιο δεν ήταν μόνο του Γιάνη και του Λαφαζάνη, αλλά και του ίδιου του Τσίπρα, ως εναλλακτικό σχέδιο άμυνας στους «κακούς» ξένους.
Ξέρετε πόσα δις στοίχισαν στη χώρα όλες αυτές οι παλινωδίες του κ. Τσίπρα; Κανείς δε μπορεί να μας πει με ακρίβεια πόσο μας στοίχισε η μαθητεία του κ. Τσίπρα στην πραγματική ζωή. Γιατί κανείς, ακόμη, δε μπορεί να μετρήσει τους νέους ανέργους, τα νέα λουκέτα, τη νέα φτώχεια. Τις εταιρίες που φεύγουν τρέχοντας για Βουλγαρία – Αλβανία – Τουρκία.
Όμως μερικά νούμερα κραυγάζουν. Πριν εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ, η αξία των τραπεζών ήταν 26 δις- το 55% ήταν του δημοσίου, είχαμε περιουσία δηλαδή 15-16 δις. Σήμερα η αξία όλων των τραπεζών είναι 3,5 δις – το δημόσιο δηλαδή έχασε 14 δις. Σήμερα βγήκε και επισήμως ότι το πρώτο 7μηνο του 2014 έχουμε καταγεγραμμένη υστέρηση εσόδων 3,9 δις.
Ποιός φταίει για όλα αυτά; Ο καπετάνιος ή ο λοστρόμος; Δικαιολογούνται λέγοντας «κάποιες επιλογές δεν μας βγήκαν». Δεν τους βγήκε το μισό υπουργικό συμβούλιο… Εδώ, νομίζω, δεν έχει υπάρξει ανάλογο προηγούμενο στην ιστορία του τόπου. Λίγους μήνες μετά τη σαρωτική σου επικράτηση, να παραδέχεσαι ότι όλες οι βασικές επιλογές σου ήταν λάθος.
«Δικτατορίσκος», τώρα για το Μέγαρο Μαξίμου, η συντρόφισσά Ζωή. Αποτυχημένοι και η κ. Χριστοδουλοπούλου και ο κ. Παρασκευόπουλος που τα διέλυσαν όλα, στα σύνορα και τις φυλακές. Μέχρι και η ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες λέει ότι δεν μπορεί να βρει άκρη με αυτή τη κυβέρνηση. Λαϊκιστής κι επικίνδυνος, τώρα, για το Μέγαρο Μαξίμου, ο σύντροφος Λαφαζάνης. Ο Λαφαζάνης που τον Φεβρουάριο ορίστηκε υπερυπουργός από τον κ. Τσίπρα! Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Προφανώς τον είχε διορίσει για να τιμωρήσει τους ανθρώπους της εργασίας, της παραγωγής, τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες!

Αλλά δεν είναι δυστυχώς μόνο ο κ. Λαφαζάνης. Οι περισσότεροι υπουργοί του κ.Τσίπρα έχουν ξεχάσει να βάζουν την υπογραφή τους. Όλα έχουν βαλτώσει. Όλα σε εκκρεμότητα – όλα στο χάος. Εκτός από τους διορισμούς και τις αποσπάσεις στα γραφεία τους. Ποιός αμφιβάλλει σήμερα ότι το δημοψήφισμα έγινε γιατί ο κ. Τσίπρας δεν είχε αποφασίσει ακόμη, τί θα κάνει με τους εσωκομματικούς του αντιπάλους; Αγόρασε χρόνο φέρνοντας τη χώρα στο χάος.
Αλλά ας αφήσουμε τον κ. Τσίπρα στα αδιέξοδα του κι ας πάμε στο μέλλον. Και αν νομίζει ότι μπορεί να απαντήσει σε κάτι από όλα αυτά τον περιμένω σε μια τηλεοπτική αναμέτρηση, όποτε και όπου επιλέξει. Καλώ επίσης και τον κ. Μειμαράκη. Να μας απαντήσει για τις ευθύνες της δικής του παράταξης που φοβήθηκε τις μεταρρυθμίσεις όπως ο διάολος το λιβάνι.
Το Ποτάμι είναι σήμερα το πιο ανανεωτικό, άφθαρτο κι ανοιχτό κόμμα. Το Κίνημα που έχει λύσεις. Που διαθέτει στελέχη με γνώση κι εμπειρία. Δοκιμασμένους ανθρώπους στην πραγματική ζωή κι όχι στην εικονική πραγματικότητα. Με όραμα, αλλά και ρεαλισμό. Το κίνημα που εκπροσωπεί τις δυνάμεις της εργασίας, της δημιουργίας, της παραγωγής. Χωρίς αγκυλώσεις, ιδεοληψίες, παρωχημένες πρακτικές.
Κάναμε το πρώτο μας συνέδριο τέσσερις μήνες μετά την ίδρυση του κινήματός μας. Δεν υπάρχει άλλο κόμμα που να το έκανε αυτό. Ανοίξαμε στους πολίτες τη διαδικασία επιλογής των υποψηφίων Ευρωβουλευτών και Βουλευτών.
Δεν πήραμε ούτε μισό ευρώ δάνειο από τράπεζες. Και όλα τα μεγάλα κόμματα είναι καταχρεωμένα στους τραπεζίτες. Έχουν ναυαγήσει τα κόμματα και στη συνέχεια ναυαγούν και τη χώρα. Εμείς δεν πήραμε ούτε μισό ευρώ δάνειο και την επομένη των εκλογών δώσαμε στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία, που βρήκαμε τα λίγα λεφτά που ξοδέψαμε για την εκλογική μάχη. Και περιμένουμε ακόμη τον ΣΥΡΙΖΑ που πολλές φορές καμώνεται πως συγκρούεται με τη διαπλοκή, να μας εξηγήσει: που βρήκαν τα εκατομμύρια για τον προηγούμενο προεκλογικό τους αγώνα και που θα βρουν τα εκατομμύρια γι’ αυτόν τον προεκλογικό αγώνα. Δεν αποσπάσαμε τους δημοσίους υπαλλήλους που μας αναλογούν.

Είμαστε η μαγιά μιας Ελλάδας οικονομικά ισχυρής και κοινωνικά δίκαιης. Δεν θα δώσουμε μάχες οπισθοφυλακής για να μοιράσουμε τη φτώχεια. Μας ενδιαφέρει να μοιράσουμε δικαιότερα τον πλούτο. Μας ενδιαφέρει να δώσουμε τη μάχη της παραγωγής και της ανάπτυξης. Μας ενδιαφέρει να νικηθεί η ανεργία. Αυτός είναι ο μεγάλος μας στόχος. Και εκεί θα αποσκοπούν οι συγκεκριμένες θέσεις που θα παρουσιάσει το Ποτάμι την επόμενη εβδομάδα. Στο πώς αυτή η χώρα μπορεί πολύ σύντομα, σε λίγους μήνες να βγει από την κατραπακιά, από το σκούρο χρώμα που έχουν δημιουργήσει τα παλιά κόμματα εξουσία. Να νικηθεί η ανεργία, να πάψουν κάθε μέρα οι ελληνικές οικογένειες να αποχαιρετούν κι ένα φίλο -τα παιδιά τους- που εγκαταλείπουν μια χώρα που δεν αλλάζει.
Η Ελλάδα όμως μπορεί να αλλάξει. Η Ελλάδα είναι εύκολο ν’ αλλάξει. Αρκεί να υπάρχει σχέδιο. Αρκεί να βγουν μπροστά οι άνθρωποι της δημιουργίας και της δουλειάς. Και να φύγουν οι άεργοι -οι υπουργοί που δεν έχουν κάνει ένα μεροκάματο στη ζωή τους. Δεν θα συμβιβαστούμε ποτέ με την αρχή που λέει ότι αυτή τη χώρα θα τη διοικούν οι κομματικοί υπάλληλοι. Όχι! Αυτή η χώρα ανήκει στα δημιουργικά μυαλά. Οι παράγοντες και οι παραγοντίσκοι των συντεχνιών και των συμφερόντων θα πάψουν να πειραματίζονται στην πλάτη του ελληνικού λαού.
Φίλοι και φίλες,
Στους δεκαοκτώ μήνες της παρουσίας μας πετύχαμε όλα τα δύσκολα. Συμμετείχαμε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις κι ένα δημοψήφισμα – χωρίς λεφτά, χωρίς γραφεία, χωρίς προστάτες, χωρίς επαγγελματικά στελέχη. Δεν είχαμε, καλά-καλά, προλάβει να γνωριστούμε μεταξύ μας κι έπρεπε να δώσουμε μάχες. Και τις δώσαμε. Και τώρα είμαστε εδώ, πιο δυνατοί, πιο χαρούμενοι. Μαζί με νέους ανθρώπους.

Σε όλη τη χώρα φίλες και φίλοι δημιουργούνται αυτές τις μέρες ομάδες υποστήριξης της εκλογικής προσπάθειας του Ποταμιού. «Τώρα Ποτάμι» λένε στη Ζάκυνθο, τη Μυτιλήνη, το Ρέθυμνο, τα Γιάννενα, την Ξάνθη. Άνθρωποι που δεν μας ψήφισαν, άνθρωποι που ίσως μας έβλεπαν με επιφύλαξη αλλά σήμερα λένε «τώρα Ποτάμι»! Τώρα Ποτάμι, τώρα όλοι μαζί για τη μεγάλη μάχη. Γιατί αυτή η χώρα δεν θα αλλάξει αν δεν μπουν μπροστά οι προδομένοι από τα ψέματα των παλιών κομμάτων.
Η κρίση είναι μεγάλη. Αλλά προσέξτε.
Μπορεί η κρίση να είναι δική τους, γέννημα των παλιών κομμάτων.
Η λύση όμως πρέπει να είναι δική μας.
Έχουμε πολλά για τα οποία πρέπει να είμαστε υπερήφανοι, φίλοι και φίλες. Έχετε κι εσείς τους δικούς σας λόγους, τις εμπειρίες από τις πετυχημένες δικές σας μάχες. Αλλά έχω κι εγώ το δικό μου λόγο που είμαι υπερήφανος. Είμαι υπερήφανος που είμαστε μαζί! Είμαι υπερήφανος που με εμπιστεύεστε! Είμαι υπερήφανος που δίνεται αυτή τη μάχη χωρίς να ζητάτε τίποτα! Είμαι υπερήφανος που φέρνουμε νέες αρχές στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Και δεν μιλώ για τους Βουλευτές, γι’ αυτούς που είναι στην πρώτη γραμμή. Μιλώ -κυρίως- για όλους εσάς τους εθελοντές του Ποταμιού σε όλη τη χώρα. Μιλώ γι’ αυτούς που στρατεύονται στον αγώνα και βοηθούν αυτή τη χώρα ν’ αλλάξει. Θέλω να σας πω ότι τη μεγάλη νίκη που έρχεται, είναι έργο των εθελοντών μας, του Κινήματός μας, όσων στρατεύτηκαν στο Ποτάμι χωρίς να παζαρέψουν το παραμικρό!

Δεν μας ενδιαφέρει να φτιάξουμε κομματικό στρατό για να ελέγξουμε την παιδεία, τα σχολεία, τις υπηρεσίες. Θα δώσουμε αυτή τη μάχη για τα παιδιά μας, κόντρα στα μικρά και μεγάλα συμφέροντα που έχουν παγιδεύσει τη χώρα. Τις μπάλες που κρατούν αυτή τη χώρα χαμηλά, ενώ θα μπορούσε να ήταν πολύ ψηλά. Λέω λοιπόν –και θέλω να το σκεφθείτε- ότι μας μένουν μόνο 25 μέρες. Το παλιό σύστημα πρέπει να νικηθεί και πρέπει να επιστρέψει και να ακουστεί ξανά το παλιό μας σύνθημα: «να τα αλλάξουμε όλα, χωρίς να γκρεμίσουμε τη χώρα». Το λέμε πιο δυνατά τώρα που αυτή η κυβέρνηση, αυτούς τους μήνες τα γκρέμισε όλα, χωρίς να αλλάξει τίποτα. Εμείς λοιπόν το λέμε ξανά και δυνατά: αυτή η χώρα θ’ αλλάξει. Και θ’ αλλάξει γιατί εμείς ξέρουμε, θ’ αλλάξει για τις εμείς μπορούμε!
Σας το είπα από την αρχή. Η χώρα με τις μεγάλες προσπάθειές μας, κρατήθηκε στην καρδιά της Ευρώπης. Όμως το εκκρεμές παραμένει εκκρεμές. Εμείς λέμε ότι αυτή η χώρα θα μείνει στην καρδιά της Ευρώπης, αλλά θα προχωρήσει σε μια πορεία ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Θα πρέπει όλες οι δημιουργικές δυνάμεις της χώρας, οι άνθρωποι της δουλειάς, να βγουν μπροστά, να παραμερίσουν τους κομματικούς στρατούς. Εμείς τα εκατομμύρια τα δικά τους για να γεμίσουμε με προεκλογικές αφίσες τους δρόμους δεν τα έχουμε. Και δεν θα το κάνουμε. Γιατί εκτός των άλλων σεβόμαστε κάποιες αρχές και πρέπει να αρνηθούμε τις παλιές προεκλογικές αντιδράσεις.
Εμείς θα δώσουμε τη μάχη στόμα με στόμα, στο διαδίκτυο, στις πλατείες. Εμείς ξέρουμε, εμείς μπορούμε! Εμείς δεν διεκδικούμε ένα ρολάκι στην επόμενη κυβέρνηση. Διεκδικούμε, να καθορίσουμε την επόμενη κυβέρνηση. Αυτός ο τόπος πρέπει να κυβερνηθεί από τις δημιουργικές δυνάμεις. Και το Ποτάμι επτά μήνες τώρα, έχει αποδείξει και στον πιο διστακτικό, ότι εδώ υπάρχουν οι δημιουργικές δυνάμεις.

Τα σχόλια είναι κλειστά.