Ειδησεογραφικό site

Η ψήφος είναι για τη χώρα

73

Της Κλεοπάτρας Κοντονίκα

Και οι πολύ νεαροί στην ηλικία ψηφοφόροι, έχουν αποκτήσει πια εκλογική εμπειρία και είχαν την ευκαιρία, ειδικά την τελευταία πενταετία, να κατανοήσουν πως με την ψήφο κρίνεται στο τέλος, η ζωή τους και η προοπτική της. Με άλλα λόγια η ψήφος αποτελεί μια πολύ σοβαρή απόφαση για να καθορίζεται από τη συμπάθεια ή την αντιπάθεια στα πρόσωπα.

Υποτίθεται πως το βασικό κριτήριο της ψήφου είναι η αποτελεσματικότητα διακυβέρνησης, οι επιπτώσεις στη ζωή των πολιτών, η δημιουργία προοπτικών για τη χώρα και την κοινωνία και οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους ψηφοφόρους με βάση τα προγράμματα των κομμάτων και την πεποίθησή τους ότι το τάδε ή το δείνα πρόγραμμα είναι καλύτερο ή χειρότερο από κάποιο άλλο.

Και πολύ σωστά, στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όμως η λύση στα αδιέξοδα δεν μπορεί να είναι οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Μετά από έξι και πλέον χρόνια κρίσης, διαπιστώνουμε ότι οι εκλογές δεν φέρνουν τη λύση. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, μα τα προβλήματα όχι μόνο δεν λύνονται αλλά μένουν εδώ, διογκώνονται και μας πνίγουν.

Ετσι πορευόμαστε από το ένα μνημόνιο στο άλλο, αφού κανένα από αυτά δεν σχεδιάσθηκε και δεν εφαρμόσθηκε από το πολιτικό δυναμικό της χώρας με γνώμονα τις δυσλειτουργίες, τις παθογένειες του κράτους, τα προβλήματα της κοινωνίας. Και ακριβώς γι’ αυτό, έρχεται ένα νέο μνημόνιο για να επιβάλλει την εφαρμογή όσων δεν έγιναν στα προηγούμενα μνημόνια, τα οποία ανεβάζουν κάθε φορά τον λογαριασμό.

Το κράτος δεν συμμαζεύτηκε αλλά συνεχίζει να δανείζεται, αυξάνοντας το κόστος για τον έλληνα φορολογούμενο, χωρίς όμως την ελάχιστη ανταποδοτικότητα μέτρων στην καθημερινότητα του πολίτη.

Ούτε η υγεία βελτιώθηκε, ούτε η παιδεία, ούτε η ανάπτυξη για να επηρεάσει θετικά την απασχόληση, ούτε βέβαια τα δημόσια οικονομικά.

Από εκλογές σε εκλογές και από μνημόνιο σε μνημόνιο, η χώρα παραπαίει και το περίφημο φως το τούνελ, όχι μόνο δεν διακρίνεται, αλλά συνεχώς απομακρύνεται.
Τα μεγάλα κόμματα δοκιμάστηκαν. Ο Σύριζα έγινε κι αυτός μεγάλο κόμμα, του δόθηκε η ευκαιρία διακυβέρνησης και μέσα σε οκτώ μήνες οδηγήθηκε ξανά σε εκλογές εν μέσω θέρους και capital controls.

Δεν υπάρχει συνάθροιση και συναπάντημα ανθρώπων που να μην κυριαρχεί το ερώτημα «και τώρα, τι θα ψηφίσουμε»;

Είναι ίσως η πρώτη φορά που οι έλληνες πολίτες αναρωτιούνται σοβαρά για την ψήφο τους, αισθανόμενοι πως είναι πολιτικά εγκλωβισμένοι και δίχως σοβαρές εναλλακτικές, ειδικά τώρα που έχει δοκιμασθεί η -έστω και βραχύβια- αριστερή διακυβέρνηση, με τελικό αποτέλεσμα ένα ακόμα μνημόνιο.

Τώρα που δοκιμάσαμε, τη σοσιαλιστική, τη δεξιά και την αριστερή διακυβέρνηση, είναι η στιγμή που οφείλουμε να ψηφίσουμε με κριτήριο, όχι ποιο κόμμα, αλλά ποια χώρα θέλουμε.
Είναι η στιγμή για να «συμφιλιωθούμε», να αποδεχθούμε, να το χωνέψουμε επιτέλους πως η ψήφος μας θα καθορίσει τη ζωή μας και το οικοδόμημα στο οποίο θα τη ζήσουμε.

Η χώρα πρέπει να αλλάξει. Το κράτος πρέπει να συμμαζευτεί και να νοικοκυρευτεί. Να αρχίσει να παράγει και να δημιουργεί πλούτο για να μπορούν να ζήσουν και να ευημερήσουν οι άνθρωποι.

Και ας το πάρουμε απόφαση επιτέλους, ότι όποιος τάζει λεφτά λέει ψέματα, όποιος λέει μεγάλα λόγια, δεν σκοπεύει να κάνει ούτε καν μικρά έργα. Ας το πάρουμε απόφαση ότι η ψήφος αφορά τη χώρα και ας αναλογισθούμε, αν μας αρέσει και αν θέλουμε να συνεχίσουμε έτσι όπως είμαστε σ’ αυτή τη χώρα έτσι όπως είναι.

* Αναδημοσίευση από PROTOTHEMA.GR

Τα σχόλια είναι κλειστά.