Ειδησεογραφικό site

Η σημασία της συμφωνίας για τα «κόκκινα»

56

Του Παναγιώτη Μπουσμπουρέλη

Τα ανοίγματα των βιβλίων των τραπεζών για τις αυξήσεις κεφαλαίων σηματοδοτούν την φάση κατά την οποία οι ελληνικές τράπεζες για μια ακόμα φορά προχωρούν με ιδιωτικά κεφάλαια στην κάλυψη των αναγκών τους.
Υπολογίζεται ότι το ποσό των 7 δισ. ευρώ μπορεί να συγκεντρωθεί από τα funds περιορίζοντας τις χρηματοδοτήσεις του ΤΧΣ χαμηλότερα από τα 10 δισ. ευρώ.

Όμως η ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης είναι στενά συνδεδεμένη με την διευθέτηση των κόκκινων δανείων, για την οποία εκφράζεται η θετική προσδοκία ότι εντός της εβδομάδας θα υπάρξει και η σχετική συμφωνία με τους πιστωτές. Αυτή είναι απαραίτητη, θεωρητικά τουλάχιστον, για να προχωρήσουν επί του πρακτέου οι αναδιαρθρώσεις δανείων που θα ωφελήσουν το σύνολο της οικονομίας.

Ωστόσο υπάρχουν κάποια οξύμωρα στοιχεία που δείχνουν και την ατυχή προσπάθεια του πολιτικού παράγοντα να οριστικοποιήσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να κινηθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ελληνική κυβέρνηση αλλά και στους γραφειοκράτες του Κουαρτέτου.

Οι οριοθετήσεις για την προστασία είναι εν μέρει εικονικές και δημιουργούν κινδύνους κατάχρησης των ορίων από επιτήδειους, φέρουν δε σε δυσμενέστερη θέση καλοπροαίρετους και τιμίους που είναι ειλικρινείς είτε ειλικρινέστεροι ως προς τις φορολογικές τους δηλώσεις και έχουν επιλέξει να πληρώνουν κάτα πρώτον εφορία και ταμεία.

Οι τράπεζες γνωρίζουν πολύ καλά ποιοί έχουν και ποιοί δεν έχουν. Ποιοί έχουν βγάλει λεφτά στο εξωτερικό και δεν πληρώνουν. Άρα απαιτείται ένα συνολικό πλαίσιο που να ορίζει, σύμφωνα με κριτήρια, τις επιλογές των τραπεζών, κατόπιν και της διαπραγμάτευσης. Όταν κάποιος δεν μπορεί είναι εμφανές και πρέπει να υπάρξουν όλες οι προσαρμογές. Όταν κάποιος κρύβεται, επίσης είναι εμφανές και ο πιστωτής μπορεί να ανεβάσει τους τόνους.

Επίσης πρέπει να απελευθερωθούν οι τράπεζες στις διεκδικήσεις από επιχειρηματίες που δεν θέλουν να πληρώσουν αλλά και να σπάσουν γόρδιοι δεσμοί που μπλοκάρουν την εξυγίανση.

Σε όλα αυτά, τα νούμερα είναι σχετικά, μετράει η διαφάνεια και η διαμόρφωση μιας πολιτικής με ειλικρινή κατεύθυνση, που δεν μπορεί παρά να στοχεύει στον συνδυασμό της προστασίας των πιο αδύναμων και την εξυγίανση των μπαταχτζήδων.

Οι τράπεζες δεν θέλουν να γεμίσουν τα χαρτοφυλάκια με διαμερίσματα που δεν θα πωλούνται όμως σίγουρα θέλουν να απαλλαγούν από εταιρικά σχήματα που δεν πληρώνουν και εγκλωβίζουν εκατομμύρια χρηματοδοτήσεων.

Το βέβαιο είναι, ότι μόνον έτσι μπορεί να ξεκινήσει η πραγματική εξυγίανση, να μπουν λεφτά στο σύστημα από επενδυτές, αλλά και να λειτουργήσει αποτελεσματικά η ανακεφαλαιοποίηση, ώστε να μην χρειαστεί άλλη.

Αναδημοσίευση από protothema.gr

Τα σχόλια είναι κλειστά.